به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی، تعرض به قصر ابونصر از سال 1360 آغاز شد، یعنی درست از زمانی که شهرکی در نزدیکی آن احداث شد. احداث این شهرک به معنای شروع ساختوسازها و گسترش آن به سمت قصر بود.
این ساختوسازها همچنان به سمت قصر ادامه دارد و بیش از گذشته زیبایی این قصر را تحتالشعاع قرار داده است.
از سوی دیگر زبالهها و نخالههای ساختمانی در اطراف قصر و در محل کاوشهای انجام شده، به وفور مشاهده و هر روز بر حجم آن افزوه میشود. این در حالی است که نه نگهبانی برای محافظت از این قصر وجود دارد و نه شهرداری برای نظافت و ساماندهی آن برنامهای دارد.
قصر ابونصر یا تخت سلیمان، به صورت بقایای بناها و یک حصار سنگی، دیوارهای آجری، ساختمانهای خشتی و آستانههای سنگی فروافتاده، در 6 کیلومتری شرق شیراز، بر بالای یک تپه دیده میشود.
براساس کاوشهای انجام شده در این محل، نمونههای سفال و قطعات ظروف سنگی عهد هخامنشی با سکهها و آثاری دیگر از عهد سلوکی، اشکانی و ساسانی کشف شده که بر پایه این کشفیات معلوم شد در عهد اشکانیان، بنایی محکم و محصور در آنجا احداث شده و در زمان ساسانیان هم مورد استفاده بوده است.
گفته میشود این قصر زمانی تجارت بسیار پررونقی داشته و احتمالا در مسیر یک شاهراه تجاری در جنوب ایران بوده است. حتی چند سکه و مهر چینی و یونانی هم در مجموعه کشفیات تخت ابونصر به چشم میخورد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم