سرطان مغز با تفنگهای کوچک از بین می رود

تلاشهای تحقیقاتی به منظورگسترش دادن روشهای استفاده ازنانوفناوری درازبین بردن تومورهاوسایرسلولهای سرطانی ازمغزاست وچنین تکنیک هایی درکم کردن عوارض وخطرات جانبی ناشی ازجراحی های مرسوم مغزمانندازدست دادن توانایی یادآوری,شنیدن وسایراعمال موثراست

کد خبر: ۵۱۵۳

این شکل فناوری ، ساختار پیشنهادی پروفسور رائول کاپل من و مارتین فیلبرت از دانشگاه میشیگان را نشان می دهد هدف آنان به کارگیری کنترل مغناطیسی و اپتیکی و عناصر مختلف و متضادی ، به منظور فعال کردن برخی عملکردها از قبیل احساس بیولوژیکی تا درمان سرطان با نور دینامیکی، متمرکز است.دو دانشمندی که تحت اعتبار مالی برنامه های ابتکاری غیرقراردادی زیرنظر موسسه ملی سرطان مشغول به کار هستند، پیش بینی می کنند که به دلیل حمله یکباره نانوذرات و تخریب سلولهای سرطانی - در اندازه کوچکی که با عمل جراحی نمی توان انجام داد- می توانند عوارض جانبی ایجاد ناتوانی در شیمی درمانی و تشعشع را کاهش دهند.رائول کاپل من ، استاد شیمی و فیزیک و مارتین فیلبرت ، استادیار سم شناسی در دانشگاه میشیگان ، در حال تولد نانوذراتی هستند که دارای یک هسته مغناطیسی و یک پوشش بیرونی پلاستیکی اند. این ذرات به آنتی بادی های سرطانی یا سایر مولکول های مسیریاب که می توانند سلولهای سرطانی را جذب کنند، وصل می شوند. به این ذرات ، نانوبسته هایی مثل رنگ ، چسبانده می شوند تا در تصویرنگاری به شیوه تشدید مغناطیسی قابلیت رویت ذرات افزایش یابد ابعاد بسیار ریز این ذرات ،20 تا200 نانومتر به آنها اجازه می دهد تا وارد نواحی ای از مغز شوند که با روشهای دیگر جراحی ، بشدت آسیب می بینند و با ممانعت از ورود خون به مغز از واردشدن ذرات نانو به مغز جلوگیری می کند، تا زمانی که ابعاد این نانوپروب ها، زیر200 نانومتر باشند، می توانند از این مسیرها عبور کنند و به تومورها برسند؛ اما آنها وارد نواحی سالم مغز نخواهند شد.کاپل من که قرارداد4/3 میلیون دلاری با جامعه سرطان امریکا دارد، بیان می کند که عاملهای دیگری که به نانوذرات چسبانده می شوند، اجازه می دهند تا در روش ام آر ای ، سلولهای سرطانی که دارای ابعاد در حد پنجاه میکرون هستند، شناسایی و ذرات به آنها قفل شوند بسته به نوع سرطان ، ابعاد سلولهای سرطانی می توانند5 تا50 میکرون باشند.برای این که سیستم ایمنی بدن این ذرات را تخریب نکند، کاپل من این ذرات را با یک پوشش پلی اتیلن گلیکول پوشش داده است ، این پوشش نوعی پلاستیک بیولوژیکی است که سیستم ایمنی بدن با آن کاری ندارد. به محض این که سلولهای سرطانی توسط نانوذرات قفل شدند و توسط ام آرای این سلولها شناسایی شدند، لیزر آنها را نابود می کند.نانوذرات ، موجب می شوند تا تاثیر از بین بردن سلولهای سرطانی توسط لیزر افزایش یابد.اغلب بعد از جراحی و برداشتن تومورها یا هر نوع سرطان دیگر از مغز، بیمار باید تحت مراقبت باشد که شامل شیمی درمانی و تشعشع است . سلولهای سرطانی با ابعاد میکرون ، گاهی از چشم جراحان به دلیل این که در جهتهایی جدا از محل تومور رشد می کنند، پنهان می مانند. شیمی درمانی و تشعشع ، سلولهای سرطانی را می کشد؛ اما آنها سلولهای سالم را نیز تخریب می کنند. با استفاده از نانوذرات ، عاملهای کشنده را می توان وادار کرد تا مستقیما به سلولهای مریض حمله کنند. کاپل من می گوید که پروژه او حداقل سه سال با آزمایش های کلینیکی فاصله دارد. وی می گوید: "ما می خواهیم در عرض دوسال ثابت کنیم که این روش روی موشها کار می کند.کارول داهل ، مدیر دفتر فناوری و رابط صنعتی موسسه ملی سرطان می گوید:برنامه های ابتکاری غیرقراردادی ، به اعتبارگذاری و فناوری بالایی نیاز دارد وی می گوید: ما در واقع ، از یک جعبه به بیرون می پریم ، هدف ما این است که طرحی ایجاد کنیم که در مراحل اولیه ، منجر به پاسخ مناسب و اطلاعات مناسب در زمینه کشف و شناسایی بیماری شود در یک پروژه پرکاربردی دیگر که کمی شبیه پروژه کاپل من است ، موسسه ملی سرطان جایزه ای دومیلیون دلاری به جورج لاتزا و سم یوکلاین و تیمی با حدود30 محقق از دانشگاه واشنگتن اعطا کرده است تفاوت بزرگ این محققان با گروه قبلی در این است که نانوذرات اینها به سلولهای سرطانی جذب نمی شوند، بلکه به مویرگ های جدید شکل گرفته که خون را به سلولهای جامد تومور می رسانند، حمله می کنند این مویرگ ها نوعی پروتئین ایجاد می کنند که برای نانوذرات، هدف می شوند.نانوذرات ، در حالی که یک آنتی بادی برای این پروتئین حمل می کنند، در سیستم گردش خون ، جاری می گردند. هنگامی که با پروتئین مکمل برخورد می کنند، به دیواره رگها چسبیده ، به آرامی مواد شیمی درمانی را به دیواره رگها می پاشند.لانزا، استادیار داروسازی و مهندسی زیستی می گوید: این روش می تواند بسیار موثر واقع شود. هنگامی که ناحیه ای هدف گیری می شود، می دانی که آنجا سلول سرطانی است برای این کار از ام آرای استفاده می شود علاوه بر سرطان ناحیه قدامی مغز، این فناوری برای سرطان متاستاز یا سرطان هایی که به نواحی دیگر نفوذ می کند، بسیار مهم است . در اکثر بیماران ، بویژه بیماران سرطان پستان هر چند تومور اصلی سرطان برداشته شود، می تواند متاستاز شود. نانوذرات شناور در جریان خون ، قادر به تعیین محدوده های دیگر سرطانی هستند.لانزا می گوید: ما به دنبال تومورهای کوچکتر هستیم ، هدف ما بستن رگهایی است که سلولهای سرطانی را تغذیه می کنند. تحت این شرایط، تومور یا از رشدکردن باز می ماند یا آن قدر ضعیف و آسیب پذیر می شود که می توان از درمان های مرسوم یا داروهای سیستماتیک بهره برد حال می توان از داروهای 80 درصد تا90 درصد کمتر استفاده کرد هدف ما هم همین است.داهل می گوید که هر دو نوع فناوری می تواند برای تمام بدن به کار روند وی می افزاید: ما چیز خاصی از بدن بیمار بیرون نمی آوریم ، ما این کار را بی درنگ و به صورت زمان واقعی انجام می دهیم این روش باید کمترین زحمت را برای بیمار داشته باشد.تحقیقات لانزا در مراحل مقدماتی است و تنها بر روی حیوانات اعمال شده است لانزا می گوید: نانوذرات ، ابتدا برای جلوگیری از شوک و حملات قلبی به کار می رفت به این شکل ، پلاکهای خون آزاد در خون و لخته های خونی کوچک درون دستگاه گردش خون شناسایی می شدند این فناوری می تواند برای جلوگیری از باریک شدن سرخرگ ها بعد از آن که از طریق عمل جراحی باز شدند، به کار رود باریک کردن دوباره آنها، فوایدآنژیوپلاستی وریدی را در30 درصد حالات خنثی می کند لانزا برای این که فناوری را از آزمایشگاه به بازار بکشاند، با همکاری کالج و یک لاین شرکت کروس را در سال اخیر تاسیس کرد و سیصدوپنجاه هزار دلار برای تحقیقات اولیه دریافت کرد توماس مزلر، رئیس وست ریور می گوید: یکی از موانع کوچکی که کروس با آن مواجه است شناسایی آنتی بادی ها یا سایر مولکول های مسیریابی است که قرار است به نواحی بیمار، هدفگیری شوند اما او می گوید:با حضور سرمایه های خصوصی ، زمان مناسبی است تا بر روی فناوری هایی که در درازمدت جواب می دهند، سرمایه گذاری شود که به نظر ما، این یکی از موارد مناسب است مزلر در حال تهیه طرحی است تا بتواند بخش دوم سرمایه گذاری را در طول یکسال اخیر جذب کند.