اگر فوتبال در زمان سعدی علیه‌الرحمه بود

هنوز از ارتباط رسانه با فوتبال و فوتبال با رسانه سر در نیاورده‌ایم. یک بار رسانه به جان فوتبال می‌افتد و بار دیگر فوتبال به جان رسانه. روزهایی هم می‌شود که این دو در کمال آرامش زندگی مسالمت‌آمیزی را با یکدیگر سپری می‌کنند. راستش را بخواهید روابط فوتبال و رسانه حرفه‌ای نیست و در دایره تکرار افتاده و ملال‌آور شده است. بارها شنیده شده تیم‌های فوتبال وقتی در راه مسابقه‌های بین‌المللی هستند حمایت رسانه‌ها را می‌خواهند، چرا که در آن موقع همگان تیم باشگاهی را در معیت یک تیم ملی و نماینده ایران معرفی می‌کنند. حتی در اهمیت و نقش رسانه از آن به عنوان یار دوازدهم نام برده می‌شود، با وجود این به محض پایان کار، حرف‌ها به نوع دیگری تغییر می‌کند. اگر نتیجه با برد باشد کسی یار دوازدهم را در میدان مسابقه نه دیده و نه شناخته است و اگر باخت عاید تیمی شود همه کاسه کوزه‌ها روی سر یار دوازدهم قبلی می‌شکند که چرا حاشیه ساخته و نیروهای تخریبی در بین تیم را افزایش داده است!
کد خبر: ۵۴۳۱۸۹

این تعابیر بارها در فوتبال ایران تکرار شده و از قضا در سال‌های اخیر در ورزش‌های دیگر نیز سرایت کرده است. رسانه‌ها هم برای این‌که از فوتبال رو دست نخورند تعابیر و اصطلاحات خاص خودشان را در این نبرد بی‌حاصل دم دست دارند و این وسط فوتبال قربانی مصالح، سلایق و عقاید شخصی این طرفی‌ها با آن طرفی‌ها می‌شود. سعدی علیه‌الرحمه قرن‌ها پیش از این که نه فوتبالی بود و نه رسانه‌ای در گلستان بی‌بدیلش از جایگاهی که انسان باید در دنیا و زندگی داشته باشد سخن بسیار گفته بود. براستی چقدر به سخنان و سروده‌های استاد سخن توجه می‌کنیم وقتی که می‌گوید: اگر آدمی به چشم است و دهان و گوش و بینی/ چه میان نقش دیوار و میان آدمیت. فوتبال و رسانه گاهی در نقطه‌ای با بده بستان‌های رایج به هم می‌رسند، گاهی سایه یکدیگر را با تیر می‌زنند، گاهی هر کدام می‌خواهد سر به تن آن یکی نباشد و این قصه همچنان ادامه دارد. مردم ما هم که به این حواشی و پر کردن صفحات و ایضا برخی برنامه‌ها از دعواهای رایج در فوتبال عادت کرده‌اند هاج و واج به آینده‌ای چشم دوخته‌اند که سال‌ها پیش دغدغه امثال سعدی‌ها با شیوه‌های نغز و بی‌بدیل در نثر و نظم پارسی بود.

محمد رضاپور / گروه ورزش

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها