رئیس جان!

تغییرات برنامه هفت که از هفته گذشته آغاز شد دلیل خوبی بود تا شوخی‌های فریدون جیرانی هم کمی به واقعیت برسد و از فراستی بخواهد با تغییر دکور برنامه او هم تغییری در نظراتش بدهد. هر چند عمل به این خواسته ممکن است باعث خشنودی فریدون جیرانی شود، اما او باید بداند از خشنودی و رضایت در گفته‌های این منتقد خبری نخواهد بود، مگر این‌که روح هیچکاک را بیاوریم و در استودیو مقابل او بگذاریم و ببینیم آیا به او هم خواهد گفت: این فیلم در نیومده!

مسعود فراستی چهره این هفته ماست، چرا که همراه با تغییر دکور برنامه هفت برای اولین بار در جلسه نقد و بررسی فیلم «بدرود بغداد» به شکلی باورنکردنی از تورج اصلانی، فیلمبردار این فیلم تعریف کرد آن‌هم نه یک‌بار و دوبار، بلکه چند بار.

مسعود فراستی در دهه 60 قلم برداشت و برای مجله سروش نقد نوشت. روحیه مخالف‌خوانی‌اش در سینما را می‌توان از نوشته‌های آن دوران هم متوجه شد. وقتی همسو و همراه با شهید آوینی نقدی بر فیلم محبوب آن سال‌ها یعنی «هامون» مهرجویی نوشت، نام خود را میان جماعت منتقد و فیلمساز مطرح کرد. او صاحب چند کتاب مختلف درباره سینماست و فهمیدن این‌که فیلمسازان مورد علاقه‌اش هیچکاک و جان فورد هستند هم چندان کار سختی نیست. او مدرک کارشناسی تجسمی‌اش را همراه کارشناسی ارشد رشته‌های اقتصاد و جامعه‌شناسی از دانشگاهی در فرانسه گرفت و حالا 2 سالی می‌شود که به عنوان منتقد ثابت برنامه هفت، جمعه شب‌ها مهمان خانه‌های مردم است. نقد‌های او معمولا 3 ویژگی مهم و فراموش‌نشدنی دارند: صریح، غافلگیر‌کننده و بحث‌انگیز.