jamejamonline
صفحه نخست عمومی کد خبر: ۴۵۱۰۵۲   ۱۸ دی ۱۳۹۰  |  ۰۰:۱۱

نمی‌دانم می‌دانید سوهانک کجاست یا نه؟ گوشه شمال شرقی تهران بزرگ و پرهیاهو، دهی بوده و هست به نام سوهانک که طی چندین سال گذشته مانند بسیاری از نقاط حاشیه تهران، کوچه باغ‌هایش از گزند ساخت و سازهای عجیب و غریب در امان نمانده است.

حالا جاده‌ای که به سوهانک می‌رسد، از بزرگراهی 4 بانده به نام ارتش جدا می‌شود و هنگامی که ماشین سربالایی ابتدایی آن را طی می‌کند، سمت چپ‌تان چند برج‌ بلند و تعداد زیادی آپارتمان‌های 10-12 طبقه می‌بینید؛ سمت راست‌تان هم آماده ساخت است...

اما در میان این برج‌ها، فضای سبزی وجود دارد که سال‌هاست کاج‌هایی نیم‌سوخته مهمان آن هستند. کاج‌هایی که در تابستان از تشنگی می‌سوزند و دریغ از یک قطره آب که از سوی مسوولان حفظ فضای سبز شهری به پایشان ریخته شود. گاه گاهی هم دست‌هایی پنهان آتش بر این درختان نیمه جان می‌زنند و تا ماشین‌های آتش نشانی از راه برسند، تعدادی از آنها در آتش ظلم انسان‌ها می‌سوزند و سیاه می‌شوند.

برخی اوقات هم چندتایی‌شان قطع می‌شوند، بدون این‌که کسی دیده یا صدایی شنیده شود! به همین دلایل این فضای به اصطلاح سبز، بی‌رمق و زرد و افسرده روزگار می‌گذراند.اهالی بارها و بارها از طریق سامانه 137 به مسوولان شهری خبر داده‌اند اما این داستان همچنان ادامه دارد. وقتی تماس می‌گیری یکی می‌گوید این فضا در اختیار سازمان جنگل‌ها و مراتع است و دیگری تنها می‌گوید رسیدگی می‌کنیم؛ اما قصه همان است که بود!

این روزها که در این گوشه شهر، برف و باران می‌بارد، قدری تشنگی از کام درختان بی‌رنگ و رو رفع و خیال‌ها کمی آسوده می‌شود اما همه می‌دانند که با فرارسیدن بهار دوباره این چرخه روی خشن انسان‌نماها را به این جانداران مفید برای زندگی بشر نشان می‌دهد.

مردم دیگر امیدی به پاگرفتن این فضای سبز ندارند و با دیدن درختی که تازه قطع شده فقط آهی می‌کشند و ابرو و شانه‌ای بالا می‌اندازند و می‌گویند بزودی آهن و آجر و سیمان است که جای این درختان خواهد نشست؛ برجی دیگر سر به آسمان می‌ساید و سیلی دیگر از جمعیت به این سو روان خواهد شد، بدون در نظر گرفتن فضاهای لازم برای زندگی انسان؛ امکاناتی مانند مدرسه، کتابخانه و صد البته فضای سبز.

شاید این یادداشت جوانه امیدی در دل ساکنان این گوشه تهران بزرگ و دودگرفته بنشاند و مسوولان شهری را به فکر اندازد که برای این فضای سبز و دیگر فضاهای نظیر آن فکری بکنند.

نیلوفر اسعدی‌بیگی ‌/‌ جام‌جم

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
ارتش انقلابی، برگ برنده ایران در روزگار پرالتهاب

ارتش انقلابی، برگ برنده ایران در روزگار پرالتهاب

إِنَّ اللَّهَ یحِبُّ الَّذِینَ یقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِ صَفًّا کأَنَّهُمْ بُنْیانٌ مَرْصُوصٌ. بیست و نهم فروردین، روز حیات دوباره ارتش و سالروز اعتماد تاریخ‌ساز امام(ره) به این بازوی عظیم انقلابی، یادآور تجدید میثاق غیورمردانی است که جانانه و عاشقانه در راه تحقق آرمان‌های والا و انقلابی امام خود گام برداشتند.

صلح میان اشباح

صلح میان اشباح

ماه‌ها پیشتر وقتی نمایندگان دولت کابل و سران طالبان در دوحه گرد هم آمدند تا پس از توافق واشنگتن با طالبان، طرح صلحی را دراندازند، در همین ستون نوشتم که این گفتگوها با وجود سروصدای بلند رسانه‌ های آن حاصلی نخواهد داشت.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر
وضعیت قرمز گیشه

سینما سال جدید را هم با بحران شروع کرده و ظاهرا مردم هنوز رغبتی به فیلم دیدن ندارند

وضعیت قرمز گیشه

پیشخوان

بیشتر