حدادی قبل از این سفر به ایسنا گفت: من از مسئولان وزارت ورزش و جوانان و کمیته ملی المپیک توقع حمایت دارم. اکنون که مربی ندارم و خودم براساس پیگیریهای مختلف توانستهام شرایط مناسبی برای تمرین ایجاد کنم، چرا ارگانهایی که باید حامی قهرمانان باشند با من اینطور رفتار میکنند. من نمیخواهم در ناراحتی حرفهای تند بزنم، اما به نظرم این رفتار چندان درست نیست. من اکنون برای سفر به آمریکا فقط 16 میلیون تومان پول بلیت دادهام. مگر درآمد من چقدر است که بخواهم همه هزینهها را خودم پرداخت کنم؟
نایب قهرمان پرتاب دیسک المپیک با تاکید بر این که باید تصمیمی اصولی برای خود بگیرد، افزود: مردم از من توقع مدال طلا دارند، اما واقعا با این شرایط چگونه باید به قهرمانی جهان برسم؟ میگویند باید در هزینههایمان صرفهجویی کنیم، من هم به این حرف احترام میگذارم، اما واقعا این طریقه صرفهجویی است؟ آیا کمک نکردن به یک قهرمان مصداق صرفهجویی است؟ من باید یک تصمیم خوب برای ادامه فعالیتهای قهرمانیام بگیرم، چراکه نمیتوانم شرایط را این گونه پیش ببرم.
البته افشین داوری، رئیس فدراسیون دوومیدانی هم به حدادی حق میدهد، اما چه فایده. او در واکنش به اظهارات دارنده مدال نقره المپیک گفت: وقتی ورزشکاری در رشتهای سخت مثل دوومیدانی مدال المپیک کسب میکند، توقعاتی دارد که در صورت برآورده نشدن آن حق دارد اعتراض کند. هر چند باید زمان را هم در نظر گرفت و با توجه به بحران مالی که در حال حاضر ورزش کشور با آن مواجه است، با احتیاط جلو رفت.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم