تعریف جدید از ورزش مدارس

یک باشگاه ورزشی وحتی یک زمین خاکی در این تعریف می‌توانست سرنوشت کودکان یک محله را تغییر دهد. از این دست مکان‌ها کم نداشتیم، در همین تهران ؛زمین‌های خاکی مثل گود شهرزاد و زمین میلان گروهی از زبده ترین فوتبالیست‌های ما را معرفی می‌کردند و باشگاه‌های کشتی مثل دخانیات و پولاد می‌توانستند به یک مکان مولد برای بهترین کشتی گیران ما تبدیل شود اما این روزها دیگر بیشتر زمان زندگی یک نفر در یک محله نمی‌گذرد و هویت محله‌ای داشتن جای خود را به هویت‌های تازه‌ای در جامعه شهر نشین ما داده است. اینجاست که هویت‌های تازه‌ای چون دانش‌آموز بودن، دانشجو بودن، کارمند بودن، کارگر بودن و...خودش را بیشتر نشان می‌دهد و برای آن که ورزش همگانی و قهرمانی تبدیل به یک روند پویا و مدام شود، باید این نقش‌های جدید را جدی‌تر گرفت. اینجاست که می‌توان گفت مدارس به عنوان یکی از پایه‌های هویتی، بچه‌های نسل فردا می‌تواند در هر دو راستای ورزش یعنی هم ورزش قهرمانی و هم ورزش همگانی و در نتیجه سلامت عمومی جامعه نقشی کلیدی داشته باشد.

محدود کردن کل فعالیت ورزشی کودکان یک مدرسه به زنگ ورزش در دوران جدید به هیچ وجه با نیازهای جامعه الان ما همخوانی ندارد و باید تعریف ورزش در مدارس را به طور کامل تغییر داد.ورزش در تعریف جدید نباید تنها به زمانی برای پرکردن اوقات فراغت محدود شود. اضافه کردن فعالیت بدنی به عادات روزانه یک دانش آموز می‌تواند یک هدف تازه برای ورزش در مدارس باشد.

جامعه‌ای سالم تر است که بتواند در میان زندگی ایستا و ماشینی، جایگاه تحرک را با ارزش‌گذاری بالا باور داشته باشد. در کنار آن در حال حاضر مطمئن‌ترین راه استعداد یابی برای آن که قهرمان‌های آینده ورزش ایران را دریابیم، استفاده از محیط‌های ورزشی در مدارس است. ورزش مدارس در تعریف جدید باید با مختصاتی هوشمندانه‌تر حرکت کند، مختصاتی که برای فردای یک جامعه حیاتی است.

افشین خماند / دبیر گروه ورزش