ناصر نظرزاده افزود: در این شرایط باید به کشاورزان در زمینه جبران خسارتها کمک شود تا مقداری از مشکلات آنها حل شود.
وی گفت: کشاورزان در زمینه تولید گندم خیلی متضرر شدند، به طوری که از آغاز کشت این محصول بیماری زنگزرد در مزارع آنها شیوع پیدا کرد و از طرفی توفانهای سیلآسای اردیبهشت ماه به محصول گندم خسارت وارد کرد. از سوی دیگر کمبود کود ازت موجب شده تا کشاورزان مقدار کمی به مزارع گندم خود کود بدهند و این امر میزان رشد محصول را کاهش دهد. قطع ناگهانی باران در بهمن و اسفند که اوج رشد گندم بود نیز موجب افت 70 درصدی گندم دیم شد.
وی خاطرنشانکرد: برداشت گندم از اوایل اردیبهشت آغاز شده و تا دو هفته آینده ادامه خواهد داشت. از آغاز برداشت تاکنون 70 درصد از مزارع گندم دزفول برداشت شده است. عملکرد هر هکتار گندم در سال زراعی گذشته چهار تن بود، اما امسال پیشبینی میشود فقط دو تن از هر هکتار برداشت شود.
نظرزاده درخصوص تامین اعتبار خسارت ناشی از بارندگی و سیل به محصولات کشاورزی اظهارکرد: 70 درصد محصولات کشاورزی دزفول تحت پوشش بیمه محصولات کشاورزی نیست، با وجود خسارتهای زیاد به این محصولات تاکنون اقدامی جهت پرداخت خسارت انجام نشده است./ ایسنا
افزایش آمار کودکآزاری در چهارمحال
معاون امور اجتماعی بهزیستی چهارمحال و بختیاری گفت: براساس آمار بهدست آمده، در سال 1391 میزان کودکآزاری در استان 1.26 درصد نسبت به قبل افزایش یافته است.
جواد نجفی افزود: به هرگونه فعل یا ترک فعلی که باعث آزار روحی و جسمی و ایجاد آثار ماندگار در وجود یک کودک شود، کودکآزاری گفته میشود که ممکن است برخی از این آثار مخفی باشد.
وی با بیان اینکه کودکآزاری معنایی وسیعتر از فرزندآزاری دارد، تصریح کرد: کودکآزاری شامل هرگونه اذیت و آزار جسمانی، روانی، عاطفی و جنسی یک کودک از سوی والدین و اشخاصی است که سرپرستی کودک را به عهده دارند، اما فرزندآزاری صرفا آزار و اذیت به شکلهای مختلف از سوی والدین است.
نجفی، بیشترین کودکآزاری استان را بین سنین ده تا 14 سال دانست و افزود: بیشتر والدین یا سرپرستان این کودکان یا از لحاظ شخصیتی و روانشناختی، تعادل اخلاقی نداشته یا از وظایف پدر و مادر در قبال فرزندان خود اطلاع کافی ندارند و میتوان گفت هنوز به بلوغ فکری لازم نرسیدهاند که فرزندان چه جایگاه خانوادگی یا اجتماعی دارند.
وی با اشاره به منشا کودکآزاری از سوی افراد خاطرنشان کرد: منشا این پدیده بیش از همه از یک سو فرهنگی و از سوی دیگر شخصیتی است به طوری که از یک طرف با شخصیت والدین یا سرپرستان کودکآزار ارتباط مییابد و از طرفی دیگر محصول فرهنگی است که بر جامعه ما غلبه دارد. / ایسنا
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم