غفوریان در باره سریال تلویزیونی اش به مهر گفت: توضیح زیادی نمیتوانم بدهم چون این کار هنوز به مرحله خاصی نرسیده است. ما در مرحله طرح و نگارش فیلمنامه هستیم. این کار، یک سریال 26 قسمتی است که احتمالا برای شبکه سه آن را آماده میکنیم. کارگردانی این سریال را خودم برعهده دارم و علی مسعودی نیز قصه آن را مینویسد که مضمونی طنز دارد.
وی افزود: داستان این سریال خانوادگی و اجتماعی است. من اصولا در آثارم کار صرفا طنز نمیکنم؛ یعنی دوست ندارم یک داستان را فقط برای خندیدن روایت کنم بلکه این دغدغه را دارم که به مسائل روز و نیازهای اجتماع نیز بپردازم و در این کاری که میخواهیم شروع کنیم هم این دغدغه را دارم.
غفوریان درباره شیوه کارش توضیح داد، من خیلی طنز گفتاری و کلامی را نمیپسندم و بیشتر موقعیت طنز را دوست دارم. در واقع طنز درست، همان طنز موقعیت است. اگر در یک فیلم کمدی موقعیتهای تازه و درستی خلق شود، مخاطب از آن لذت خواهد برد. وی افزود: به نظر من طنز بازتابی از مسائل واقعی است. غفوریان درباره کم کاریاش در تلویزیون گفت: این مدتی که کار نکردم واقعا به خاطر این بوده که فیلمنامه درست و حسابی دستم نرسیده است. سریال جدیدم را هم تا وقتی که همه چیز فیلمنامه خوب از کار درنیاید و من و فیلمنامهنویس به نتیجه خوبی نرسیم اصلا جلوی دوربین نخواهد رفت.
بعد از رقصیدن در یک فیلم گریه کردم
غفوریان درباره فیلمهای کمدی سینما گفت: حدود دو، سه سال قبل ساخت چنین فیلمهایی شروع شد که در آن اوایل جواد رضویان، مجید صالحی و متاسفانه بعضا خود من هم به عنوان نقش اول در این فیلمها بازی میکردیم. موضوع از این قرار بود از کسانی که در تلویزیون بودند و مردم آنها را دوست داشتند و به آنها اعتماد داشتند، سوءاستفاده شد. بهطور مثال مردم دیدند مهران غفوریانی که در سریالهای تلویزیونی پربیننده بازی میکند در این فیلمها نیز حضور دارد و به همین خاطر برای دیدن آن فیلمها به سینما رفتند. در واقع یک سری تهیهکنندگان آمدند از این مساله سوء استفاده کردند.
وی افزود: لفظ سوءاستفاده را به کار میبرم چون تمام بار فیلم روی دوش بازیگران طنز تلویزیون است و این فیلمها هیچ چیز خاص دیگری برای جذب مخاطب ندارد.
غفوریان تاکید کرد: این فیلمها، کارگردان و نویسنده خوبی نداشتند و فقط جواد رضویان، رضا شفیعی جم و... را آوردند و از اعتبار آنها برای جذب مخاطب استفاده کردند. در صورتی که این بازیگران خود به تنهایی قادرند مردم را بخندانند. مثلا خود من دیدم که به طور مثال دوستم جواد رضویان در یک فیلم بازی کرده است با خودم گفتم فیلمی که رضویان بازی کرده حتما ارزش دیدن دارد. یک بلیت سینما خریدم یا سیدی فیلم را تهیه کردم و آن را تماشا کردم، اما بعد ناسزا گفتم که چرا برای چنین فیلمی پول دادم.این بازیگر کمدی گفت: این اتفاقها افتاد و حدود 40 تا 50 فیلم به همین صورت ساخته شد و بعد آمدند و جلوی این فیلمها را گرفتند، ولی وقتی از ساخت چنین فیلمهایی جلوگیری شد که یک عده سود مالی خود را کرده بودند.
غفوریان درباره برخی حرکات سخیف که در بعضی فیلمهای کمدی دیده میشود، گفت: خود من فیلمی بازی کردم و مجبور شدم که در آن فیلم هندی برقصم! یک روز آمدم دیدم که میگویند باید برقصی.
باور کنید من به خاطر کار حرفهای خود و بابت قراردادی که بسته بودم، نمیتوانستم کاری کنم و مجبور شدم برقصم و شب که به خانه آمدم، گریه کردم.
با خودم گفتم وای به حال ما که باید برای هنرنمایی در یک فیلم برقصیم و واقعا جای سوال است که چه اجباری است من بازیگر باید در این سینما حرکات موزون اجرا کنم؟! غفوریان درباره تلویزیون و ساختار پخش آن گفت: وقتی برنامهای از تلویزیون به صورت زنده پخش میشود، مدیر پخش بالای سر برنامه ایستاده و بازبین و مدیر شبکه روی برنامه نظارت دارند و صددرصد مسائل خانوادگی در آن مراقبت میشود و همه خانوادهها میتوانند در کنار هم برنامهها را تماشا کنند.
کارگردان سریال «زیر آسمان شهر» درباره اینکه چرا بعد از این ساخت این مجموعه موفق، تولید آن را ادامه نداد، گفت: متاسفانه بعد از زیر آسمان شهر من نتوانستم یک فیلمنامه خوب پیدا کنم، در موقعیت مناسبی قرار بگیرم و شبکهای مرا حمایت کند که کاری را شروع کنم؛ ولی امروز این تصمیم را دارم و انشاءالله بتوانم دوباره کاری را شروع کنم.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم