رویانیان: این حکم نه شرعی است نه اخلاقی

براساس این حکم، شیث رضایی به مدت ‌٢٠ ماه از همه فعالیت‌های ورزشی محروم (‌٤ ماه برای ارتکاب عمل زننده و ‌١٦ ماه برای جریحه‌دار کردن اخلاق عمومی) و به پرداخت ‌٣٠٠ میلیون ریال جریمه نقدی محکوم شد. محمد نصرتی نیز به مدت ‌١٠ ماه از همه فعالیت‌های فوتبالی محروم (‌٤ ماه برای ارتکاب عمل زننده و ‌٦ ماه برای جریحه‌دار شدن اخلاق عمومی) و به مبلغ ‌٣٠٠ میلیون ریال جریمه نقدی محکوم شد. ضمن این‌که در احتساب محرومیت‌های فوق، محرومیت ناشی از صدور دستور موقت نیز محاسبه می‌شود. کمیته انضباطی همچنین بروز رفتارها و اعمال مغایر شان این دو متخلف را ناشی از مسامحه مسوولان باشگاه فرهنگی پیروزی دانسته و این باشگاه را به پرداخت ‌٢٠٠ میلیون ریال جریمه نقدی محکوم کرد؛ موضوعی که با واکنش شدید رویانیان مدیرعامل باشگاه مواجه شد و فدراسیون را متهم کرد که می‌خواهد به پرسپولیس ضربه بزند.

وی در این زمینه به سایت باشگاه گفت: ما قاطع‌ترین تصمیم را در مورد این بازیکنان گرفتیم و اگر قرار است جریمه‌ای تعیین شود، باید برای کمیته انضباطی و سازمان لیگ باشد، نه باشگاه پرسپولیس.

رویانیان افزود: متاسفانه کمیته انضباطی در گذشته در زمینه تخلفات انجام‌گرفته در بازی‌ها هیچ گونه برخورد قوی از خود نشان نداده و حالا یک‌باره تحت تاثیر جو رسانه‌ای باشگاه پرسپولیس را متهم به مسامحه کرده است و جریمه می‌کند، اما من یقین دارم که حکم این کمیته براساس اصول شرعی و اخلاقی نیست.

رویانیان با طرح این پرسش که مسامحه باشگاه پرسپولیس که در رای کمیته انضباطی به آن اشاره شده به چه معناست، گفت: تصمیمی که من به عنوان مدیرعامل باشگاه پرسپولیس برای تنبیه 2 بازیکن اخذ کردم بسیار قوی‌تر از حکم کمیته انضباطی بود. آیا اخراج 2 بازیکن و 550 میلیون تومان جریمه، مسامحه است؟!

هوشنگ نصیرزاده، کارشناس فوتبال نیز در واکنش به حکم رضایی و نصرتی گفت: این حکم بسیار سنگین است و در واقع می‌تواند فقط افکار عمومی را که از رفتار این دو جریحه‌دار شده بود خوشحال کند. با نگاهی به انشای رای می‌توان فهمید که انشاکننده با نام بردن از پیشکسوتان واسطه شده و ابراز ندامت هر دو بازیکن و توجه به حکم قبلی باشگاه پرسپولیس همه جوانب را در نظر گرفته است.

او در گفت‌وگو با خبرگزاری فارس افزود: بند الف ماده 22 برای هر دو بازیکن 6 ماه محرومیت در نظر گرفته، این در حالی است که این بند مربوط به هنگامی است که داوران از کارت‌های رنگی استفاده کنند و کمیته انضباطی به صورت مضاعف برای تنبیه بیشتر وارد ماجرا می‌شود، در حالی که صحنه مورد نظر را داور مسابقه هرگز ندیده بود.

نصیرزاده تاکید کرد: در بند یک ماده 42 بیشترین میزان محرومیت برای بازیکن در نظر گرفته شده که در سرفصل آن آمده هرگاه فردی در فعالیت‌های اجتماعی و زندگی غیرفوتبالی خود مرتکب تخلفاتی شود، آن‌گاه می‌توان وی را به 2 سال محرومیت تنبیه کرد. صادرکننده رای باید به عنوان زندگی غیرفوتبالی و فعالیت اجتماعی توجه می‌کرد که هرگز ارتباطی به رفتار این دو بازیکن نداشت. به همین دلیل انتخاب هر دو ماده باید با دقت بیشتری صورت می‌گرفت.

وی گفت: ماده 24 بند 11 را باید مورد توجه قرار داد که در آن 10 میلیون تومان جریمه و تا 6 ماه محرومیت برای یک بازیکن در نظر گرفته می‌شود و رسم نیست که در فوتبال برای یک موضوع کاملا واحد به 2 ماده مجاز اشاره کرد. این رفتار در فیفا طبق ماده 58 که سرفصل آن خوار و تحقیر کردن حریف است تا 5 جلسه محرومیت دارد، در حالی که با توجه به قبح و زشتی عمل در جامعه ما نمی‌توان به این رای انضباطی فیفا استناد کرد و این مقدار تنبیه را برای این دو در نظر گرفت.

نصیرزاده با اشاره به 3 نکته اساسی در حکم تصریح کرد: حکم قابل اعتراض به فیفا نیست و باید به کمیته استیناف و سپس به دادگاه عالی ورزش مراجعه کرد. ضمن این‌که محرومیت یک بازیکن در یک کشور در 207 کشور دیگر معتبر است و بازیکن محروم‌شده در فوتبال یک کشور نمی‌تواند لژیونر شود و سوم این‌که اگر از این بازیکنان در کمیته استیناف خوب دفاع شود محرومیت آنها تا 6 ماه قابل کاهش است.

حجت اله اکبرآبادی / گروه ورزش