خانهها، مغازهها و ماشینها مثل همیشه بود، اما آدمها را کم داشتند. احساس مرد در آن لحظه وصفناشدنی بود. هم ترس از تنهایی داشت و هم لذت از سکوتی که هرگز نمیشود در زندگی عادی تجربهاش کرد.
اینها را گفتم که بدانید اگر صبحی خیلی خیلی زود به پیشنهاد این هفته ما سر بزنید همان سکوت و خلوت دوستداشتنی را حس میکنید.
زمین، باران خورده و پاک باشد، هوا پر شده از بوی خوش گیاهان خیس و نورسته، نیمکتها خالی، کلاغها خواب، درختان کهنسال و خزهبسته و.... مگر میشود همه اینها باشد و آدم باز دلش نخواهد یک صبح پنجشنبه بار و بنهاش را جمع کند و برود بوستان سیفیه ملایر؟
پیشنهاد این هفته ما اگر آدم بود حالا پیری 87 ساله بود تکیه داده به عصایش که داشت چرت میزد، اما گذشت زمان روی بوستانها تاثیری برعکس آدمها دارد.
آنها هر چه زمان میگذرد رویاییتر و زیباتر میشوند مثل بوستان سیفیه که شاید وقتی عبدالمحمد میرزا سیفالدوله، نوه فتحعلی شاه دستور داد آن را در دامنه کوه «گرمه» احداث کنند به زیبایی امروز نبود.
ملایر با یزد چقدر فاصله دارد؟ میدانستید این بوستان، سرسبزیاش را مدیون یزدیهاست؟ آب مورد نیاز سیفیه، از قناتی تامین میشود که مقنیهای یزدی در روزگار قدیم احداثش کردهاند.
سیفیه 10 هکتار وسعت دارد. یکی از دیدنیهایش خانه سیفالدوله است و پس از آن باید چنارهای کهنسال و حوضها و رنگینکمانهای جاودانهاش را روی سر فوارههای بلندش ببینید.
قانع شدید که این بوستان به دیدن میارزد و باید این آخر هفته برای دیدنش تا ملایر بروید؟ به دانستههایتان درباره بوستان سیفیه این نکته را هم اضافه کنید که این مجموعه به عنوان باغ ملی در فهرست آثار ملی کشورمان ثبت شده است.
علی یوشیزاده
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم