این تعابیر بارها در فوتبال ایران تکرار شده و از قضا در سالهای اخیر در ورزشهای دیگر نیز سرایت کرده است. رسانهها هم برای اینکه از فوتبال رو دست نخورند تعابیر و اصطلاحات خاص خودشان را در این نبرد بیحاصل دم دست دارند و این وسط فوتبال قربانی مصالح، سلایق و عقاید شخصی این طرفیها با آن طرفیها میشود. سعدی علیهالرحمه قرنها پیش از این که نه فوتبالی بود و نه رسانهای در گلستان بیبدیلش از جایگاهی که انسان باید در دنیا و زندگی داشته باشد سخن بسیار گفته بود. براستی چقدر به سخنان و سرودههای استاد سخن توجه میکنیم وقتی که میگوید: اگر آدمی به چشم است و دهان و گوش و بینی/ چه میان نقش دیوار و میان آدمیت. فوتبال و رسانه گاهی در نقطهای با بده بستانهای رایج به هم میرسند، گاهی سایه یکدیگر را با تیر میزنند، گاهی هر کدام میخواهد سر به تن آن یکی نباشد و این قصه همچنان ادامه دارد. مردم ما هم که به این حواشی و پر کردن صفحات و ایضا برخی برنامهها از دعواهای رایج در فوتبال عادت کردهاند هاج و واج به آیندهای چشم دوختهاند که سالها پیش دغدغه امثال سعدیها با شیوههای نغز و بیبدیل در نثر و نظم پارسی بود.
محمد رضاپور / گروه ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم