1 ـ بند ب تبصره 82 برنامه دوم توسعه (1378-1374): دولت مکلف است در طول برنامه دوم نسبت به کاهش میزان آلودگی هوای تهران، مشهد، تبریز، اهواز، اراک، شیراز و اصفهان در حد استاندارد سازمان بهداشت جهانی اقدام نماید.
2 ـ بند د ماده 104 برنامه سوم توسعه (1383-1379): دولت مکلف است در طول برنامه سوم نسبت به کاهش میزان آلودگی هوای شهرهای تهران، مشهد، تبریز، اهواز، اراک، شیراز و اصفهان در حد استانداردهای سازمان بهداشت جهانی اقدام نماید.
3 ـ ماده 62 برنامه چهارم توسعه (1388-1384): دولت مکلف است:
الف ـ در طول برنامه چهارم، میزان آلودگی هوای شهرهای تهران، اهواز، اراک، تبریز، مشهد، شیراز، کرج و اصفهان را در حد استاندارد مصوب شورای عالی محیط زیست کاهش دهد. آییننامه اجرایی این بند توسط سازمان حفاظت محیط زیست، سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور و وزارتخانههای نفت، صنایع و معادن، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، راه و ترابری و کشور تهیه و به تصویب هیات وزیران رسانده شوند.
ب ـ در طول برنامه چهارم، تمهیداتی اتخاذ کند که تمام خودروها و موتورسیکلتهای فرسوده کشور از رده خارج شوند.
4 ـ بند ب ماده 193 برنامه پنجم توسعه (1394-1390): سازمان حفاظت محیط زیست مکلف است تمهیدات لازم را برای کاهش آلودگی هوا تا حد استانداردهای جهانی با اولویت شناسایی کانونهای انتشار ریزگردها و مهار آن، کنترل و کاهش میزان انتشار گازهای گلخانهای را فراهم آورد.
البته در کنار سوالات بالا چند سوال اساسی دیگر هم مطرح هستند: چرا مصوبه شورایعالی محیط زیست در خصوص آزبست بعد از 11 سال هنوز اجرا نشده است؟ چرا طبق بند 8 مصوبه پیوست سوخت Euro4 در جایگاهها وجود ندارد؟ چرا طبق بند 6 مصوبه پیوست برنامه عدم تردد خودروها و موتورسیکتهای فرسوده اجرا نمیشود؟ چرا استانداردهای ملی کشور طبق مصوبه پیوست بعد از گذشت 3 سال هنوز اجرایی نشده است؟ و بسیاری چراهای دیگر.

تغییرات شاخص آلودگی هوا (PSI) در سالهای مختلف (تا تاریخ 15/8/90)