در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
به گزارش خبرنگار اعزامی جام جم، این گنبد که تا پیش از آن، کبود رنگ بود، در روزگار سلطان عبدالحمید عثمانی به رنگ سبز درآمد و از این زمان به بعد، به قُبّة الخضراء شهرت یافت؛ گنبدی که در ابتدا از چوب ساخته شده بود و به دلیل تخریب در آتش سوزی قرن هفتم هجری، از سنگ ساخته شد تا دوران عبدالحمید عثمانی که تعمیرات اساسی در آن صورت گرفت.
پیش از آن در سال 892 هـ .ق. تعمیراتی در گنبد بزرگ حرم نبوی انجام گرفته بود ولی دوباره در دوره ملک محمود خان تجدید بنا شد. شکاف هایی در قسمت بالایی آن پدید آمده بود که باعث شد قسمت های بالا را خراب کرده و دوباره بسازند؛ در نهایت استحکام و در نهایت ادب و احترام، بی آنکه ضربه شدید و لرزش ایجاد کنند. این تعمیرات با نصب تخته هایی در حدّ فاصل دو گنبد زیری و بالایی، برای جلوگیری از ریزش ها بر حجره و حرم پایان یافت.
در این تجدید بنا بیشتر مردم مدینه و فرزندانشان به عنوان تبرّک شرکت جستند. پس از پایان بنا، هدایایی که از سوی پادشاه برای اهل مدینه فرستاده شده بود، بطور یکسان میان همه تقسیم شد. این واقعه در سال 1233 هـ .اتفاق افتاد. سپس در سال 1253 هـ .ق. به دستور پادشاه، گنبد مطّهر را به رنگ سبز، رنگ آمیزی و جاهایی از مسجد را نیز مرمّت کردند.
بنا به نقل تاریخ، پیشتر رنگ قبّه شریف کبود بود؛ به رنگ لوح های مسی که بر آن بود. پیش از این، آن را گنبد سفید، سپس گنبد کبود یا گنبد بزرگ می نامیدند و اکنون به گنبد سبز «قبّة الخضراء» معروف است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: