فیلم «ملکه»، ساخته محمد‌علی باشه‌آهنگر امید به سینمای دفاع مقدس را دوباره زنده کرد

درخشش سینمای دفاع مقدس در جشنواره سی‌ام

در روزها و سال‌هایی که سینمای دفاع مقدس کمرنگ و کم‌فروغ شده است، جشنواره سی‌ام با چند فیلم خوب در زمینه دفاع مقدس، قدم در راه احیای این ژانر فراموش‌شده سینمای ایران گذاشته است.
کد خبر: ۴۵۶۶۷۵

نمونه بارز این تولد دوباره شاید فیلم ملکه، آخرین ساخته محمدعلی باشه‌آهنگر باشد که سه‌شنبه در سینمای اهالی رسانه به نمایش درآمد.

سینمای دفاع مقدس که در سال‌های اخیر با استقبال کمرنگ فیلمسازان روبه‌رو بود و تنها آثار معدود و معمولا ضعیف یا متوسطی در آن ساخته می‌شد، با آغاز جشنواره سی‌ام وارد مرحله جدیدی شد؛ به گونه‌ای که برخی از بهترین فیلم‌های این جشنواره از جمله بوسیدن روی ماه و ملکه در ژانر دفاع مقدس ساخته شده ‌است و اغلب آنها با استقبال خوبی از سوی مردم و منتقدان روبه‌رو شد.

حرف‌های ناگفته زیادی در راه است

محمدعلی باشه آهنگر کارگردان جوانی است که پس از موفقیت فرزند خاک و بیداری رویاها این بار ملکه را در فضایی متفاوت و پروداکشنی عظیم تولید کرده است.

باشه آهنگر که معتقد است سینمای جنگ هنوز حرف‌های ناگفته زیادی دارد در نشست پرسش و پاسخ این فیلم گفت: من فکر می‌کنم هنوز دینم را به فضای جنگ ادا نکرده‌ام و تمام تلاشم این بود که با لحنی در فیلم صحبت کنم که امروزی باشد.

وی افزود: اگر فضا را خوب درک نکنم شخصیت‌ها را نمی‌توانم در آن فضا رها کنم. ریتم کار عمدا در یک ساعت اول آرام درنظر گرفته شده بود و سعی می‌کنم اگر کاستی در ریتم کار وجود دارد، آن را برطرف کنم.

بوسیدن روی ماه و اشک‌های مخاطب

«بوسیدن روی ماه»، یکی دیگر از فیلم‌های تاثیر گذار جشنواره امسال در ژانر دفاع مقدس بود، فیلمی که به گفته کارگردانش قرار نبود اشک مخاطب را در بیاورد اما این کار را کرد.

همایون اسعدیان، کارگردان اثر در نشست پرسش و پاسخ این فیلم با عذرخواهی از مردم به دلیل این‌که فیلمش به گونه‌ای احساسات آنها را تحت تاثیر قرار داده است، گفت: شخصیت محوری این فیلم احترام‌السادات تمام داشته‌هایش را بدون محاسبه به دیگران بخشید و این برای خود من درس‌های فراوانی داشت.

منوچهر محمدی، تهیه‌کننده این فیلم هم با اشاره به این‌که بوسیدن روی ماه را با مخاطب در سینماها دیده و واکنش آنها را مشاهده کرده است، گفت: خوشحالم که مردم به این فیلم حس خوبی داشتند و این ارزشمندترین پاسخی بود که می‌توان از مخاطب یک فیلم داشت.

او افزود: هنوز در جامعه ما احترام‌السادات‌هایی هستند که بی‌هیچ چشمداشتی از داشته‌هایشان می‌گذرند و ما هنوز امثال این فرد را در جامعه فراوان داریم.

اگر شهدا صدایم نکنند، دیگر فیلم جنگی نمی‌سازم

«شور شیرین» هم یکی دیگر از فیلم‌هایی بود که در زمره فیلم‌های دفاع مقدس به حساب می‌آید و در آن به زندگی شهید کاوه پرداخته می‌شود. جواد اردکانی، کارگردان این فیلم درخصوص فیلمنامه این اثر گفت: قرار شد از زندگی شهید کاوه فیلم بسازیم. خوشبختانه به خاطر شناختی که از لحظه به لحظه زندگی او داشتیم، فیلمنامه به صورت کاملا مستند پیش رفت. ساخت این فیلم تجربه خوبی برای من بود. عملیاتی که ما در فیلم نشان دادیم یکی از بزرگ‌ترین عملیات‌هایی بود که کاوه در آن حضور داشت.

وی ادامه داد: همه آنچه مربوط به کاوه بود واقعیت داشت؛ اما داستان‌های فرعی، مربوط به آدم‌های اطراف شهید کاوه نبود. قصه هر کدام از این آدم‌ها هم واقعیت داشت، اما این واقعیت‌ها تجربه‌های شخصی گروه بود.

اردکانی درخصوص مشکلات ساخت فیلم‌های جنگی خاطرنشان ‌کرد: ساخت فیلم‌های دفاع مقدس به اندازه‌ای دشوار است که فکر می‌کنم اگر این شهدا مرا صدا نکنند، دیگر فیلم جنگی نمی‌سازم. کمبود امکانات یکی از بزرگ‌ترین معضلات سینمای دفاع مقدس است.

ضد گلوله و تلاش برای روایتی تازه از جنگ

«ضد گلوله» هم یکی دیگر از فیلم‌های سی‌امین جشنواره فیلم فجر است که با رویکردی طنز در ژانر دفاع مقدس ساخته شده و به گفته عوامل آن، به دنبال روایتی تازه از دنیای جنگ تحمیلی است. مهدی هاشمی بازیگر اصلی این فیلم درباره شکل‌گیری ضد گلوله ‌گفت: وقتی فیلمنامه را خواندم به این نتیجه رسیدم که در یک فیلم خوب بازی خواهم کرد، اما مسوولان انجمن سینمای دفاع مقدس وقتی با فیلمنامه اولیه روبه‌رو شدند، متاسفانه بدترین توهین‌ها را به مجموعه کسانی که به دنبال ساختن این فیلم بودند، روا داشتند.

ضد گلوله که برخی از منتقدان آن را با فیلم لیلی با من است و برخی دیگر با اخراجی‌ها مقایسه می‌کنند، از جمله فیلم‌هایی است که امید می‌رود با فروش بالا در گیشه، بار دیگر فیلم‌های دفاع مقدس را به پرده سینما و ذهن مخاطبان بازگرداند.

رزمنده‌ای که در گذشته جا مانده است

«خرس» خسرو معصومی که واکنش‌های کاملا متفاوتی را در میان مخاطبان برانگیخت، به اعتقاد کارگردانش روایت داستان رزمنده‌ای است که در گذشته جا مانده است.

معصومی با اشاره به فضای موجود در فیلمش درباره شخصیت‌پردازی بازیگر‌ها گفت: بعد از دوازده فیلمنامه‌ای که نوشتم فیلمنامه خرس بهترین فیلمنامه من است، زیرا به ریزه‌کاری‌های شخصیت‌پردازی‌ها دقت کرده‌ام. همیشه دوست داشتم درباره یک رزمنده فیلم بسازم. شخصیت پرویز پرستویی در این فیلم به گونه‌ای است که من آن را عاشقانه دوست دارم و مدیون آن هستم.

شاید «خرس» را بتوان تنها فیلم دفاع مقدس امسال دانست که نتوانست نگاه منتقدان، اهالی سینما و علاقه‌مندان سینمای دفاع مقدس را به خود جلب کند.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها