خطرات بی توجهی به تصفیه گاز لوله‌کشی

به عنوان مثال، گازهای اسیدی حاوی سولفید هیدروژن و دی‌اکسیدکربن است. براساس استاندارد تعیین شده برای گاز شهری میزان سولفیدهیدروژن باید کمتر از ppm 4 (4 واحد در هر یک میلیون واحد محصول) باشد. این ترکیب باید به دلایل متعددی از گاز شهری حذف شود چون خطرناک و کشنده است. اگر سولفیدهیدروژن در نتیجه پخت و پز یا از طریق سیستم‌های گرمایشی وارد فضای خانه شده و غلظت آن در محیط به بیش از 100ppm افزایش یابد، موجب مرگ و میر ساکنان می‌شود.

این گاز وارد سیستم تنفسی شده و با خون واکنش می‌دهد و در نتیجه موجب مرگ آنی خواهد شد. به همین علت براساس استانداردهای تعیین شده در خط لوله شهری، میزان این گاز باید به کمتر از 4ppm کاهش یابد. دی‌اکسیدکربن نیز به تنهایی مانند سولفیدهیدروژن خطرناک نیست اما چون یک گاز اسیدی است و موجب خوردگی خط لوله می‌شود باید غلظت آن به کمتر از 2 درصد برسد.

علاوه بر این هیدروکربورهای سنگین مانند پروپان، بوتان و دیگر ترکیبات مشابهی که سنگین هستند در دماهای پایین در خط لوله مایع می‌شوند و در زمستان‌ها موجب گرفتگی خطوط لوله و در نتیجه افت فشار گاز می‌شوند. نیتروژن نیز ترکیب دیگری است که بهتر است از گاز طبیعی جدا شود، چراکه موجب تغییر ظرفیت حرارتی گاز می‌شود.

گازی که داخل لوله‌ها جریان دارد باید ظرفیت حرارتی معینی داشته باشد. یکی دیگر از دلایل حذف این ترکیبات این است که این گازها با ارزش بوده و می‌توانند به محصولات با ارزشی تبدیل شوند و در زمینه‌های دیگری مورد استفاده قرار گیرند. با حذف این ناخالصی‌ها، گاز تصفیه می‌شود. پیش از این درباره پیامدهای ناشی از قرار گیری طولانی مدت در معرض گازهای منتشر شده از سوخت گاز طبیعی تحقیقات جامعی انجام نشده بود.

اما براساس تحقیقات جدیدی که در این زمینه انجام شده، بسیاری از پزشکان به این نتیجه رسیده‌اند که مواد شیمیایی و ترکیبات آلاینده موجود در گاز طبیعی می‌تواند در افرادی که در نزدیکی محل انتشار گاز طبیعی زندگی می‌کنند موجب تشدید واکنش‌های آلرژیک شود.

به این ترتیب در صورت عدم حذف آلاینده‌های موجود در گاز طبیعی حتی سلامت افرادی که برای پخت و پز از گاز طبیعی استفاده می‌کنند نیز در معرض خطر قرار می‌گیرد. براساس نتایج اخیر، نوزادانی که در معرض سیستم‌های گرمایش گازی قرار دارند در خطر بیشتری برای ابتلا به آسم هستند.