قهرمان‌پروری، زیر سایه جنبه‌های تفریحی اسکی

در فاصله چند روز تا برگزاری المپیک زمستانی در سوچی روسیه جنب و جوش و هیاهو پیرامون ورزش‌های زمستانی به اوج خودش رسیده تا همه کشورها با قدرت‌نمایی ورزشکارانشان سهم بیشتری در صید مدال‌ها داشته باشند. اما سهم ایران از این آوردگاه بزرگ ورزشی چیست؟ اساسا ایران به‌عنوان یک کشور گرم و خشک می‌تواند فقط به حضور اکتفا کند‌ یا این‌که به فراخور وسعت نام ایران طلب می‌کند ‌با نگاهی دیگر برای آن برنامه‌ریزی کرد.

آنچه مسلم است این‌که اسکی و ورزش‌های زمستانی متعلق به اروپایی‌هاست و سهم آسیا و آفریقا و اقیانوسیه از کل مدال‌های توزیع شده در این بازی‌ها به 2 درصد هم نمی‌رسد. نیازهای سخت‌افزاری، فرهنگ پرداختن به این رشته و هزینه‌های احداث پیست‌ها و زیرساخت‌ها همه و همه عواملی است که تا اندازه‌ای دایره سهم جهانی را در این ورزش‌ها معطوف به قلب اروپا و رشته کوه‌های آلپ کرده است.

با این حال ورزش‌های زمستانی هیچ‌گاه در کشورمان در اولویت توجه نبوده و بسیاری با آن بیگانه هستند. شاید به تعبیری نگرفتن مدال رنگین در جهان و المپیک این ورزش را از کانون توجه عموم مردم دور کرده باشد. در ایران نگاه به اسکی بیشتر جنبه تفریحی دارد و استقبال از این حیث فراوان است؛ اما قهرمان‌پروری همیشه در سایه آن به فعالیت ادامه داده است.

اسکی ایران با عبور از سال‌ها تجربه و قدمتی بیش از 70 سال می‌تواند چهره جدیدی از خود در میادین بین‌المللی و جهانی به نمایش گذارد. توفیقات این چند سال اخیر اسکی‌بازان کشورمان مبین این واقعیت است که باید برای تثبیت جایگاه و رقابت با حریفانی که سال‌ها در این ورزش قدمت طولانی دارند با نگاه و دیدی فراتر به‌دنبال آن رفت. نباید از این نکته غافل شد که طی یک دهه گذشته با سرمایه‌گذاری روی جوانان شاهد اتفاقات خوبی در این رشته بودیم. همچنین توسعه هر ورزشی همچنان محصول ایجاد زیرساخت‌هاست. توسعه زیرساخت‌ها هم نیاز به سرمایه‌گذاری کلان دارد که فقط با ورود بخش خصوصی، حمایت وزارت ورزش و جوانان و همراهی دولت میسر خواهد شد.

پیام نظر / مدیر روابط عمومی فدراسیون اسکی