jamejamnashriyat
کد خبر: ۶۷۹۰۲۰   ۰۹ خرداد ۱۳۹۳  |  ۲۳:۳۰

آن‌قدر در مورد نقض حقوق زنان در عربستان نوشته‌ایم و گفته‌ایم که یادمان رفته این پدیده شوم اجتماعی را می‌توان در دیگر کشورها هم مشاهده کرد. فقط کمی کافی است گشتی در اخبار و گزارش‌های سازمان‌های بین‌المللی و حقوق بشری بزنید. اصلا چرا راه دور برویم، در همین پاکستان فجایع و ظلم‌هایی بر زنان می‌رود که باور آنها برای هر فردی دشوار است.

یکی از پدیده‌هایی که به دفعات در چند سال گذشته در این کشور مشاهده شده، «قتل‌های ناموسی یا شرافتی» است. در این قتل‌ها، خانواده زن یا بستگان شوهر زن به‌زعم خود و برای حفظ آبرو و شرافت‌شان، او را به بدترین نحو ممکن به قتل رسانده و بی‌آن‌که از سوی نهادی مجازات شوند، به زندگی‌شان ادامه می‌دهند. آخرین نمونه این خشونت‌ها، زنی بیست و پنج ساله به نام فرزانه پروین بود که بی‌شک آخرین قربانی این دست اتفاقات نیز نخواهد بود.

ماجرا از آنجا آغاز می‌شود که پدر و مادر فرزانه ادعاکردند محمد اقبال، شوهر فرزانه، دخترشان را ربوده و با او ازدواج کرده و این امر بدون رضایت آنها بوده است. اما فرزانه همواره اصرار داشت که به میل خودش با این مرد ازدواج کرده است. به همین دلیل فرزانه و اقبال چندروز پیش برای رسیدگی به این پرونده به دادگاه لاهور می‌روند. اما در نزدیکی دادگاه، برادران و پدر فرزانه به آنها حمله می‌کنند. محمد موفق به فرار می‌شود، اما فرزانه.... شاهدان می‌گویند وقتی این زن تقلا کرد خود را از دست بستگانش نجات دهد، او را روی زمین کشیدند و با سنگ و کلوخ به سرش کوبیدند و سرانجام فرزانه پروین روی پیاده‌رو مقابل دادگاه جان داد.

نکته تاسف‌بارتر، حقایقی است که خود محمد ازاین ماجرا بازگو می‌کند. محمد می‌گوید در حالی که با صدای بلند از همه کمک می‌خواستیم، نیروهای پلیس تنها نظاره‌گر کشته شدن فرزانه بود. حال باید نام فرزانه را در کنار 869 زن دیگری نوشت که بنا به اعلام کمیسیون حقوق بشر پاکستان در یک سال گذشته قربانی این خشونت‌ها شده‌اند.

حسین خلیلی ‌/‌ گروه بین‌الملل

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
نقطه طلایی

نقطه طلایی

یک) عکس را خیلی وقت است گذاشته‌ام. جایی که همیشه جلوی چشمم باشد. پشت عکس، بابا با خودکار آبی و خط شکسته نستعلیق نوشته: «باغ اکبرآقا- نوروز۱۳۶۵ - با محمدمهدی جان».

از دکتر نجیب تا دکتر غنی

از دکتر نجیب تا دکتر غنی

حملات و ترورهای مرگبار در سراسر افغانستان به امری روزمره بدل شده‌است. هر کسی هم می‌تواند هدف باشد.

رشته ‌کوه‌هایی به نام پدر

رشته ‌کوه‌هایی به نام پدر

از یک سنی به بعد، دیگر شخص و انسان نیستند. تبدیل می‌شوند به یک مفهوم. یک مکتب، یک تفکر. بعضی وقت‌ها با یک من عسل نمی‌شود خوردشان.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر
یک عصر متفاوت

در مرحله نیمه‌نهایی عصرجدید چه اتفاقاتی افتاد؟ به همراه جزئیاتی از چگونگی برگزاری مرحله پایانی

یک عصر متفاوت

پیشخوان

بیشتر