jamejamonline
گوناگون عمومی کد خبر: ۶۲۶۰۳۵   ۲۴ آذر ۱۳۹۲  |  ۰۸:۴۹

فرستادن صلوات، جدا از اجر و ثوابی که دارد، اگر در برخی صحنه‌های اجتماعی نیز خیلی بجا و بموقع استفاده شود، اثرات مفید و مثبت دیگر هم دارد. مثلا در صحنه‌ای که میان دو یا چند نفر بحث و جدل شده و کار بالا گرفته است، یک نفر آدم مصلح و خیرخواه وارد گود می‌شود و برای ختم به خیر کردن اوضاع و دعوت به گذشت و صلح و آشتی، فریاد برمی‌آورد که: «بر گذشته‌ها صلوات!...».... و طرفین دعوا، روی همدیگر را می‌بوسند و خلاصه فضا پر از گل و بلبل و شمع و گل و پروانه می‌شود. حتی در مواردی، دیده شده که کار به ازدواج هم کشیده و طرفین دعوا به هم دختر و پسر دادند.

لطفا صلوات بفرستید

یک صحنه‌ای هم بود که بیشتر البته در قدیم و در حین رانندگی اتفاق می‌افتد. اتوبوس که به سر گردنه می‌رسید و می‌خواست از یک سربالایی صعب‌العبور بالا برود، شاگرد راننده یا یکی از مسافران همیشه در صحنه، مرتبا صلوات می‌فرستاد و به راننده روحیه می‌داد. نوعی کمک‌دنده معنوی!... و موارد دیگری از این دست که فرصت ذکر نمونه‌های بیشتر نیست.

یک صحنه جدید: «رئیس‌جمهور سابق کشورمان که در یک مراسم ختم شرکت کرده بود، در پاسخ به خبرنگارانی که از وی راجع به درخواست مناظره‌اش از آقای روحانی می‌پرسیدند، گفت: اجازه بدهید از مراسم استفاده کنیم.... صلوات بفرستید.» ـ به نقل از جراید یومیه

بسته پیشنهادی: این دعوت به فرستادن صلوات نیز بسیار بجا و بموقع بوده و ان‌شاءالله باعث خیر خواهد شد. یک خیرش همین که بنده نگارنده را که خود نیز از زمره خبرنگاران و روزنامه‌نگاران عزیز می‌باشد، اندکی سر به جیب تفکر فرو ببرد و چون سر مبارک را درمی‌آورد؛ بسته پیشنهادی زیر را دوستانه تقدیم همکاران خود در مراکز خبری کند. همه‌اش که نباید به دیگران پیشنهاد و رهنمود بدهیم. خودمان نیز دل داریم:

1ـ مکان‌یابی درست: حتما که نباید خبرنگاران سخت کوشا مجهز به GPS باشند تا مکان مناسب برای مصاحبه را پیدا کنند. یک کمی درجا تأمل کنیم، خودمان به این نکته می‌رسیم که یک مجلس ختم، جای مناسبی برای گرفتن جلوی این مسئول فعلی یا فلان مسئول سابق و طرح پرسش نیست، بیشتر جای صلوات است. حتی اگر حافظ هم می‌بود، فی‌المجلس می‌فرمود: «شادی همه لطیفه‌گویان صلوات.»

2ـ تذکر دوستانه: مدیران محترم خبرگزاری‌ها، باشگاه‌های خبری و ایضا روزنامجات وزین، حتما این عبارت معروف را بدهند با خط نستعلیق درشت بنویسند و در مراکز خود نصب‌العین سازند که: «هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد». شعرش، هم قشنگ است، هم جنبه کاربردی شدیداللحن دارد. خدا را هم خوش می‌آید. درست است که یک خبرنگار باید در همه جا حضور داشته باشد، اما نه دیگر هر پرسشی را در هر جا، ولو مجلس ختم. ما خودمان ختم این کاره‌ایم و می‌دانیم چی داریم عرض می‌کنیم. از همکاران، کسی زیرآب ما را نزند. (خودمان به اندازه کافی زیرآب خودمان را می‌زنیم. اسنادش هم موجود است!)....لطفا صلوات بفرستید.

رضا رفیع

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل: