مسابقه قرآنی 1447

متن زیر خلاصه‌ای از پیام‌ها و مفاهیم سوره‌های مبارکه جزء بیست و نهم قرآن کریم است. علاقه‌مندان می‌توانند ضمن بهره‌مندی از سفره بیکران آیات این جزء در مسابقات طرح 1447 که از سوی شبکه قرآن و معارف سیما و برخی نهادهای قرآنی و رسانه‌ای کشور برگزار می‌‌شود، شرکت کرده و از هدایا و جوایز ارزشمند آن شامل 5000 کمک هزینه سفر به عتبات عالیات بهره‌مند شوند.
کد خبر: ۵۸۰۷۲۳

پرسش مسابقه کتبی، تشریحی طرح در ارتباط با پیام‌های این جزء بوده و صندوق پستی1447ـ 16765 شبکه قرآن و معارف سیما آماده دریافت برداشت‌های مخاطبان گرامی خواهد بود.

سوره مبارکه: نوح آیات مبارکه: 4ـ1

داستان حضرت نوح به‌طور تفصیل در سوره‏های اعراف، هود، مؤمنون، شعراء، قمر و نوح آمده و مفصل‏ترین آن در سوره هود از آیه 25 تا 49 است. قوم نوح، نسبت گمراهی به آن حضرت دادند. «إِنَّا لَنَراکَ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ» (اعراف، 60) دائماً او را مسخره می‏کردند. «کُلَّما مَرَّ عَلَیْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا» (انبیاء، 36) سبک مغز و دیوانه‏اش خواندند. «مَجْنُونٌ وَ ازْدُجِرَ» (قمر، 9) امّا آن حضرت باز هم آنان را هدایت می‏کرد.

تبلیغ باید گام به گام باشد. حضرت نوح ابتدا به قوم خود هشدار داد، ولی کم‏کم رسالت خود را به تمام مردم ابلاغ کرد و بعد از سرسختی به آنان نفرین کرد. از ویژگی‏های حضرت نوح(ع) در قرآن‏، سلام مخصوص خداوند به او: «سَلامٌ عَلی‏ نُوحٍ فِی الْعالَمِینَ» (صافات، 79) است. خداوند به ابراهیم و موسی و هارون و الیاس و بندگان صالحش سلام کرده، ولی در هیچ‌یک از این سلام‏ها کلمه‏ «فِی الْعالَمِینَ» نیامده است. بالاترین رسالت انبیا، دعوت به توحید و اطاعت از رهبر آسمانی و رعایت تقواست. پیروی از انبیا، نتیجه و ثمره ایمان به خدا و معاد است. اول توحید و تقوا، سپس اطاعت از پیامبر.

در نقل تاریخ گذشتگان، باید به قسمت‌های سازنده اکتفا کرد و نقل جزئیات مکانی و زمانی، در تربیت نقشی ندارد. برای افراد غافل، هشدار لازم است نه بشارت. عقاب قبل از بیان، جایز نیست.

انسان دارای دو اجل است: اجلی که با عبادت و تقوا به تأخیر و با گناه و خلاف جلو می‏افتد. و اجل نهایی که قابل تغییر نیست و نامش‏ «أَجَلٍ مُسَمًّی» است. ایمان و عمل صالح، سبب طول عمر و دفع بلا می‏شود. امام صادق(ع) فرمودند: «یعیش الناس باحسانهم اکثر مما یعیشون باعمارهم و یموتون بذنوبهم اکثر مما یموتون بآجالهم» (بحارالانوار، ج 5، ص140) بیشتر عمر مردم به خاطر احسان و بیشتر مرگ‌ها به خاطر گناهان است و کمتر کسی است که عمر یا مرگش به‌طور طبیعی باشد. ایمان و عمل صالح، سبب طول عمر و دفع بلا می‏شود.

گناهان گذشته، با ایمان آوردن بخشیده می‏شود. البته تنها بخشی از گناهان که حق اللّه است، قابل بخشش است، ولی حق الناس را باید صاحب حق ببخشد. باید توجه داشت عمر را نهایت و پایانی است و قابل تغییر نیست.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها