اما سعدالله نصیری قیداری، عضو کمیسیون آموزش مجلس نظر دیگری دارد، به گفته او بودجهای که برای تعویض سیستمهای گرمایشی فرسوده مدارس اختصاص یافته، کافی و مناسب نیست و نمیتوان به وسیله آن تمام سیستمهای گرمایشی فرسوده مدارس را تعویض کرد بنابراین، تعویض سیستمهای گرمایشی فرسوده مدارس با روند موجود تا پایان امسال و سال آینده صورت نمیگیرد.
به عبارت بهتر بودجه اختصاص یافته برای بخاری مدارس تنها در حد تعمیر آنهاست و نمیتواند به منزله نوسازی تمام سیستمهای گرمایشی غیراستاندارد باشد.
چنین اظهاراتی از سوی یک نماینده مجلس، ادعای آموزش وپرورش را با تردید مواجه میکند، اما چرا درباره موضوع حساسی مانند سیستم گرمایشی کلاسهای درس که به طور مستقیم با سلامتی دانش آموزان در ارتباط است، خبرهای ضدونقیض آن هم از منابع خبری معتبر منتشر میشود؟ کدام خبر را باید باور کرد؟ علت این نقیضگوییها چیست؟ آموزش وپرورش مدعی است این مخالفتها جنبه سیاسی دارد و دیگری نظام آموزش را به کمکاری و نداشتن مدیریت مطلوب منابع مالی و انسانی متهم میکند.
چنین تناقضگوییهایی که بارها در حوزههای مشابه مانند آب آلوده، شیوع بیماری خاص، استانداردهای آموزش، اعتیاد، پرداخت مطالبات و...هم بارها مشاهده شده، نشانه نبود شفافیت در انتشار اطلاعات است، از یک سو مسوولان آموزش و پرورش هنگام اطلاعرسانی عادت به کلیگویی دارند و اخباری را منتشر میکنند که فاقد آمار و اطلاعات مستند است، ایدهآلبینی و تلاش برای بزرگنمایی اقدامات صورت گرفته یا طبیعی جلوه دادن مشکلات جزء لاینفک سخنان مسوولان نظام آموزش است.
از آن سو منتقدان هم با وجود اعتبار در نقل قولها، هنوز عادت به ارائه گواه و مستند در اثبات انتقادات خود ندارند و به بهانههای مختلف و با شواهد ناچیز، ضعفها را تعمیم میدهند، این روند جریان انتقال اطلاعات و اعتماد به دو سوی منبع پیام را مشکل میکند، نکتهای که باید به مسوولان و نمایندگان تذکر داده شود.
کتایون مصری - گروه جامعه
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم