بهترین جوانان فوتبال اروپا را در آلمان بجویید

بله، همیشه پیشرفت و کسب موفقیت‌های بیشتر امکان‌پذیر است. دوران بسیار خوبی را سپری کرده‌ام، اما این امر فقط زمانی به ثمر لازم و نهایی می‌رسد که به فتح جام‌ها منجر شود و با بایرن مونیخ و تیم ملی آلمان در پایان فصل به عناوین قهرمانی برسم. تمامی گل‌های پرتعدادی که من زده‌ام اگر قهرمانی‌ها را به ارمغان نیاورد، ارزشی نخواهد داشت.

نمی‌توان به استمرار و تکرار آن رویداد چشم داشت. در آن روز خاص تعداد زیادی از نفرات اصلی و نامدار ما غایب بودند و چون کس دیگری نمانده بود، عنوان کاپیتانی را به من دادند. البته این بازوبند تحت هر شرایطی یک موهبت و افتخار است و تعداد کسانی که به کاپیتانی کشورشان می‌رسند، زیاد نیست و آن روز در برابر اکراین هم روز ویژه‌ای برای من بود.

همین طور است. خودم فقط بعد از اتمام مسابقه متوجه این ماجرا شدم و دقیقا به همین خاطر است که همگان آینده‌ای عالی را برای آلمان پیش‌بینی می‌کنند. نفرات ما بسیار جوان هستند، اما به سبب ورود زودهنگام به عرصه‌های ملی از تجربه‌ای زیاد هم در این سطح بهره می‌برند و قادرند آلمان را به بالاترین عناوین برسانند. همان‌طور که در هر دو دوره آخر جام جهانی (2006 و 2010)‌ با کسب عنوان سوم، رسانده‌اند.

ما سال بسیار خوبی را سپری کردیم و پیروز شدن آلمان در هر 10 مسابقه‌اش در مرحله انتخابی جام ملت‌های اروپا 2012 سندی روشن بر این ادعاست. به لحاظ فردی نیز تعدد گلزنی‌های من ظاهرا یواخیم‌لو را متقاعد کرده است که روی من به عنوان مهاجم نوک اول تیمش حساب کند. البته من هر انتخابی را از جانب او چون برای مصالح تیم ملی است، می‌پذیرم. فکر می‌کنم در مدت کمی که تا یورو 2012 باقی مانده هدف من و سایر ملی‌پوشان این است که خستگی حاصل از 9 ماه حضور مستمر در مسابقات باشگاهی را رفع کنیم و با انرژی و نشاط لازم به رقابت‌های یورو پا بگذاریم که البته کار آسانی نخواهد بود.

از این تعریف و تمجید او بسیار مفتخرم، اما حقیقت امر آن است که در حال حاضر هیچ کس با مسی برابری نمی‌کند و من نیز چنین اندیشه‌ای را به ذهن خود راه نمی‌دهم. در عین حال من اهدافی مختص خود دارم و از آنها کاملا مطلعم و برای رسیدن به آنها تلاش می‌کنم و هنوز توان زیادی برای ارائه در این راه دارم.

شاید یواخیم لو این طور به ماجرا نگاه کند. او کار زیادی کرده و روی این هدف متمرکز است، اما باید دید چه پیش می‌آید. در ظاهر و در بررسی تک‌تک نفرات، ما از بهترین تیم‌های قاره و جهان هستیم، ولی این فقط یکی از جوانب قضیه است و در تورنمنت‌های بزرگ معمولا اتفاقات بزرگی روی می‌دهد و شگفتی‌ها متعدد است و نمی‌توان هیچ چیز را قطعی شمرد. تنها چیزی که می‌توان آن را حتمی دانست این است که ما از مدعیان جدی فتح یورو 2012 خواهیم بود.

آنقدرها هم مهم نیست که ما در راه فتح احتمالی این رقابت‌ها کدام تیم را می‌بریم، مهم این است که برنده شویم و به هدفمان برسیم. بازی با اسپانیا برای من ویژگی و خاصیتی جز این ندارد.

اتفاق خاصی در این ارتباط نیفتاده است و من هنوز در خدمت بایرن‌مونیخ هستم و از این بابت بسیار مسرور و مغرورم. اگر درباره رفتن من به اسپانیا صحبت می‌شود به این خاطر است که نیمی از خانواده من رگ و ریشه اسپانیایی دارند و از آنجا می‌آیند و پدربزرگ و پدرم مدت‌ها در آنجا زیسته‌اند و طبیعی است که انتقال من به آنجا امری محتمل شمرده شود، اما من اینک در بایرن،‌ یکی از بهترین تیم‌های کل اروپا به سر می‌برم و جایی برای گله نیست و اگر همین موقعیت را حفظ کنم دلیلی برای انتقالم به باشگاه و کشور دیگری نخواهد بود.

شاید هم این طور نباشد و باز هم فیکس نباشم، همان‌طور که در آن دو دوره مسابقه نیز یک نیمکت‌نشین صرف نبودم و در تمامی تلاش‌های گروهی و امور تیم ملی آلمان مشارکت داشتم. البته اوضاع در جام‌ ملت‌های اروپا 2008 بسیار بد پیش رفت و در مسابقه با اتریش فرصت‌های زیادی را از دست دادم و روحیه‌ام آنقدر بد شد که در یکی دو سال بعدی نیز اشتیاق بازی مجدد در تیم ملی آلمان را نداشتم. اینک هم من باید تمامی توان خود را ارائه بدهم و در انتظار اتفاقات باشم و براساس تصمیم مربیان اقدام کنم و نباید تصور کنم که جا و موقعیتم در تیم ملی آلمان تهدیدناپذیر و دور از هر خدشه‌ای است.

در سیستم‌های بازی تیم ملی آلمان در سال‌های اخیر که اغلب 1 ـ 5 ـ 4 یا 3 ـ 3 ـ 4 بوده و حتی در روش 1 ـ 2 ـ 3 ـ 4 که چند بار پیاده کرده‌ایم، چیزی که گفتید پیش‌بینی نشده و برای تغییر در آن و استفاده همزمان از 2 نوک بسیار دیر شده است. شاید روزی لو از سیستم 2 ـ 4 ـ 4 هم استفاده کند که 2 مهاجم نوک را بر‌می‌تابد و در آن صورت می‌توان من و کلوزه را یکی مهاجم اول و دیگری را مهاجم دوم فرض کرد و یکی از ما پشت دیگری بازی کند و به این ترتیب هر دو در زمین حضور یابیم، اما شخصا گمان می‌کنم این امر جواب ندهد، چون سیستم و شکل بازی ما بسیار به هم شبیه است.

قطعا همین‌طور است. تماس‌های تلفنی‌ ما کم و بیش برقرار است و من از این که او در رم هم موفق است، بسیار خوشحالم. فکر می‌کنم در یکی دو فصل آخر در بایرن راضی نبود و حالا فضا و مکان بیشتری در لاتزیو در اختیار اوست. وی هنوز نقش بزرگی برای ایفا چه در تیم ملی آلمان و چه در مسابقات باشگاهی دارد. من روال کار تمام گلزنان مطرح دیگر را هم تعقیب می‌کنم؛ نه به این خاطر که از روش کارشان کپی‌بردارم، بلکه به این سبب که از آخرین تحولات مطلع باشم و کلوزه هم برای من همین حالت را دارد.