در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
مشاغل: گیوهدوزی
پا در کفش پدربزرگها
هر شغلی که فراموش میشود دلیلی دارد، پاپوشها از آنجایی که پیرو مد روز است، مدام تغییر میکند و همین نکته است که پاپوشهای قدیم دیگر خریدار ندارد. بی مشتری بودن آنها به بیکاری استادانی انجامیده است که سالها و دههها شغل پدرانشان را ادامه میدادند. یکی از این پاپوشها گیوه است که هرچند هنوز افرادی آن را ترجیح میدهند به کفشهای اسپورت امروزی، اما دیگر خریدار چندانی ندارد.
گیوه را کمتر کسی است که در ایران نشناسد. این پاپوش سنتی و راحت از کهنترین صنایع دستی ایران بهشمار میرود. قدمت این هنر ـ شغل به شکلی است که تاریخ دقیقی از زمان پیدایش آن در دست نیست. در گذشته مناطقی همچون «وفس» و «سنجان» در مرکز ایران تنها مراکز تولید گیوه محسوب میشد. هماکنون در بسیاری از مناطق روستایی گیوه تولید میشود و بیشتر به مصرف بومی میرسد. تمامی مراحل تولید گیوه با دست انجام میگیرد. مواد اولیه آن نخ قالی (تنه) بههمراه ضایعات چرم است. قسمت کفی گیوه توسط مردان و با استفاده از ابزاری به نام تخت (آجیده) تهیه میشود. زنان نیز در تولید گیوه فعال هستند و معمولا رویه آن را با کمک جوالدوز میبافند. گاه رویه گیوه را با سریش اندوده میکنند تا حین کار در مزارع، آب به آن نفوذ پیدا نکند.
اندوده کردن گیوه نیز معمولا توسط زنان و دختران جوان روستایی صورت میگیرد. طی چند سال گذشته و در جهت کاربردی کردن صنایع دستی، تولید گیوههای زنانه در شکل و شمایلی بسیار ظریفتر و زیباتر رواج یافته است و بسیاری از زنان شهری نیز از این پاپوش راحت و سالم بهره میبرند.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
