مشاغل مغفول در رسانه

شیخ‌طادی که بازی در فیلم «از کرخه تا راین» به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا را هم در کارنامه دارد، ادامه می‌دهد: بیشتر کارگردانان در همان فضاهای قبلی گرفتارند یا از کارهای دیگران تقلید می‌کنند؛ زیرا هنوز شغل به عنوان یکی از عوامل درام شناخته نشده است؛ مثلا شغل کارگران ساختمانی یا کارگران کوره مملو از داستان است و در دل زندگی آنها می‌توان فضاهای زیادی را ترسیم کرد. اما زندگی کپسولی شهری و آپارتمانی اجازه ورود به زندگی شخصیت‌های نو و ترسیم زندگی طبقاتی را که مغفول مانده‌اند به کارگردانان و نویسندگان نمی‌دهد.

این کارگردان که به گفته خودش تجربه کارکردن درجاهایی مثل چاپخانه، تولیدی پوشاک و دستفروشی را داشته، معتقد است فضای رسانه به اجبار، نویسندگان را به سوی فضای آپارتمانی سوق داده است.

شیخ‌طادی ادامه می‌دهد: در فیلم‌ها می‌بینیم فردی شغلش معلمی است؛ اما در واقع شغلش مشخص نیست و شغل تنها به صورت یک واژه و کلمه در فیلم به کار گرفته شده است، بدون این‌که این شغل برای مخاطب به تصویر کشیده شود؛ در صورتی که باید از نویسندگان این آثار بخواهیم با شغل‌ها و فضاهای جدید آشنا شوند، از فضای تهرانی و بالاشهری خارج شوند و سراغ مشاغلی بروند که فیلم ساختن از آنها باعث رونق آن مشاغل می‌شود.

شیخ‌طادی که فیلم «روزهای زندگی» او در سی امین جشنواره فیلم فجر برنده سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی شده بود با بیان این‌که جای طرح مشاغل هم در تلویزیون و هم در سینما خالی است، می‌گوید: طرح مشاغل باید به عنوان یک خط‌مشی بررسی شود.

اگر در هدفگذاری‌ها روی شغل‌ها تاکید کنیم و مشاغلی را که در جامعه مغفول مانده‌ است، بررسی کنیم، می‌توانیم از فضای آپارتمانی هم فاصله بگیریم که این نیازمند سیاستگذاری‌ها و هدفگذاری‌های کلان است. رسانه می‌تواند با مدیران مشاغل مختلف دیدار داشته باشد و براساس اطلاعاتی که به دست می‌آورد به نویسندگان سفارش دهد تا درباره مشاغلی که دچار رکود شده یا نیازمند توجه هستند، فیلم ساخته شود.