گفت و گو با مجری طرح معرفی تیلاپیا به صنعت تکثیر و پرورش آب‌های داخلی کشور

پرورش ماهی درکویر

توجه ویژه به افزایش مصرف آبزیان در سبد خانوارها باعث شده تا گونه‌های جدید با توجه به مزایای آنها مانند رشد سریع، مقاومت به انواع بیماری‌ها، هزینه کمتر پرورش و دیگر مزایای اقتصادی به صنعت آبزی‌پروری کشور معرفی شوند. یکی از این گونه‌های مناسب و سریع‌الرشد، ماهی تیلاپیاست که در حال حاضر تکثیر و پرورش آن بسرعت در حال فراگیر شدن در دنیاست و چند سالی است که به ایران هم وارد شده است. البته از آنجا که محیط‌زیست بارها نسبت به ورود گونه‌های مهاجم به آب‌های ایران هشدار داده، تکثیر این ماهی را تنها در شرایطی مجاز دانسته که امکانی برای وارد شدن آن به آب‌های کشور وجود نداشته باشد. در چنین شرایطی، تحقیقات روی تیلاپیا در استان یزد به اتمام رسیده و تمام مراحل مختلف تکثیر و تولید آن نیز با موفقیت طی شده است. با توجه به موفقیت پرورش تیلاپیا، قرار است این نوع ماهی به استان‌های دیگر هم وارد شود. با مهندس فرهاد رجبی‌پور، مجری طرح معرفی تیلاپیا به صنعت تکثیر و پرورش آب‌های داخلی کشور، درباره مزیت‌های این‌گونه، مراحل تکثیر و پرورش و نقشی که می‌تواند در افزایش سرانه مصرف ماهی در سبد خانوارها داشته باشد گفت‌وگو کردیم.
کد خبر: ۵۰۳۳۵۲

منشأ ماهی تیلاپیا کجاست و از چه زمانی وارد کشور شده است؟

ماهی تیلاپیا ماهی‌ای است با منشأ رودخانه نیل. اگرچه بالغ بر 5000 سال مورد بهره‌برداری بشر بود، ولی پس از جنگ دوم جهانی در کشورهای خاور دور این ماهی که ابتدا به‌عنوان بهره‌برداری آکواریومی مطرح بود مورد توجه خوراکی قرار گرفت و بشدت توسعه یافت. ماهی تیلاپیا پس از پیگیری‌ها و بحث‌های مفصل کارشناسی از بیست و نهم آبان 1387 برای نخستین‌بار به تعداد محدود وارد کشور (مرکز تحقیقات ماهیان آب شور داخلی در بافق یزد وابسته به مؤسسه تحقیقات شیلات ایران) و تحقیقات از جنبه‌های مختلف به صورت شبانه‌روزی روی آن آغاز شد.

گفته می‌شود تیلاپیا سودآورترین فعالیت آبزی‌پروری است. چرا کشت و پرورش این‌گونه اینقدر سودآور است؟

ماهی تیلاپیا در برابر امراض و بیماری‌ها بسیار مقاوم و شرایط بد محیطی را بخوبی تحمل می‌کند (گرچه اکثرا نسبت به سرما حساس هستند). از طرف دیگر بخوبی با دیگر فعالیت‌های کشاورزی تلفیق می‌شود و می‌تواند از منابع غذایی کم‌ارزش یا اساسا تولیدات طبیعی استخر تغذیه کند و باعث کاهش ورود پودر ماهی به‌عنوان رکن اساسی تامین خوراک ماهی در کشور شود. از طرف دیگر قابلیت افزایش تراکم در واحد سطح ( ذخیره‌سازی نیمه متراکم این ماهی سه تا هشت قطعه درمترمربع در شرایط کنترل شده است) با میزان مصرف کم آب را داراست.

در منابع مختلف تیلاپیا به عنوان مهم‌ترین ماهی پرورشی در قرن 21 عنوان شده است. علاوه بر سودآوری از چه جنبه‌های دیگری تیلاپیا مهم است؟

طعم و مزه آن مورد توجه عامه مردم بوده و مهم‌تر این‌که باتوجه به هزینه پایین تولید، قیمت تمام شده این ماهی بسیار پایین است ( 1 تا 2‌/‌1 دلار به ازای هرکیلوگرم ماهی کامل) و براحتی می‌تواند جای خود را در سبد مصرف خانوار باز و مشکل سرانه مصرف ماهی را در کشورهای کمتر توسعه یافته مرتفع کند. از سوی دیگر به دلیل شرایط مناسب جغرافیایی اکثر نقاط کشور که بیابانی است و آب‌ها و زمین‌های شور غیرقابل استفاده کشاورزی فراوانی در مناطقی که به آب‌های آزاد ارتباط ندارد، وجود دارد، پرورش این ماهی منبع بزرگی برای اشتغالزایی در امر آبزی‌پروری به عنوان یک فعالیت جانبی خواهد شد.

گونه تیلاپیایی که درحال حاضر کارشناسان مرکز تحقیقات ماهیان آب شور در بافق یزد روی آن مشغول تحقیق هستند در شوری صفر تا 20 ppt (در بهترین شرایط 5 تا 15 درصد نمک محلول در آب) رشد می‌کند.

همچنین میزان اکسیژن بالای 1‌/‌0 ppm را تحمل می‌کند و در آب‌های با آمونیاک، نیترات و نیتریت بالا توانایی تحمل دارد. بازده تولید خام و خشک محصولات کشاورزی در ایران به ازای هر مترمکعب آب تخصیص یافته فقط نیم کیلوگرم است در حالی که اکنـــون تولید 20 تن در هکتار تیلاپیا در مرکز تحقیقات ماهیان آب‌های شور داخلی، توسط کارشناسان ارائه شده که خود انقلابی در تولید است.

گفته می‌شود امکان پرورش این گونه باید فقط در آب‌های بسته و غیرساحلی انجام شود. چرا نمی‌توان در آب‌های ساحلی این گونه را پرورش داد.

این مساله که تیلاپیا می‌تواند شرایط بد زیست بوم‌ها را براحتی تحمل کند اگرچه برای تولیدکنندگان یک فرصت ایده‌آل محسوب می‌شود، اما برای برخی گونه‌ها در زیست بوم‌های طبیعی ممکن است خطرناک و باعث تاثیر بر تنوع زیستی و حذف منابع ژنتیکی شود.

اما باید به این مسأله توجه کنیم که بهره‌برداری بشر از منابع طبیعی بخصوص در کشورهای درحال توسعه روز‌به‌روز پررنگ‌تر می‌شود. قبل از این هم، ماهی کپور و قزل‌آلا و بسیاری از دیگر محصولات کشاورزی که اکنون در حال بهره‌برداری از آنها هستیم و هیچ‌یک بومی ایران نبودند، به ایران وارد شده‌اند. کشور اندونزی که مهم‌ترین کشور تنوع زیستی آسیا محسوب می‌شود از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان تیلاپیاست. بااین حال، می‌توان در کنار مطالعات زیست‌محیطی با ارائه راهکارهای پرورشی مطمئن (نظیر پرورش ماهیان تیلاپیای تک‌جنس شده) باعث توسعه این صنعت در اقصی نقاط کشور، روستاها و شهرهای کوچک مناطق مرکزی کشور که دسترسی به آب‌های آزاد ندارند و می‌توانند هریک به‌عنوان کانون‌های تولید مواد غذایی محسوب شوند، شویم.

این که تیلاپیا را می‌توان در مناطق مختلف کشور پرورش داد خیلی خوب است.در حال حاضر این نوع ماهی در چه مناطقی از کشور پرورش داده می‌شود و در مجموع چه حجم تولیدی دارد؟

رحیمی‌پور: می‌توان در کنار مطالعات زیست‌محیطی با ارائه راهکارهای پرورشی مطمئن باعث توسعه این صنعت در اقصی نقاط کشور که به آب‌های آزاد دسترسی ندارند شد. بدینسان هر یک از آنها می‌توانند به‌ یک کانون‌ تولید مواد غذایی تبدیل شوند

از سال 87 مجوز مطالعات مختلف درمورد تیلاپیا صرفا برای مرکز تحقیقات ماهیان آب شور داخلی بافق صادر شد. در سال 90 باتوجه به مطالعات انجام شده توسط مرکز با تامین اعتبار موسسه تحقیقات شیلات ایران، مجوز پرورش ماهی تیلاپیا در مزارع بخش خصوصی منطقه بافق اخذ شد. در این زمینه با ارائه ماهانه 20 هزار بچه ماهی اصلاح شده در مرکز، پرورش‌دهندگان برای نخستین بار در فصل تابستان به طور جدی وارد بحث پرورش ماهی شدند. پیش‌بینی می‌شود در سال جاری 5 تن در هکتار تولید تیلاپیا در بخش خصوصی برداشت شود و بتدریج در مناطق مستعد با توجه به سرمایه‌گذاری زیست‌محیطی بتوان آن را با محوریت علمی گسترش داد.

در آینده چطور؟ قرار است در چه مناطق دیگری پرورش این‌گونه گسترش یابد؟

پیشنهاد مرکز، بهره‌برداری از آب‌های لب شور و مناطق گرمسیر در اطراف شهرهای کوچک و مناطق روستایی در حاشیه مناطق کویری است. در این زمینه مطالعات زیست‌محیطی در برخی از استان‌ها آغاز شده است.

مزارع پرورشی تیلاپیا چه تفاوت‌هایی با دیگر مزارع دارند؟ آیا برای پرورش این نوع ماهی محدودیت خاصی وجود دارد؟

یکی از مهم‌ترین دستاوردهای این طرح این است که به تغییرات و سرمایه‌گذاری بالا نیازی ندارد. برای تولید این ماهی می‌توان با حفظ شرایط بهینه با انواع مختلف سازه‌های آبزی‌پروری به نتیجه رسید، اما استخر خاکی و قفس، در نهایت از بهترین سازه‌ها هستند که ‌باید باتوجه به استعداد زمین، آب و انرژی بومی در مناطق به طور غیرمتراکم یا نیمه‌متراکم از آنها بهره برد و به کمک آنها تولید را به طور جهشی و علمی نهادینه کرد.

یکی از راهکارهایی که برای توسعه این صنعت به آن اشاره کردید پرورش ماهیان تیلاپیای تک‌جنس​شده است. چرا پرورش ماهی تیلاپیا به صورت تک‌جنسی شده انجام می‌شود و این نوع پرورش چه مزایایی در بردارد؟

با تک‌جنس‌کردن ماهیان، امکان زادو ولد را از نمونه می‌گیریم تا نگرانی نهادهای نظارتی را مرتفع کنیم. همچنین اصلاحاتی را در افزایش رشد و تولید در واحد سطح را به وجود می‌آوریم (نمونه نر در شرایط منطقه بافق حدود سه برابر ماده رشد دارد) و به این ترتیب از هدر رفت هزینه‌های پرورش جلوگیری می‌کنیم.

برای تک‌جنسی شدن تیلاپیا از چه روش‌هایی استفاده می‌شود؟

برای این کار در حال حاضر تکنیک دارویی - که تکنیک غالب دنیاست- استفاده می‌شود. اگرچه اجرای روش‌های دیگر هیبرید، دستکاری ژنتیکی و... در دستورکار قرار دارد.

در نهایت با گسترش پرورش تیلاپیا فکر می‌کنید چقدر استفاده از ماهی در سبد خانوارهای ایرانی افزایش می‌یابد؟

ایران کشوری پهناور با آداب گوناگون است. آبزیان تولیدی چنانچه واجد چهار شرط اساسی یعنی ارزانی، تازه بودن (نیاز به حمل و نقل در فاصله کوتاه)، در دسترس ‌بودن و از همه مهم‌تر مورد پذیرش ذائقه مردم بودن باشد، بازار مناسب خواهد داشت. مطالعات نشان می‌دهد این ویژگی‌ها کاملا با شرایط ماهی تیلاپیا منطبق بوده و ان‌شاء الله بزودی با توسعه این صنعت جایگاه این ماهی در سبد خانوار تثبیت خواهدشد.

تیلاپیا، مهمان جدید سفره‌های ایرانی

اگرچه ماهی تیلاپیا بومی آفریقا، مدیترانه و خاورمیانه است، اما قابلیت‌های متفاوتی باعث شده تا به گزینه مناسبی برای پرورش درمناطق مختلف جهان تبدیل شود. از جمله این‌که این ماهی در تراکم‌های بالا قابل پرورش است و طی یک دوره سه چهار ماهه می‌تواند به وزن 400ـ300 گرم برسد و در شرایط نامطلوب محیطی، کاملا مقاوم است. در عین حال به صورت تک‌جنسی و حتی به صورت توام با سایرآبزیان از جمله کپور ماهیان چینی و میگوی آب‌شیرین می‌تواند تولید شود و بهترین شرایط پرورش آن در مناطق گرمسیر است. همه این ویژگی‌ها باعث شده تا این ماهی نقش مهمی در توسعه آبزی‌پروری جهان داشته باشد و پرورش آن به عنوان سودآورترین فعالیت اقتصادی آبزی‌پروری در آمار فائو به ثبت رسد. بر اساس گزارش‌های منتشر شده فائو، به علت تکثیر مقرون به صرفه تیلاپیا در مقایسه با کپور و قزل‌آلا، تولید این آبزی از 16‌/‌1 میلیون تن در سال 1997 به 5‌/‌2 میلیون تن در سال 2007 رسیده است. در کشور ما هم پتانسیل‌های زیادی برای تکثیر و پرورش تیلاپیا وجود دارد. به گفته کارشناسان در مناطق روستایی پرورش تیلاپیا نسبت به دیگر فعالیت‌های کشاورزی مانند محصولات زراعی نظیر گندم و جو از مزیت بیشتری برخوردار است. از طرف دیگر تکثیر این نوع ماهی در مجتمع‌های کشاورزی و حتی دامداری‌ها با کمترین سرمایه‌گذاری، امکانپذیر است. شاید به همین دلیل است که تیلاپیا که از ابتدای ورود به ایران، تنها در منطقه بافق پرورش می‌یافت خیلی زود طرفداران زیادی پیداکرده و قرار است در بسیاری از استان‌ها از جمله سمنان، کرمان (بخصوص منطقه جیرفت و کهنوج)، تهران، قزوین، فارس، اصفهان و استان‌های حوزه خراسان پرورش این‌گونه منحصر به فرد آغاز شود. تلاش برای توسعه پرورش این ماهی در استان تهران و ترویج استفاده از ماهی به عنوان یک غذای سالم، شیلات استان تهران را بر آن داشته تا نسبت به پرورش ماهی تیلاپیا در استخرهای دو منظوره جهاد کشاورزی اقدام کند. به این منظور برای شروع فعالیت و اخذ مجوز محیط‌زیست برای ورود این ماهی به استان تهران قراردادی با موسسه تحقیقات شیلات ایران برای ارزیابی زیست‌محیطی این نوع ماهی منعقد شده است. در نهایت پس از انجام مطالعات زیست‌محیطی در استان‌های با اولویت با همکاری سازمان حفاظت محیط‌زیست، پرورش این‌گونه امکان‌پذیر خواهد شد. قرار است پس از اخذ مجوز محیط‌زیست، پایلوت پرورش این نوع ماهی در شهرستان‌های اسلامشهر، ری و ورامین انجام شود.

به اعتقاد کارشناسان اجرای موفقیت‌آمیز پرورش تیلاپیا، تک‌جنس‌کردن و دسترسی به بیوتکنیک پرورش این‌گونه منحصر به فرد باعث شده تا شانس افزایش مصرف آبزیان در خانواده‌های ایرانی بیشتر شود.

بهاره صفوی / گروه دانش

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها