خداداد و گوچی خدادادی

سال‌ها از آن روز گذشت و فوتبال ایران با خیلی از همان اما و اگرها اکنون به روزهای سخت تازه‌ای رسیده است که هر بردش گام بلندی به سوی بازی‌های جام جهانی است. در دوحه خداداد این بار نه در میدان مسابقه بلکه روی سکوهای تماشاگران شاهد بود که ملی‌پوشان کار قطری‌ها را تمام کردند. در آزادی هفته آینده مردم تیم ملی را تنها نمی‌گذارند تا حلاوت برد با گل‌های زیاد برابر لبنان از پیش حذف شده، تن کره‌ای‌ها را در بازی آخر بلرزاند. سه‌شنبه شب بازی خوب تیم ملی نشان داد بسیاری از ظرفیت‌ها و قابلیت‌های فوتبال ایران ناشناخته است و ملی‌پوشان قادرند شرایط سخت را به سود خود تغییر دهند.

شب بازی با قطر دوباره خیلی‌ها یاد ملبورن افتادند؛ هرچند این قطر در اندازه‌های استرالیای آن سال‌ها نبود، اما برد ایران به اندازه تساوی در ملبورن اهمیت داشت. در ملبورن، فرار خداداد عزیزی و در دوحه فرار رضا قوچان‌نژاد درواقع فرار فوتبال ایران از مهلکه خطر و حذف از جام جهانی بود. اگرچه هنوز بازی‌ها برای تیم ملی تمام نشده، اما سه امتیاز بازی برابر قطر می‌تواند آینده خوبی را در دو بازی باقیمانده برای فوتبال ایران به ارمغان بیاورد. فوتبالی که امتیازات بازی‌های ازبکستان و لبنان و همین قطر در بازی رفت را براحتی از دست داد‌ تا بعد از فرار رضا قوچان‌نژاد با دوندگی دائمی و گل سرنوشت‌سازش که ایران را دوباره به جدول بازگرداند، ملی‌پوشانش مدام بگویند دیگر این فرصت تازه به دست آمده را براحتی از دست نمی‌دهند.

این سومین گل ملی قوچان‌نژاد در پنجمین بازی ملی او بود. دو گل قبلی او مقابل لبنان در مقدماتی جام ملت‌های آسیا به ثمر رسیده بود، اما تفاوت این گل، یکدل شدن تیم ملی برای رسیدن به جام جهانی است. قوچان‌نژاد یا به عبارت کوتاه‌تر «گوچی» استعداد خدادادی فوتبال ایران در غیاب اشکان دژاگه، در خط حمله تیم ملی گریزپا و فرصت شناس بود. درست مثل خداداد که خاطرات روزهای بازی او را در اذهان زنده کرد.

محمد رضاپور / گروه ورزش