ماهواره اصلاحات به فضا پرتاب میشود؛

کروبی یا درست بگوییم ، کسانی که شبکه ماهواره ای را به او قبولانده اند می خواهند چه چیزی به مردم نشان دهند؛
اگر قصد دارند در جای اپوزیسیون بنشینند و انتقاد کنند، شبکه های مختلفی وجود دارند که انتقادهای بسیار تندتر را حواله حکومت ایران می کنند. تجربه نشان داده این تلویزیون ها پس از مدتی دچار سرخوردگی شده و برنامه هایی پخش می کنند که مضحکه این و آن می شوند.
(نمونه کاملش رادر شبکه «هخا» و رسوایی خنده آورش شاهد بودیم.)
روش دیگر، راه اندازی تلویزیونی با اهداف هنری و فرهنگی است ، یعنی همان چیزی که افخمی به دولت پیشین پیشنهاد کرده و به تصویب رسانده بود.
در این زمینه هم ، خوشبختانه به خودکفایی رسیده ایم! و تعداد زیادی از شبکه های ماهواره ای مشغول پخش فیلم سینمایی ، کنسرت موسیقی ، گفتگو با هنرپیشه های خارج نشین و... هستند و مادام که آنها هستند، باید به عقل بیننده ای که به تماشای تلویزیونی بنشینند که رئیس اش یک شخصیت روحانی است (و خط قرمزهای فراوانی دارد) شک کرد.
با این همه نمی توان منکر شد که این شبکه تلویزیونی مخاطبان فراوانی پیدا خواهد کرد ؛ اما مخاطبانی که از روی کنجکاوی سری به آنان می زنند. حرفهای نو خیلی زود تمام خواهند شد (همان طور که شعارهای اصلاحات ، اینچنین شد) و حس کنجکاوی کسی را تحریک نخواهند کرد.
آن وقت ، خواهد ماند یک شبکه ماهواره ای بدون بیننده با هزینه های فراوان که به هیچیک از هدفهایش نرسیده است.
چاه این تلویزیون برای کروبی و اصلاح طلبان معتدل ، آب نخواهد داشت ؛ هر چند برای دست اندرکاران آن ، حتما نان خواهد داشت.
شیخ اصلاحات ، زبده تر از آن است که پای بر چنین پوست خربزه ای بگذارد و سر بخورد، مگر آن که این ضرب المثل نه چندان منطقی را بپذیریم که اشتباهات بزرگ را مردان بزرگ مرتکب می شوند.