خوشنشین با نمایش پنج حجم چوبی به شکل اتومبیلهای قدیمی که با نقاشیهایی چون تذهیب، گل و مرغ و مینیاتور دوره رضا عباسی آذین شده مخاطبانش را غافلگیر کرده است. او با ارائه این آثار دغدغهاش در مورد نادیدهگرفتن هنر قدیمی ایران را بیان کرده و سعی دارد به این شکل دوستداران هنر و مخاطبان را کمی با هنرهای قدیمی ایران آشنا کند.
با وجود آن که ده سال به شکل حرفهای نقاشی میکند، نمایشگاه «اتو منقوش» دومین نمایشگاه انفرادی او محسوب میشود. خوشنشین تاکنون در پنج نمایشگاه گروهی ازجمله در موزه ملک و نمایشگاه بینالمللی قرآن کریم شرکت داشته است.
درباره شکلگیری ایده اولیه و روند زمانی خلق مجموعه اتو منقوش که این روزها در گالری مژده به نمایش درآمده است، توضیح دهید.
حدود چهار سال است ایده برگزاری این نمایشگاه را در ذهن دارم، اما اجرای این آثار در حدود دو سال زمان برده است. من در حدود ده سال روی کشیدن نقاشی سنتی ایران متمرکز بودم، اما کمکم علاقهمند شدم کار نویی در این زمینه انجام دهم.
قصد داشتم نقاشی سنتی ایران را مانند تمام هنرها، وسایل و برنامهها دوباره به جریان بیندازم و آن را بار دیگر معرفی کنم. احساس میکردم بسیاری از افراد جامعه با نقاشی سنتی ایران نگارگری، تذهیب و نقاشیهای گل و مرغ آشنایی اندکی دارند. به همین دلیل تصمیم گرفتم هنر قدیمی ایران را با اتومبیلهای قدیمی اروپایی که دیگر در خیابانها دیده نمیشود، ترکیب کرده و مخاطبان را تا اندازهای با هنر قدیمی ایران آشنا کنم. در رنگهای به کار گرفته شده در نقاشیهای این حجمها نیز از نقاشیهای سنتی ایران الهام گرفتهام.
نحوه رنگآمیزی این حجمهای چوبی چگونه بوده و آیا رنگ به صورت مستقیم روی آنها گذاشته شده است؟
بله. در بعضی آثار این نمایشگاه رنگ اکریلیک به صورت مستقیم روی کار آمده، اما در بعضی دیگر ابتدا ورق طلا روی حجمها زده شده و بعد رنگ اکریلیک روی آنها گذاشته شده است.
چرا در کنار این حجمهای چوبی، تعداد محدودی از نقاشیهای مینیاتور، تذهیب و گل و مرغ را که روی کاغذ کشیدهاید به نمایش گذاشتید؟
مدت زیادی نقاشی سنتی کار میکردم، با ارائه این نقاشیها در نمایشگاه قصد داشتم گریزی به نقاشی قدیمی ایران داشته باشم تا مخاطبان آثار قبلیام را ببینند و مطلع شوند این نقاشیها چطور سوار بر ماشینها شدهاند.
برای نمایشگاههای بعدی، ایدههای دیگری برای اجرای این ماشینها در ذهن دارید؟
بله، در نمایشگاههای بعدی در فکر ماشینهایی با طرحهای خاص ابداعی خودم هستم و فکر پرواز را در سر دارم. در این نمایشگاه به عنوان اولین نمایشگاه حجمی که برگزار کردم، دوست داشتم ایدههای اولیه ذهنم در مورد اتومبیلهای پارک شده را که دیگر حرکت نمیکنند با نقاشیهایی که روزی روح و احساس داشتند و دیگر جایگاه قبلی خود را ندارند، تلفیق کنم و روح را سوار بر جسم کرده و خیال را حرکت دهم.
سجاد روشنی / گروه فرهنگ و هنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم