روز فناوری فضایی

در اولین لحظات روز 15 بهمن 87 مهندسان جوان ایرانی برای نخستین بار یک ماهواره ایرانی را با پرتابگری ایرانی به فضا فرستادند. کار سترگی که جهان را به تحسین واداشت و شادباش‌های فراوانی برای ایرانیان به ارمغان آورد. فرآیند طراحی و ساخت پرتابگر سفیر و محموله ارزشمند آن کار یک شب و دو شب نبود. بیش از 10 سال بود که جوانان ایرانی سخت‌ترین شرایط کاری را تحمل کرده بودند، مرزهای دانش را درنوردیده بودند و از دل و جان مایه گذاشته بودند تا امید را ناامید نکنند و نکردند. امید که در مدار زمین قرار گرفت، تازه جوانه‌های امید در قلب‌های ایرانیان روشن شد. حالا هر کسی که طرحی داشت و ایده‌ای برای سفر به فضا و سال‌ها حس نتوانستن او را از بیان فکر بزرگش منع کرده بود، آنچه را در چنته داشت روی کاغذ می‌آورد و می‌فرستاد برای سازمان فضایی ایران که گفته می‌شد، مسوول همه این اتفاقات خوش فضایی بوده است. ایده‌های کوچک و بزرگ از سراسر ایران و از دانشگاه‌های مختلف به دست تصمیم‌گیران رسید و بودجه‌ای کلان تصویب شد تا ایرانی‌ها هر سال شاهد باشند که جشن روز فناوری فضایی آنها با یک خبر خوب دیگر از فضا همراه می‌شود.

این روزها که در آستانه روز فناوری فضایی قرار داریم، باز هم شراره‌های امید در قلبمان زبانه می‌کشد تا شاید خبر جدیدی قلبمان را مالامال از غرور توانستن کند و دروازه جدیدی از دانایی و توانایی روی فرزندان آرش باز شود. این امید و آرزو زیاد هم نابجا نیست، چراکه رئیس سازمان فضایی ایران در ماه‌های گذشته نوید پرتاب یک ماهواره دیگر به فضا را داده بود. حالا باید صبر کرد و منتظر شد تا اگر همه عوامل دخیل اجازه دادند، بار دیگر صدای ایرانی از مدار زمین به گوشمان برسد.

شهرام یزدان‌پناه / دبیر گروه دانش