قهرمان قلابی ژنرال دروغگو ، ارتش دروغگو

جام جم آنلاین: ماری ، مادر «قهرمان ملی امریکا» به روزنامه لس آنجلس تایمز گفت: من از بازی هایی که پنتاگون از زمان مرگ پسرم با ما کرده متنفرم. من یک ذره به آنها اعتماد ندارم.

کد خبر: ۶۴۵۹۶

به گزارش گاردین ، پات تیلمن حتی قبل از مرگ (در راه میهن) قهرمان تمام عیار امریکا بود: یک بازیکن فوتبال امریکایی که از میلیون ها دلار درآمد ورزشی خود چشم پوشید و با پیوستن به ارتش امریکا راهی جنگی دوردست در کوه های افغانستان شد و وقتی در جریان یک درگیری در دره ای در افغانستان کشته شد ، کاخ سفید او را مایه الهام جوانان امریکایی خواند.
اما دیروز ، یک سال پس از مرگ این قهرمان در جنگ برای دفاع از ارزش های امریکایی معلوم شد که ارتش امریکا علت واقعی مرگ او را که توسط دوستانش کشته شده اعلام نکرده تا تصویری که به عنوان یک قهرمان در امریکا از او ساخته شده خراب نشود!.
واحد تیلمن تقریبا بلافاصله پس از کشته شدن او در 22 آوریل 2004 متوجه شد که او به وسیله دوستانش به اشتباه کشته شده است.
واشنگتن پست نوشت با این حال مقامات ارتش ، از جمله ژنرال ابیزید فرمانده آنان تصمیم گرفتند علت واقعی مرگ او را اعلام نکنند.
یکی از سربازان حاضر در صحنه مرگ او گفت: وحشتناک بود که پارت کشته شد ، واقعا وحشتناک بود اما مساله دردناک تر این بود که یکی از بچه های خود ما او را کشت.
وی افزود: ما نمی خواهیم درباره هنگ یا ارتش چیز بدی بگوییم ولی حقیقت این است که آنها نمی خواستند دنیا حقیقت را بداند.
واشنگتن پست نوشت: ارتش امریکا تا 29 مه 2004 از گفتن حقیقت خودداری کرد اما در آن زمان تصمیم گرفتند دیگر نمی توانند با توجه به افشاگری های شاهدان موضوع را بپوشانند.
اما تا آن وقت تیلمن به یک قهرمان واقعی تبدیل شده بود; نشان ستاره نقره پس از مرگ به او اعطا شد ، مدام در لیگ فوتبال امریکا از او یادآوری می شد و شماره 40 او دیگر به بازیکنی داده نشد و تمام بازیکنان شماره 40 را روی کلاه خود می نوشتند.
داستان تیلمن پس از حملات 11 سپتامبر 2001 شروع شد که از فوتبال و درآمد میلیونی آن دست کشید و به ارتش امریکا پیوست.
وی در مصاحبه ای گفت: پدربزرگ من در جنگ دوم در پرل هاربر از امریکا دفاع کرد و بسیاری از اعضای خانواده ام در جنگ ها شرکت کرده اند اما من کاری نکرده ام.
کوین ، برادر کوچکترم او که در لیگ بیسبال امریکا بازی می کند نیز به ارتش پیوست اما ستاره اقبال او هرگز درخشش ستاره برادر بزرگ را نداشت مخصوصا وقتی که در سپتامبر 2003 اعلام شد پات پیشنهاد ترک ارتش و بازگشت به فوتبال را رد کرده است.
چهار ماه بعد او در 27 سالگی در افغانستان کشته شد و مجله نیوزویک در رثای او سر مردم جهان منت گذاشت که: امریکا چنین استعدادها و امیدهایی را برای جنگ با تروریسم در افغانستان و عراق از دست می دهد.
گزارش دیروز ، بر مبنای حدود دو هزار صفحه سند که به دست واشنگتن پست افتاده وضع را آشکارتر می کند.
این اسناد صحنه هایی از بی نظمی و آشفتگی محض را نشان می دهد که دو گروه از یک واحد ارتش امریکا بدون این که بدانند دارند به کجا شلیک می کنند تمام سلاح های خود را به طرف یکدیگر خالی می کنند.
تیلمن با تمام وسایلی که داشت سعی می کرد به دوستانش بفهماند که دارند اشتباهی شلیک می کنند و او هم امریکایی است.او حتی در لحظات آخر فریاد می زد: آتش بس! من دوست هستم.
ژنرال گاری جونز که درباره این ماجرا تحقیق کرده می گوید: اوضاع به قدری آشفته بود که بعضی از نظامیان نمی دانستند کجا هستند.
وی گفت: چند روز بعد هفت نظامی امریکایی به این علت توبیخ شدند.