از آ‌ن سر دنیا

رویای خام اقامت

شاید اگر تا سه چهار سال پیش مردم، نه مردم کوچه و خیابان، همین اطرافیان نزدیک مثل دوستان و فامیل‌های درجه اول و دوم، درباره مهاجرت یا به اصطلاح خارج رفتن حرفی می‌زدند و اطلاعات جدید و عمدتا هیجان‌انگیزی می‌دادند، براحتی باور می‌کردم و حتی خودم موقع تعریف برای دیگری، به آن آب و تابی هم اضافه می‌کردم. البته تعریف واژه‌ شایعه در علم ارتباطات نیز همین است. وقتی منبع خبری موثقی در کار نباشد و اخبار همین‌طور به صورت شفاهی از شخصی به شخص دیگر منتقل شود، بارها دچار تحریف می‌شود و دست آخر کلا چیز دیگری از آب درمی‌آید.
کد خبر: ۷۷۹۶۷۳

معمولا در ایران رسم بود که هرکس برای زندگی به ژاپن یا کشورهای آسیایی می‌رفت، می‌گفتند طرف مرده سوزی می‌کند و اگر به آمریکا و اروپا می‌رفت می‌گفتند پروفسور و دانشمند و جراح شده است و در غرب وضعیت اقتصادی آن‌قدر خوب است که حتی آدم‌های بیکار حقوق بیکاری می‌گیرند و به ازای به دنیا آوردن فرزند هم نه‌تنها تمام مخارج آن توسط دولت تامین می‌شود، بلکه شما سریعا اقامت دائم یا حتی پاسپورت آن کشور را دریافت می‌کنید. تمام این جملات به اضافه تبلیغات وسیع وکلای مهاجرت در شبکه‌های ماهواره‌ای، آن قدر وسوسه‌انگیز و اغراق شده بود که هنوز هم بعضی وقت‌ها من از آدم‌های ناشناس ایمیل می‌گیرم تا آنها را برای مهاجرت راهنمایی کنم. اما منبع تمام این تحریف‌ها، همین یک کلمه است: غرب!

وقتی از غرب حرف می‌زنیم، دقیقا از چه حرف می‌زنیم؟ وقتی من چنین ایمیل‌هایی دریافت می‌کنم، معمولا سعی می‌کنم اول برای طرف روشن کنم که منظورش از مهاجرت کدام کشور یا کدام ایالت است. به او می‌گویم که غرب، گستره وسیعی را در بر می‌گیرد و از اروپای شرقی و غربی گرفته تا استرالیا و نیوزیلند و کانادا و آمریکای شمالی و جنوبی متغیر است و به همان میزان قوانین و تبصره‌های مختلفی برای مهاجرت وجود دارد که من نه آنها را می‌دانم نه می‌خواهم که بدانم. بله، شاید شما در کشوری که نرخ رشد جمعیت آن منفی باشد، برای به دنیا آوردن فرزند هزینه‌ای هم دریافت کنید و شاید کشوری مثل دانمارک و سوئیس آن‌قدر از نظر اقتصادی متمول باشند که به شهروندان بیکار خودشان، برای دوره‌ای کوتاه حقوق بیکاری هم بدهند، اما شما نمی‌توانید این قوانین را به تمام کشورهای غربی تعمیم بدهید. بارها شده که حتی دوستان و خویشاوندان نزدیکم ما را تشویق به بچه‌دار‌شدن می‌کنند و من هربار توضیح می‌دهم که اگر کسی در آمریکا فرزندی به دنیا بیاورد، لزوما کارت سبز یا همان اقامت دائم نمی‌گیرد و تنها فرزند او به واسطه تولدش شهروند آن کشور می‌شود و بعد از رسیدن به سن بیست و یک‌سالگی می‌تواند برای گرفتن اقامت والدینش اقدام کند و علاوه بر این فقط در شرایط بسیار خاصی ممکن است کمک هزینه دریافت کند. کشور آمریکا کشوری فدرال است و قوانین هر ایالت با دیگری ممکن است تفاوت‌های زیادی داشته باشد، اما معمولا قوانین مربوط به مهاجرت و اقامت در تمام ایالات یکی است و هر بار از آنها خواهش می‌کنم لطفا دفعه بعد برای ما از راه دور نسخه نپیچند.

اما رویای مهاجرت و غرب به سان بهشت برین، همچنان در سر بسیاری از همین آدم‌هایی‌ است که هر روز کامپیوتر و موبایل و اینترنت زیر دستشان است، اما زحمت یک جستجوی ساده در گوگل را به خود نمی‌دهند و همچنان به باورهای غلط قبلی خود، ایمان دارند!

حنا بهمن‌بیگی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها