صبح بخیر ایران؛ اولین برنامه صبحگاهی تلویزیون

زمانی که نام این برنامه می‌آید یاد صدای اقبال واحدی می‌افتیم که فریاد می‌زد «صبح بخیر ایران» و بعد چند نفر با لهجه‌های غیرتهرانی همین جمله را تکرار می‌کردند. واحدی سر ذوق می‌آمد و دوباره جمله‌اش را با صدایی بلندتر تکرار می‌کرد و...

بعدها محمدرحمان نظام‌الاسلامی هم در کنار واحدی قرار گرفت و مدتی عهده‌دار اجرای برنامه شد. اما برنامه‌ای که امروز با عنوان صبح بخیر ایران از شبکه یک پخش می‌شود شباهت چندانی با برنامه سابق ندارد. بیشتر مجریان و کارشناسان آن برنامه جایشان را به نیروهای دیگر داده‌اند و بخش‌های قدیمی همچون سفرنامه هم حذف شده‌اند. اما چون برنامه در همان ساعت و با همان عنوان پخش می‌شود همچنان مردم را یاد «صبح بخیر ایران» قدیمی می‌اندازد. بخش دیگری که دستخوش تغییر نشده پخش اخبار در لابه‌لای برنامه است که مردم را در جریان اتفاقات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی روز قرار می‌دهد.

صبح بخیر ایران در شهریور 73 به عنوان اولین برنامه صبحگاهی تلویزیون آغاز به کار کرد. آن زمان تلویزیون چند شبکه محدود داشت و همان شبکه‌های محدود هم هنوز شبانه‌روزی نشده بودند. در آن سال‌ها مردم با صدای مجری رادیو صبحشان را آغاز می‌کردند و روانه محل کار می‌شدند. بنابراین تجربه بیدار شدن با برنامه‌ای تصویری و پرنشاط و دیدن چهره پرجنب و جوش اقبال واحدی برای مخاطبان صدا و سیما جالب و هیجان‌انگیز بود. به مرور زمان یک ساعت از زمان پخش برنامه کاسته شد. چون اوایل از ساعت 5 و 45 دقیقه تا 10 روانه آنتن می‌شد و بعدها زمان پخش آن به ساعت 6 تا 9 محدود شد.

راز ماندگاری برنامه خیلی پیچیده نیست. شبکه یک که مخاطبان سراسری دارد و برای همه ایران برنامه پخش می‌کند الزاما باید برنامه صبحگاهی داشته باشد. هر برنامه دیگری که بیاید باید همین ساختار و محتوا را داشته باشد. اسم برنامه را هم به دلیل خاطره‌انگیز بودنش نمی‌توان تغییر داد. پس «صبح بخیر ایران» مجبور است که همچنان در کنار مخاطبانش بماند!