بیوتکنولوژی گیاهی و کاربردهای آن

بیوتکنولوژی گیاهی فواید زیادی در حوزه های پزشکی ، صنعتی و محیطی دارد.
همچنین طیف وسیعی از کاربردهای ممکن در صنایع غذایی و کشاورزی را به خود اختصاص داده است. مزایای این علم برای کشاورزی عبارتند از:
1- کارآیی تولیدی بیشتر; بیوتکنولوژی به پرورش دهندگان کمک می کند محصول بهتری را تولید نمایند.
افزایش محصول دهی ما را قادر می سازد زمین کمتری را برای همان میزان تولید بکار بریم.
2- صدمات شیمیایی کمتر ; اصلاح ژنتیکی نیز به کشاورزان کمک می کند میزان مواد شیمیایی که برای حفاظت از محصولاتشان به کار می برند کاهش دهند.
3- گیاهان پایدارتر ; توسعه بیوتکنولوژی منجر به پرورش گیاهانی شده است که بهتر قادرند در برابر بیماری ها و شرائط آب و هوایی نامناسب مانند خشکی و سرما مقاومت کنند.
4- بهبود کیفیت مواد غذایی ; اصلاح ژنتیکی ویژگی های کیفی مواد غذایی را بهبود می بخشد.
بدین منظور تکنیک هایی مورد استفاده قرار می گیرند که محتوای تغذیه ای غذای ما را افزایش می دهند.
5- محصولات جدید; یک فایده مهم بیوتکنولوژی گیاهی توانایی ما در واداشتن گیاهان به تولید روغنها، جایگزین های سوختهای فسیلی در تولید پلاستیک ، سوختهای بیولوژیکی و محصولات دارویی است.
6- حفاظت بهتر در برابر بیماری ها; بیوتکنولوژی گیاهی برای تولید واکسن های جدید و موثرتر جهت حفاظت حیوانات مزرعه و انسان در برابر بیماری ها به کار می رود.

تکنیک ها

بسیاری از تکنیک های بکار رفته در بیوتکنولوژی گیاهی تحت سرفصل کشت بافت گیاه و مهندسی ژنتیک گیاهی طبقه بندی می شوند.
1- کشت بافت گیاه : عبارت از کشت سلولهای گیاهی یا بافت گیاهی بر روی محیطهای غنی شده ، اختصاصی با فرمول مشخص می باشد.
تحت شرایط مناسب یک گیاه کامل می تواند از هر سلول مجزا تولید شود که این امر موجب تولید سریع بسیاری گیاهان یکسان می شود.
تکنیک های بکار رفته در تولید مثل گیاهان شامل استفاده از روش تکثیر میکروپروپگیشن و سیستمهای بیورآکتور است.
2- مهندسی ژنتیک گیاهی : این کار مستلزم دستکاری ژنها در سطوح سلولی و ملکولی است. با استفاده از تکنیک های مهندسی ژنتیک اکنون می توان ژنهای مورد نظر را از یک نوع ارگانیسم کرده آنها را در نوع دیگری جای داد و لذا می توان تغییر دائمی در آرایش ژنتیکی گیرنده ایجاد نمود.

پیشرفتهای اخیر در بیوتکنولوژی گیاهی

بسیاری از ژنهای گیاهی در سالهای اخیر کلون شده اند. همچنین می توان ژنها را براحتی با استفاده از باکتری آگروباکتریوم تومه فاسیانس وارد ژنوم گیاه کرد.
پیشرفتهای اخیر در این زمینه عبارتند از: مقاومت در برابر علف کش ها ، آفات ، ویروس ها ، پاتوژنهای گیاهی.
از دیگر موارد پیشرفتهای مهندسی ژنتیک می توان به اصلاح اسیدهای چرب و ترکیبات روغنی و دستکاری بیوسنتز نشاسته برای کنترل سطح نشاسته در گیاه اشاره کرد.