گردشگری‌در‌دسترس‌است

براساس تعریفی که در سایت رسمی سازمان جهانی جهانگردی ملل متحد (UNWTO) آمده، گردشگری قابل دسترس، نوعی از گردشگری است که شامل روند مشترکی بین صاحبان سهام می‌شود و این مکان را برای افراد به وجود می‌آورد تا بتوانند به طور مستقل از محصولات و خدمات و فضای گردشگری که به صورت جهانی طراحی شده است، استفاده کنند. پیشنهاد تصویب این نوع از گردشگری در قالب کنوانسیون 2007 سازمان ملل متحد پیرامون حقوق معلولان تنظیم شده است.

براساس این گزارش، گردشگری قابل دسترس همگان بیانگر اقدامات مناسبی است که دسترسی معلولان را به فضای فیزیکی، حمل و نقل، ارتباطات و اطلاعات و امکانات قابل استفاده همچون دیگران تضمین می‌کند.

2 ـ تبدیل سفر و گردشگری به کالایی قابل دسترس و استفاده شاید هدف اولیه تصویب این موضوع باشد. این نشان‌دهنده این موضوع است که سازمان‌های جهانی سعی در توزیع گردشگری به تمام دنیا دارند. این‌که تعریف گردشگری از کالایی دور و لوکس تبدیل به کالایی مصرفی و دم‌دست باشد و جامعه مصرف‌کننده آن از طبقه‌های مرفه به سطوح دیگر هم برسد، فراتر از این موضوع مهم‌ترین ویژگی این طرح در مرکز توجه قرار دادن معلولان جسمی و ذهنی در گردشگری است. چیزی که خلاء‌ آن به شکل زننده‌ای در گردشگری ایران به چشم می‌آید،‌ از این جهت که ایران با از سر گذراندن جنگی هشت ساله سهم بالایی در تعداد معلولان جسمی دارد و این اهمیت موضوع گردشگری در دسترس را برای ایران مهم‌تر می‌کند. تصویب این طرح در سازمان جهانی جهانگردی هیچ حسنی برای ایران نداشته باشد می‌توان آن را بهانه خوبی کرد برای سامان دادن به سهم معلولان در گردشگری.

میثم اسماعیلی