80 هزار ساعت بیکاری

اتاقها معمولا 5-6نفره است و زندگی جوانان با فرهنگها، آداب و گویش های مختلف در یک اتاق کوچک شرایطی را بر فرد تحمیل می کند.
این شرایط نه تهدید است ، نه فرصت ، بلکه پدیده ای است که ارتباط تنگاتنگی با خود فرد دارد که از این فضا به نفع خود و برای تبدیل آن به فرصت یا تهدید استفاده کند.
ما به عنوان عامل محیطی تمام تلاشمان این است که اگر خود فرد هم مایل باشد، برای تبدیل این پدیده به فرصت حرکت کند. وی در ادامه با بیان این که ما در خوابگاه ها با حجم زیاد ساعات اوقات فراغت دانشجویان روبه رو هستیم ، اظهار می دارد: در محاسباتی که درخصوص اوقات فراغت دانشجویان انجام شده ، به این نکته پی بردیم که اگر یک دانشجو در طول روز تمام کارهای زندگی روزمره را انجام دهد، باز هم با 8ساعت بیکاری مواجه است.
اگر این 8 ساعت را ضربدر 10 هزار نفر کنیم ، با حدود 80هزار نفر ساعت بیکاری جوانانی تحصیلکرده ، خلاق و پرشور روبه روییم که شاید در هیچ جای کشور با چنین تمرکزی روبه رو نباشیم و اگر بخواهیم می توانیم از این پتانسیل جوان و خلاق به بهترین نحو استفاده کنیم.
البته محدودیت دانشجویان دختر خوابگاهی بمراتب بیش از پسران است و این حجم ساعات بیکاری برای آنان بیشتر می شود.
ما نمی توانیم به دانشجو بگوییم قبل از ساعت 5/7 صبح حق بیرون رفتن از خوابگاه را ندارد و تا ساعت 5/8 شب نیز باید به خوابگاه برگردد و از طرفی ، خوابگاه هایی ساخته ایم منقبض و تو در تو که قصد داریم دانشجو را 12 ساعت در آن حبس کنیم.
او هم که نمی تواند فقط درس بخواند. بنابراین مجبور است از پارک و سینماهای سطح شهر استفاده کند، تاخیر می کند و آسیب های گوناگونی او را تهدید می کنند.
معاون فرهنگی کوی در پاسخ به این سوال که برای کاهش آسیب های اجتماعی و آشنایی دانشجویان با روند زندگی جمعی در خوابگاه ها چه اقداماتی از سوی مسوولان معاونت فرهنگی انجام شده است ، می گوید: ما قصد ایزوله کردن دانشجویان را نداریم و آنها را در برنامه های سطح شهر نیز شرکت می دهیم ؛ از جمله تهیه بلیت تئاتر و سینما که با تخفیف های ویژه در اختیار آنان قرار می گیرد؛ اما هدف اصلی مان این است که محیط درون خوابگاه ها به قدری برای بچه ها مطلوب و جذاب باشد، که آنها به جای این که تمایل به بیرون ماندن از خوابگاه داشته باشند، به ماندن در این محیط مایل باشند؛ اما درباره آسیب ها، همان طور که گفتم در زندگی جمعی خود فرد تاثیر زیادی دارد.
به هر حال نمی توان آسیب ها را نادیده گرفت. ما هم در حوزه فرهنگی و هم در حوزه مشاوره فعالیت های گسترده ای را در زمینه پیشگیری و آگاهی بخشی درباره مسائلی چون اعتیاد، افسردگی ، ازدواج ، قرصهای اکس حتی مهارت های مطالعه و... انجام داده ایم و معتقدیم قبل از این که بخواهیم به سمت درمان برویم ، باید امکانات خود را به سوی پیشگیری سوق دهیم ، درباره اعتیاد در خوابگاه ها برخلاف سیاه نمایی هایی که در جامعه وجود دارد و می گویند: «دود از خوابگاه ها برمی خیزد» یا «نیمی از دانشجویان خوابگاه ها معتادند» و... ما را بر آن داشت که کار جدیدی را شروع کنیم و در سطح خوابگاه ها دست به یک تحقیق میدانی زدیم و آماری به دست آوردیم و به این نتیجه رسیدیم که آمار اعتیاد به انواع مواد مخدر و روانگردان ها در خوابگاه های دانشجویی از میانگین متوسط سطح جامعه بسیار پایین تر است.
البته این دلیل نمی شود که همین مقدار کم را هم نادیده بگیریم ؛ چرا که باید روی سلامت مدیران فردای کشور حساس باشیم.
من معتقدم مقدار هنجار و ناهنجاری در خوابگاه ها نتیجه ای از عوامل مختلفی است که یکی از مهمترین این عوامل ، خود ما به عنوان مسوولان این مراکز هستیم.
ما نمی توانیم بنشینیم و فقط به وظایف اداری خود بپردازیم و بعد بگوییم چرا دختران ما با چادر می آیند و بدحجاب می شوند، یا چرا پسران ما سالم می آیند و معتاد از خوابگاه خارج می شوند.
در همین راستا بود که ما در معاونت نوپای فرهنگی علی رغم این که حتی یک ریال بودجه دولتی نداشتیم ، آستین همت بالا زدیم ، با کمک همین دانشجوها شروع کردیم و شکر خدا دستاوردهای خوبی داشته ایم.
تا سال گذشته ما در خوابگاه دخترانمان هیچ امکانات رفاهی و فرهنگی نداشتیم. چند سال پیش تنها دو سایت داشتیم و امروز 11سایت داریم به همراه چند کتابخانه با حدود20، 30هزار جلد کتاب اهدایی ، همچنین جشنواره های متفاوتی برگزار کرده ایم از جمله جشنواره های سراسری فرهنگ خوابگاه نشینی و فرهنگ زندگی جمعی و...


خوابگاه های جذاب!

رضایی زاده در ادامه با بیان این که کوی دانشگاه تهران مادر خوابگاه های دانشجویی کشور محسوب می شود، اما از جمله مراکزی است که سالها به آن بی توجهی شده ؛ می گوید: ما نیازمند بودجه و حمایت هستیم.
خیلی از سازمان ها که هیچ ارتباطی با امور جوانان نداشتند، با ما در زمینه های گوناگون همکاری داشتند از جمله شرکت برق یا آب و فاضلاب ، ولی بعضا دیدیم سازمان های متولی امور جوانان از جمله سازمان ملی جوانان علی رغم بودجه های کلانی که داشتند با وجود جلسات متعددی که با آنها داشتیم ، حتی حاضر به ذره ای همکاری با ما نبودند در حالی که من نمی دانم در کجا می توانند چنین حجم انبوهی از جوانان فرهیخته را بیابند و بودجه هایشان را به پای خلاقیتشان بریزند، مثلا وزارت ارشاد با این که حدود 20نامه درخصوص طرح تازه های کتاب برایشان فرستاده ایم ، حتی حاضر به کوچکترین همکاری با ما نشدند.
از طرف دیگر، ما در زمینه بازسازی و تجهیز خوابگاه ها و احداث خوابگاه های جدید براساس طرحی که به عنوان «خیرین خوابگاه ساز» داریم ، دست یاری خیرین را می فشاریم و تاکنون چند خوابگاه در سراسر کشور با همت عالی خیرین ساخته شده است.
به هر حال ، من می دانم که زندگی در خوابگاه برای بچه ها راحت نیست ، اما تمام سعی ما بر این است که با وجود این حداقل ها بهترین شرایط را برای زندگی و تحصیل آنها فراهم کنیم و تا آنجا که می توانیم اوقات فراغت آنها را پر کنیم.
راهروها هنوز شلوغ است. صدای رفت و آمد و خنده گاهی هم دعوا، با همه این تلخی ها دوران دانشجویی ، درس خواندن های شب امتحان و خاطرات خوابگاه از ضمیر هیچ دانشجویی پاک نخواهد شد.

سمیه افشین فر