ایستایی سنت، پویایی مدرن

معمارزاده درباره این نمایشگاه به جام‌جم می‌گوید: بسیاری از استادان پیشکسوت که به این نمایشگاه آمدند، این حرکت را مثبت دیدند و در دفتر نظرات، برخی یادبودهایی نوشتند و اشاره کردند که هنرمند سعی کرده در کارهایش لایه‌لایه‌های ذهن را به گذشته معطوف کند، اما در نهایت به جهان معاصر باز می‌گردد.

این هنرمند آثار به نمایش در آمده در این نمایشگاه را نگاره‌ها، بقچه‌های سوزن‌دوزی شده، طاق‌ها و چکیده‌ای از تاریخ ایران‌زمین می‌داند و ادامه می‌دهد: این آثار نتیجه 40 سال کار من است. من هنر، سنت و فرهنگ خودم را دوست دارم. هنر و سنت و فرهنگی که نسل به نسل به من رسیده است.

او درباره نظرات مخاطبان نمایشگاه نیز تاکید می‌‌کند: برخی از استادان که به دیدن تابلوهای این نمایشگاه آمدند، گفتند ایستایی سنت در کارها و پویایی مدرن در کارها دیده می‌شود و مثل برخی کارها نه چنان دکوراتیو است و نه چنین تقلیدی. به نظر آنان تابلوها نوعی نگاه نو داشت که شبیه نقاشیخط‌های امروزی نیست.

معمارزاده درباره استقبال از نمایشگاه «نگاهی نو به سنت» نیز بیان می‌دارد: استقبال خوب بود. همه آمدند. از دانشگاهیان گرفته تا هنرمندان همه و همه به این نمایشگاه آمدند. کاش افرادی دلسوز می‌شدند و می‌گفتند از این کارها در دفتر سران قرار بگیرد و وقتی سفرا و وزرا به ایران می‌آیند با دیدن این آثار فرهنگ و هنر ایران را بیشتر بشناسند.

این مدرس دانشگاه درباره فروش آثار نیز می‌گوید: در این مواقع معمولا دلال‌ها می‌آیند و مدام می‌خواهند تخفیف بگیرند. من می‌دانم می‌خواهند کارها را ببرند و چندبرابر بفروشند. با این حال فروش آثار بد نبود و برخی هم قول‌هایی برای خرید آثار داده‌اند. مثلا دفتر تجسمی وزارت ارشاد نیز گفته فعلا پول ندارد ولی چند تابلو برای آنها کنار بگذاریم.

این نمایشگاه شصتمین تجربه نمایشگاهی معمارزاده محسوب می‌شود. نمایشگاهی که وی آن را چکیده دانش تجربی و آکادمیک خود می‌داند. او در خلق این آثار از قلم خاصی استفاده کرده و خواسته به آثارش حالت کهنگی بدهد. در برخی آثار جدیدتر هنرمند نیز طلا به رنگ روغن اضافه شده است.

در حاشیه مراسم گشایش این نمایشگاه مهدی حسینی، فارغ التحصیل نقاشی از انستیتو پرات نیویورک و انستیتو هنر شیکاگو در مورد آثار به نمایش درآمده، گفت: جدال میان سنت و مدرنیسم در ایران، از لحاظ مبانی نظری، اقدامات و آرای متفکران، قدمتی متجاوز از 150 سال دارد. با آرا و اندیشه‌های عباس‌میرزا و امیرکبیر آغاز می شود و با سپهسالار و انقلاب مشروطه تا اواخر سلطنت قاجار، استمرار می‌یابد. ولی این موج ممتاز به تحول و دگرگونی در تفکر و تجدد تنها محدود به امور اجرایی نبود و همراه با آن دیگر جلوه‌های اندیشه، به ویژه آفرینش هنری، در شعر، موسیقی و تصویر نیز متأثر از این جریانات، در پی یافتن سنتز یا محملی بر جریان مدرنیته در برابر سنت بود.

او افزود: کوشش محمد معمارزاده در سال‌های اخیر، پیوسته براساس این محور سامان یافته است که پیوندی خلاق و در عین حال تازه، میان این دو جریان برقرار کرده و این دو نحوه از اندیشه و بیان را با یکدیگر آشتی دهد. کار ساده‌ای پیش‌رو نبود، زیرا این دو جریان، مانند دو قطب مثبت یک آهن‌ربا، یکدیگر را دفع می‌کنند. در عالم علم شاید هرگز نتوان دو قطب مثبت یا منفی یک آهن‌ربا را با یکدیگر آشتی داد؛ ولی در حوزه‌ فرهنگی و آفرینش هنری موضوع به‌صورت دیگری است. این امکان وجود دارد که با مطالعه، خلاقیت و رویکرد به عالم خیال، این دو قطب متضاد را با یکدیگر درهم آمیخت و جلوه‌ای خلاق و جذاب از آن حاصل آورد. معمارزاده موفق شده است پیوند میان گذشته و حال را فراهم آورد و این دو قطب ناهمگون را با یکدیگر آشتی دهد.

نمایشگاه «نگاهی نو به سنت» تا پایان هفته از ساعت 16 تا 20 دایر است. علاقه‌مندان می‌توانند برای بازدید از این آثار به گالری ساربان واقع در خیابان شهیدبهشتی مراجعه کنند.