نفت‌هایی که در سوریه بر آتش ریخته می‌شود

رئالیست‌های آمریکایی معتقدند در وضعیت آنارشی، نظمی پنهان موجود است، اما ریاکارانه پنهان می‌کنند که نظم ناشی از وضعیت آنارشی، نظمی برای قوام بخشیدن به نظام سلطه است.
کد خبر: ۴۹۰۳۸۸

با سومین وتوی قطعنامه ضد سوری در شورای امنیت توسط روسیه و چین، صفحه جدیدی در بحران سوریه آغاز شد. در این صفحه از پیش طراحی شده، دیپلماسی کنار می‌رود و شعله‌ور کردن جنگ داخلی در سوریه با حمایت آشکار کلید می‌خورد.

جبهه غربی ـ عربی تلاش می‌کند تا اجماع جهانی علیه بشار اسد را کامل کند. همزمان کمک‌های مالی به معارضان از سوی اتحادیه اروپا و اتحادیه عرب نیز افزایش می‌یابد.

کشورهایی نظیر عراق نیز که با طرح اتحادیه عرب مبنی بر انتقال قدرت در سوریه مخالفت می‌کنند، مجبور به پرداخت هزینه خواهند شد. انفجارات تروریستی چند روز اخیر در هفت استان عراق، از نتایج مخالفت دولت مالکی با طرح اتحادیه عرب است.

معارضان 72 ملت سوری نیز که شاید تنها نقطه اشتراکشان توافق بر حذف نظام بشار است، مستظهر به حمایت‌های مالی جبهه غربی ـ عربی و با هدایت پشت پرده صهیونیسم جهانی، سناریوهای مختلفی برای بی‌ثبات کردن سوریه در شهرهای حمص، دمشق و حلب طراحی کرده‌اند.

آنها با اقتباس از مدل لیبی تلاش خواهند کرد تا شهر حلب در نزدیکی ترکیه را به عنوان بنغازی سوریه معرفی و جبهه غربی ـ عربی را به دخالت آشکار نظامی از خود ترغیب کنند.

ترور شخصیت‌های سیاسی، انفجار مراکز حساسی مانند شورای امنیت ملی سوریه که به اعتراف روزنامه اسرائیلی با هماهنگی و دخالت مستقیم سازمان جاسوسی ترکیه (میت) و سی.آی.ای آمریکا صورت گرفته بود و نیز حمله سایبری به فضا‌های مجازی سوریه توسط کشورهای غربی، از نشانه‌های جبهه‌گشایی آشکار غرب علیه سوریه است.

آنچه در این میان نفتی بر شعله ایجاد شده در سوریه ریخته است، اظهارات نتانیاهو مبنی بر حمله احتمالی اسرائیل به سوریه و عکس‌العمل سوریه مبنی بر استفاده از سلاح‌های شیمیایی و میکروبی علیه مهاجمان خارجی است.

نتانیاهو گفته به منظور ممانعت از انتقال سلاح‌های شیمیایی و میکروبی سوریه به حزب‌الله در دوران انتقالی قدرت پس از اسد، طرح حمله به سوریه را دارد و سخنگوی وزارت امور خارجه سوریه نیز در واکنشی بدون اشاره به کشوری خاص رسما اعلام کرده کشورش هرگز علیه معارضان داخلی از بمب شیمیایی استفاده نخواهد کرد، اما تردیدی در استفاده از سلاح‌های شیمیایی و میکروبی علیه کشورهای مهاجم خارجی به خود راه نخواهد داد؛ اظهار نظری که با واکنش تند مقامات غربی و هیاهوی رسانه‌های غربی مواجه شده است.

به طور حتم رسانه‌های غربی ـ عربی طی روزهای آینده از این اظهارنظر سوءاستفاده می‌کنند و این‌گونه القا خواهند کرد که رژیم اسد به عنوان آخرین تیر در کمان خود، دست به سلاح شیمیایی خواهد برد.

این فضای روانی، زمینه را برای مداخله نظامی چه با مجوز شورای امنیت و چه بدون آن فراهم خواهد کرد و دست و پای روسیه را نیز برای حمایت از رژیم اسد خواهد بست.

آنچه روشن است بی‌ثباتی حاکم در سوریه حتی پس از سقوط احتمالی بشار اسد نیز ادامه خواهد داشت. موافقان رژیم اسد با رژیم جدید در سوریه کنار نخواهند آمد و با ابزارهای اقتصادی و نظامی در دست خود به جنگ پنهان ادامه خواهند داد.

مهم‌تر آن‌که معارضان بشار اسد نیز طناب‌کشی قدرت بین خودشان خواهند داشت. آنچه قطعی است بی‌ثباتی امروز و فردا در سوریه به سود مردم این کشور و کشورهای منطقه نیست.

این بی‌ثباتی همان نظمی است که رئالیست‌ها از آن سخن می‌گویند و تنها به سود قدرت‌هایی نظیر آمریکا و تامین‌کننده منافع رژیم اسرائیل خواهد بود.

آمریکا به دنبال آنارشیسم مهندسی شده در سوریه است، غافل از این‌که ترکیب نیروهای سیاسی در سوریه به ما می‌گوید با سقوط نظام بشار اسد، بر هرج و مرج‌های داخلی افزوده شده و شرایط حتی برای آمریکایی‌ها نیز غیرقابل کنترل خواهد بود.

رژیم اسرائیل در این وضعیت بزرگ‌ترین برنده و مردم سوریه و منطقه بازندگان بی‌ثباتی در سوریه خواهند بود. منافع مردم سوریه و کشورهای منطقه، مشارکت آحاد مردم سوریه در تعیین سرنوشتشان است.

جمهوری اسلامی در اقدامی هوشمندانه، معارضان سوری را به ایران دعوت کرد تا بحران سوریه بدون دخالت قدرت‌های مداخله‌گر و با مشارکت همه گروه‌های سوری حل شود.

مخالفان پنهان مردم سوریه مانع از تحقق این ابتکار شدند. حالا نیز پیشنهاد برگزاری زودهنگام انتخابات ریاست جمهوری در سوریه توسط رییس مجلس ایران، راهکاری مناسب برای برون‌رفت کم‌هزینه از بحران است.

تجربه نشان داده است که جمهوری اسلامی ایران در ورای ابتکارات و اقدامات منطقه‌ای خود، همواره منافع و مصالح امت اسلامی و مردم منطقه را مدنظر داشته و تلاش کرده است تا با استفاده از همه ظرفیت دیپلماسی خود ، صلح و ثبات و امنیت را برای مردم منطقه به ارمغان آورد؛ موضوعی که هیچ وقت خوشایند قدرت‌های مداخله‌گر نبوده است.

دکتر سیدمحمد حسینی - استاد روابط بین‌الملل دانشگاه

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها