تلویزیون دیجیتال، دریچه‌ای گشوده به جهان

هم‌اکنون چند کانال روی سیستم پخش دیجیتال است که متاسفانه سیستم آنالوگ قادر به دریافت آن نیست.به دلیل این که نحوه ارسال سیگنال دیجیتال نسبت به آنالوگ تغییر کرده است. طبیعتا کسانی که قصد دارند این سیگنال را دریافت کنند باید گیرنده‌شان با گیرنده قبلی متفاوت باشد به همین دلیل لازم است یک گیرنده سیگنال دیجیتال به مجموعه هر فرد اضافه و سیگنال آن را دریافت کند که در کشور به ست باکس معروف شده است و هر فرد با استفاده از این ست باکس می‌تواند سیگنالی که سازمان صدا و سیما پخش می‌کند را برای تعداد زیادی کانال و باکیفیت خیلی بالا نسبت به سیگنال آنالوگ دریافت کند.

اولا، این صنعت یک صنعت استراتژیک، ویژه و انحصاری است یعنی در تمام دنیا شرکت‌هایی که بتوانند فرستنده‌ای با این سطح قدرت تولید کنند، فقط در انحصار چند شرکت بزرگ اروپایی و آمریکایی است به طوری که امروزه شاهد تعداد زیادی از این فرستنده‌ها در بازار کشورمان هستیم. اکنون نیزبه دلیل شرایط انحصاری و ویژه‌ای که کشور در آن به سر می‌برد، بسیاری از فرستنده‌سازهای معتبر دنیا ما را تحریم کرده‌اند و محصول‌هایشان را به ما نمی‌فروشند مانند زمان جنگ که ایستگاه‌های پخش تلویزیونی ما بارها توسط جنگنده‌های دشمن بمباران می‌شد و شرکت‌های سازنده این فرستنده‌ها ما را تحریم کرده بودند و ما برای فرستنده با مشکل مواجه بودیم. دوم این‌که این صنعت روز به روز در حال ارتقاست و باید به دنبال این باشیم که چه اتفاقی در این زمینه رخ داده تا از این قافله عقب نباشیم. بنابراین شرکت فرا افرند با علم به این موضوع از حدود 8 سال پیش با بررسی قابلیت‌های شرکت و توانمندی‌های مهندسانش برای ورود به بازار این رقابت‌ها اقدام به کار کرد. ابتدا یعنی حدود 11 تا 12 سال پیش محصولات این شرکت، تولید فرستنده‌های رادیویی ـ تلویزیونی آنالوگ بود، اما از حدود 2 تا 3 سال پیش با گرایش سطح بازار به سمت سیستم‌های دیجیتالی و به روز شدن محصولات، تلاشمان را در این زمینه متمرکز کردیم. ابتدا کارمان را با فرستنده‌های کم‌قدرت دیجیتال آغاز کردیم و پس از طی کردن مراحل مختلف ضمن افزایش قدرت فرستنده‌هایمان، توانستیم پارامترهای جانبی این سیستم را نیز ارتقا دهیم و پس از سپری کردن مراحل مختلف و موفقیت در کارها، توانستیم موانع سر راهمان را برداریم و راهمان را ادامه بدهیم. یکی از موانع این بود که معمولا کشورهای سازنده این فرستنده‌ها اطلاعاتی را که ما برای آغاز کار لازم داشتیم در اختیارمان قرار نمی‌دادند و با تحریم کشورمان، مواد پایه‌ای که برای ساخت نیاز داشتیم را به ما نمی‌فروختند، اما ما ناامید نشدیم و دست از تلاش بر نداشتیم و اطلاعاتی که این کشورها در اختیار ما قرار نمی‌دادند را خود استخراج کردیم، اما از آنجا که هیچ اطلاعی در این زمینه نداشتیم مجبور بودیم آزمون و خطاهای بسیاری را به انجام برسانیم. حتی شکست‌های پی‌در‌پی هم نتوانست ما را از انجام این کار بازدارد. عاقبت با تلاش بسیار توانستیم فرستنده‌ای با قدرت پخش 1000 وات (یک‌کیلووات) بسازیم و به بازار عرضه کنیم.

بله در این صنعت هم فرستنده‌ها به 3 دسته کم‌قدرت، متوسط قدرت و پرقدرت تقسیم‌بندی می‌شوند. منظور از فرستنده‌های کم‌قدرت، فرستنده‌هایی است که در استاندارد دیجیتال با قدرت حدود100 وات در مناطق کوچک مانند دهستان‌ها، روستاها یا حتی منطقه‌ای شامل چند روستا یا یک شهر کوچک کاربرد دارند. البته قدرتی که احتیاج داریم هم متناسب با گستردگی محدوده تحت پوشش و هم متناسب با ویژگی‌های جغرافیایی است، بنابراین نمی‌توان گفت مثلا برای پوشش 10 هزار مترمربع به چه قدرتی احتیاج داریم زیرا عوامل جغرافیایی مانند وجود درخت، تپه و شکل ساختمان‌های آن منطقه نیز به نوع پوشش‌دهی بسیار وابسته است. اما به طور عمومی می‌توان گفت فرستنده‌های کم‌قدرت در این مناطق کاربرد دارد. فرستنده‌های متوسط قدرت نیز، فرستنده‌هایی است که با تقسیم‌بندی حدود 100 تا 500 وات می‌توانند محدوده بزرگ‌تری را مانند یک شهرستان مثل شهر سنندج را پوشش دهند. در حال حاضر در برخی از شهرهای کشورمان نیز فرستنده‌هایی با قدرت بالاتر از 500 وات مثلا 1000 وات، 2000 وات، 3000 وات و حتی بیشتراز این رنج نصب شده‌ است که به این نوع فرستنده‌ها پرقدرت می‌گویند.

ما در حال حاضر با تولید مجموعه فرستنده‌هایمان توانسته‌ایم 80 درصد از نیازهای صدا و سیما را تامین کنیم، اما 20 درصد این نیازها را نمی‌توانیم پوشش بدهیم زیرا هم‌اکنون برای پوشش شهر تهران احتیاج به فرستنده‌ای با قدرت 3 کیلووات داریم در صورتی که فرستنده‌ای با قدرت یک کیلووات ساخته‌ایم. این فرستنده‌ای که ما ساختیم این امکان را دارد که در مراکز استان‌هایی مانند استان اهواز سیگنال را به گیرنده‌ها برساند، اما نیاز سازمان صدا و سیما بیشتر از این است. آنها باید علاوه بر فرستنده‌هایی یک کیلوواتی، فرستنده‌هایی با قدرت 2 تا 3 کیلوواتی هم داشته باشند. بنابراین ما کارمان را برای تولید این فرستنده‌ها شروع کردیم. هر فرستنده شامل دستگاهی به نام مولد سیگنال است که سیگنال پایه‌ای را تولید می‌کند، پس از آن سیگنال توسط تقویت‌کننده، تقویت می‌شود. خروجی تقویت‌کننده‌ها هم درمجموعه‌ای با هم جمع ‌شده و در نهایت برای ارسال به آنتن منتقل می‌شود. تقویت‌کننده‌ای که هم اینک داریم و به عنوان بلوک پایه‌مان استفاده می‌کنیم، می‌تواند قدرتی حدود 300 وات به خروجی منتقل کند بنابراین برای این که قدرت فرستنده‌مان را افزایش بدهیم لازم است تعداد تقویت‌کننده‌هایمان را نیز افزایش بدهیم. پس اولا باید تقویت‌کننده‌ای با قدرت بالا بسازیم که ان‌شاءالله طی حداکثر یک تا 2 ماه آینده تقویت‌کننده‌ای خواهیم داشت که می‌تواند 800 وات قدرت را به خروجی منتقل کند. دوم این‌که ما به دنبال این هستیم تا به جای ترکیب 4 تا تقویت‌کننده 300 واتی دو تا تقویت‌کننده 800 واتی را با هم ترکیب کنیم تا فرستنده‌های 5/1 کیلوواتی ساخته شود. به همین منوال با ترکیب 4 تا تقویت‌کننده 800 واتی می‌توان فرستنده‌ای 3 کیلوواتی ساخت تا به این ترتیب سازمان صدا و سیما در این زمینه تقریبا بی‌نیاز شود و احتیاجی به فرستنده سازهای خارجی نداشته باشیم.