در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
مراسم تشییع پیکر این بازیگر در محوطه باز تالار وحدت برگزار شد، جمع زیادی از مردم در کنار هنرمندان آمده بودند تا با این بازیگر سینما و تلویزیون وداع کنند.
ستاره اسکندری، اولین هنرمندی بود که پشت تریبون قرار گرفت و با بیان اینکه رفتن عسل را هیچکس باور ندارد، گفت: هر مرگ اشارتی به حیات دیگر است و عسل کاری که کرد نشان از روح بزرگش دارد.
در ادامه شاهرخ بدیعی، پدر عسل با اشاره به حضور پرشور مردم اظهار کرد: با دیدن این همه معرفت قدرت حرف زدن ندارم و شما که برای دل ما جمع شدهاید، دست و پایتان را میبوسم.
وی یادآور شد: عسل 17 سال از عمر سیوشش سالهاش را در جمع هنرمندان و برای اعتلای هنر ایران صرف کرد. او با «بودن و نبودن» به عنوان گیرنده عضو ایفای نقش کرد و به تبع این بازی، پیرو این روش و منش انسانی شد.
پدر این بازیگر فقید گفت: مرگ عسل، فاجعهای به ما وارد کرد، اما خوشحالیم اعضای بدنش در بدن هفت بیمار نیازمند جای گرفت و الان به جای عسل، هفت فرزند داریم.
آخرین یادداشت بهجا مانده
غزل بدیعی، خواهر زندهیاد عسل بدیعی هم در این مراسم با تشکر از حضور مردم به خواندن آخرین یادداشت به جا مانده از این هنرمند پرداخت.
در بخشی از این یادداشت آمده بود: سال 92 شد و در این گذر عمر چیزی قسمت همه ماست. حالا 36 سالم است، دهه 30 هم گذشت با سرعت مثل همه چیز همچون دهه 20، شش سال را در رکود بودم. حالا میتوانم مسلط باشم. ضعف درونیام رنگ باخته است. اشتباه زیاد کردهام. اشتباه زیاد دیدهام، اشتباه ارزش دادم و اشتباه بیارزش کردم، اما مهر خدا خواست که هنوز سالمم، توانمندم، ریشه دارم، جوانم، زیبایم، پسری دارم، عشق و مهر، خانوادهای مثل گوهر ناب و دوستانی مثل برگ گل و دنیایی که هر روزش واقعه است. حالا انرژی خفتهای دارم برای رسیدن به زندگی. تمام توانم امسال بر این است که شگفتی بیافرینم، شگفتیای که پسرم «جانیار» و خانوادهام به آن افتخار کنند. من میدانم امسال سال من است.
جانیار، فرزند عسل بدیعی هم که با کمک پدرش، فریبرز عربنیا پشت تریبون قرار گرفت و در حالی که بشدت اشک میریخت، گفت: از مادرم تشکر میکنم به خاطر همه کارهایی که برای من کرد، اگر او نبود من هم اینجا نبودم. او همه کار برای من کرد و حالا او را از همیشه بیشتر دوست دارم و دلم برایش تنگ میشود.
وی ادامه داد: او الان بسیار خوشبختتر است و اگر برگردد اینجا برایش مانند زندان است. او همه کار برای من کرد و جلوی شما از او تشکر میکنم و قول میدهم کاری کنم که از من راضی باشد.
پس از صحبتهای «جانیار»، فریبرز عربنیا و رضا داوودنژاد هم دقایق کوتاهی پشت تریبون رفتند.
سیروس الوند، کارگردان سینما که در فیلم «دستهای آلوده» با عسل بدیعی همکاری داشته است، مراسم تشییع این بازیگر را بسیار باشکوه دانست و گفت: من عسل بدیعی را خانمی سرشار از زندگی، پاک و نجیب دیدهام، دختری اهل خانواده که در واقع بوی خانواده میداد.
وی افزود: او در سینما زیاد کار نکرد و تلویزیون او را ربود، اما با همین کارهای کوتاه، خاطرات زیادی باقی گذاشت و مردم او را دوست دارند.
سیداحمد میرعلایی، مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی هم در سخنانی گفت: خوش به سعادت کسانی که اگر اسم هنرمند را انتخاب میکنند، تعهد این نام را دارند، مانند عسل بدیعی که بسیار متعهد بود.
میرعلایی همچنین پیام تسلیت وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و رئیس سازمان سینمایی را خدمت خانواده بدیعی ابلاغ کرد. در ادامه مراسم نیز پیام تسلیت رئیس سازمان صدا و سیما قرائت شد.
از دیگر حاضران در این مراسم میتوان به مسعود فروتن، ابوالفضل پورعرب، هنگامه قاضیانی، علی دهکردی، افسانه چهرهآزاد، زهرا سعیدی، حبیب اسماعیلی، سیروس ابراهیمزاده، جمشید گرگین، پگاه آهنگرانی، رویا نونهالی، مسعود رایگان، رویا تیموریان، الهام پاوهنژاد، مریلا زارعی، مهتاب کرامتی، فرزاد حسنی، مهدی ودادی، بهرام کاظمی، فرامرز روشنایی و کیانوش عیاری اشاره کرد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: