در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
ماجرای ورود این میوهها به کشور بسیار ساده است. وزارت جهاد کشاورزی از خرداد امسال به صراحت هر گونه واردات میوه خارجی به جز موز تحت هر عنوان و توسط هر شخص و دستگاه را ممنوع کرد.
اما بهرغم گذشت حدود شش ماه از این ممنوعیت، ورود انواع و اقسام میوههای خارجی به کشور همچنان ادامه داشته که بماند همزمان با فصل برداشت مرکبات کشور، افزایش نیز یافته است.
جالب است که میوههای خارجی به طور قاچاق وارد کشور نمیشود بلکه با برخورداری از مجوز دستگاههای ذیربط یعنی ثبت سفارش واردات از وزارت صنعت، معدن و تجارت، قرنطینه از وزارت جهاد کشاورزی (که خود ممنوعکننده واردات میوه از خرداد بوده است!) و سرانجام مجوز ترخیص از گمرکات در روز روشن با کانتینرهای یخچالدار به میادین میوه و ترهبار رسیده، تخلیه و توزیع شده و در میوهفروشیها فروخته میشود.
در دو هفته گذشته رسانهها تقریبا تمام دستگاههای ذیربط و مسوول در واردات میوه را مورد پرسش قرار دادهاند.
اما جز چند پاراگراف توضیح غیرمرتبط که انگار مدیر دبستانی به چندبچه مدرسهای داده باشد، چیزی گیر خبرنگاران نیامده است.
چون اصولا توضیحات ربطی به اصل سوال ندارد و بیشتر به پیچاندن سوالکننده شبیه است. مثلا در پاسخ به این پرسش که دستگاه متبوع شما چرا مجوز ثبت سفارش واردات میوه را در حین ممنوعیت آن صادر کرده، از تشکیل کمیته ویژه واردات محصولات کشاورزی خبر داده میشود!
در نتیجه آنچه از برآیند این اظهارنظرها گیر رسانهها آمده این است که ظاهرا هیچ کس نمیخواهد یا نمیتواند بگوید چه کسی یا کسانی، با چه پشتوانهای و چگونه توانسته با پشت کردن به تمامی ممنوعیتهای قانونی در این شش ماهه این همه میوههای خارجی رنگارنگ وارد بازار کشور بکنند و صدای کسی هم درنیاید؟ و در این میان ظاهرا معمای میوه آنقدر شیرین و خوشطعم و به قولی ملس است که همه به هر نحو تلاش میکنند خود را به بیخبری بزنند. شاید هم این معما کمی ترسناک هم باشد. کسی چه میداند؟!...
سید علی دوستی موسوی - گروه اقتصاد
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: