این حمام که قدمت آن به دوران قاجار برمیگردد، کنار میدان گپ واقع شده و منسوب به حسین خان ساکی است و احتمال میرود با بنای پل گپ خرم آباد همدوره باشد.
حمام گپ در گذشته تنها حمام خرم آباد به شمار میرفت که نهتنها مردم خرمآباد از آن استفاده میکردند، بلکه مسافران شهرها و استانهای اطراف نیز برای استحمام به آن مراجعه میکردند.
این حمام حدود 790 متر مربع مساحت دارد و دارای بخشهایی چون سربینه، گرمخانه، خزینه و تون و انبار مواد سوختنی است و از پوششهایی چون طاق، گنبد و ستون سنگی ساخته شده است.
یکی از ویژگیهای این حمام، پایین بودن آن از سطح زمین است که باعث میشد در فصل زمستان بسیار گرم و در تابستان خنک باشد و به همین دلیل این حمام دارای وسایل گرمایشی و سرمایشی نبود.
آبرسانی به این حمام نیز از چاهی موسوم به گور یا گاورو که در قسمت تون قرار داشت، تامین میشده و فاضلاب آن از طریق تنبوشههای زیر خیابان فردوسی به رودخانه میریخت. در مورد ظاهر این بنا نیز باید گفت که گنبد این گرمابه با تزیینات ساده گچبری تزیین شده و استفاده از 6 ستون سنگی در قسمت گرمخانه نیز از دیگر ویژگیهای این بناست. سال 48 بود که اداره بهداشت خرمآباد خزینههای این گرمابه را پلمب کرد و به جای آن دوشهای انفرادی قرار داد.
این بنا که سال 87 به ثبت آثار ملی ایران رسید، هماکنون در دست مرمت و بازسازی است.
به گفته محمد رحمدل، مدیرکل میراث فرهنگی، صنایعدستی وگردشگری استان لرستان، این اداره در راستای اهداف حفاظتی و مرمتی در خصوص بنای مذکور اقداماتی نظیر اجرای کفسازی و کفپوش بخشهای سربینه، گرمخانه، آبانبار، هشتیها، حذف اندودهای فرسوده بدنه و سطوح منحنی انجام داده است.
فاطمه عزیزپوریان / جامجم خرمآباد
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم