jamejamnashriyat
کد خبر: ۵۹۷۸۷۱   ۲۵ شهريور ۱۳۹۲  |  ۲۲:۲۴

رفع تحریم از شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی و 17 شرکت تابعه آن از سوی دادگاه عالی اتحادیه اروپا، بار دیگر توان و ظرفیت‌های حقوقی موجود برای اثبات حقانیت ایران و غیرقانونی بودن تحریم‌ها را به اثبات رساند. این یک واقعیت است که ادامه بسیاری از تحریم‌ها شاید به علت «خودتحریمی» باشد.

خودتحریمی که از یکسری پیش‌داوری‌ها و انگاره‌های فرهنگی و ذهنی نادرست و حتی سهل‌انگارانه ناشی شده است. بارزترین نمونه این قضاوت، وجود این تلقی است که گرفتن وکیل برای رفع تحریم‌های غرب، بی‌فایده و «پول‌دور ریختن» است. چرا که غرب آن‌قدر قوی و تحریم‌ها آ‌ن‌قدر دارای پشتوانه قانونی، حقوقی و سیاسی هستند که به مبارزه رفتن با آنها بی‌فایده است، لذا باید به این امید نشست که به هر حال از طریق مذاکرات سیاسی و راه‌های دیگر فرجی حاصل شود و خود تحریم‌کنندگان با دست و اراده خودشان این تحریم‌ها را بردارند.

در بیانی صریح و البته تلخ، این تلقی از یک الگوی ذهنی ناشی شده که کمبود اعتماد به نفس آمیخته با سهل‌انگاری و حتی تنبلی ویژگی بارز آن است. براساس این تلقی، انگار ایران دست و پا بسته است و هیچ راه و امکانی برای مبارزه منطقی، مستدل و حقوقی با تحریم‌کنندگان ندارد. حال آن که تجربه موفق بانک‌های ایرانی که طی چند ماه اخیر موفق به ابطال تحریم‌ها علیه خود شدند و اکنون کشتیرانی جمهوری اسلامی، سند محکمی بر بی‌پایه بودن این تلقی است. چرا که آنان با تکیه بر مشورت‌های حقوقی و وکلای مجرب داخلی و خارجی، چندین و چندبار لایحه حقوقی دادند و حتی چند بار هم به بن‌بست خوردند، اما سرانجام مزد تلاش و پیگیری خود راگرفتند و علاوه بر رفع تحریم، اکنون می‌توانند خسارت‌های وارده را نیز مطالبه کنند.

این چنین است که باید به مدیران دولتی و خصوصی مصرانه پیشنهاد کرد با استفاده از تجربیات شرکت‌های رفع تحریم شده، و مکاشفه ظرفیت‌ها و امکانات حقوقی کشورهای تحریم‌کننده و در نهایت با پشتکار و جدیت، به پیگیری حقوقی دلایل تحریم خود پرداخته و آن را ابطال کنند. همچنین به نظر می‌رسد کمک فکری و حتی مادی نهاد ریاست‌جمهوری و بخش حقوقی آن به شرکت‌ها و مجموعه‌های تحریم شده، قدمی موثر در این راستا محسوب شود.

سیدعلی دوستی موسوی / دبیر گروه اقتصاد

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
نقطه طلایی

نقطه طلایی

یک) عکس را خیلی وقت است گذاشته‌ام. جایی که همیشه جلوی چشمم باشد. پشت عکس، بابا با خودکار آبی و خط شکسته نستعلیق نوشته: «باغ اکبرآقا- نوروز۱۳۶۵ - با محمدمهدی جان».

از دکتر نجیب تا دکتر غنی

از دکتر نجیب تا دکتر غنی

حملات و ترورهای مرگبار در سراسر افغانستان به امری روزمره بدل شده‌است. هر کسی هم می‌تواند هدف باشد.

رشته ‌کوه‌هایی به نام پدر

رشته ‌کوه‌هایی به نام پدر

از یک سنی به بعد، دیگر شخص و انسان نیستند. تبدیل می‌شوند به یک مفهوم. یک مکتب، یک تفکر. بعضی وقت‌ها با یک من عسل نمی‌شود خوردشان.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر
یک عصر متفاوت

در مرحله نیمه‌نهایی عصرجدید چه اتفاقاتی افتاد؟ به همراه جزئیاتی از چگونگی برگزاری مرحله پایانی

یک عصر متفاوت

پیشخوان

بیشتر