بر این اساس، پژوهشگران دانشگاه میزوری برای نخستین بار موفق به ساخت باتری اتمی مبتنی بر آب شدند که علاوه بر عمر طولانیتر، در حوزههای مختلف نظیر خودروسازی و هوافضا نیز کاربرد دارد. این باتری از یک ایزوتوپ رادیواکتیو موسوم به استرانیوم ۹۰ استفاده میکند که انرژی الکتروشیمیایی را در یک محلول مبتنی بر آب افزایش میدهد.
جمعآوری و انتقال کارآمد انرژی به الکترونها بهوسیله یک الکترود نانوساختار از جنس دیاکسید تیتانیوم که یک پوشش پلاتینی دارد انجام میپذیرد. آب بهعنوان یک ضربهگیر عمل میکند و پلاسمونهای سطحی تولید شده باعث تقویت عملکرد باتری میشوند. باتریهای بتاولتائیک که انرژی را به روش تابش انتقال میدهند، از دهه ۱۹۵۰ به عنوان یک منبع انرژی مورد مطالعه بودهاند. این فناوریهای کنترل شده اتمی به خودی خود خطرزا نیست. حسگرهای دود در منازل و علایم خروج اضطراری نمونههایی از کاربرد این فناوری در زندگی روزمره است. عدم انجماد محلولهای یونی در دمای پایین باعث شده در ساخت باتری خودرو مفید واقع شوند. حتی پژوهشگران درصددند این باتریها را طوری بستهبندی کنند که در فضاپیماها نیز قابل استفاده شوند.
منبع: energy-daily
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم