توافق کردن هم در کار این دو حزب نیست. آلن گرینسپن شرح جالبی از وضعیت سیاسی واشنگتن ارائه کرد. گرینسپن مدعی است در تمام مدت بیش از 40 سالی که در واشنگتن بوده، سیاست در واشنگتن اینقدر دو قطبی نبوده است.
در گذشته اکثریت نمایندگان و سناتورها در وسط یا کمی متمایل به چپ و راست بودند وعده کمی راست افراطی یا چپ افراطی در واشنگتن حضور داشتند. به عبارتی توزیع موضعگیری سیاستمداران شکلی مانند منحنی نرمال داشت. حالا این توزیع تبدیل به توزیعی با دو پیک با فاصله است.
همین باعث میشود که توافق بر سر موضوعات اساسی و سازشکاری سیاسی که لازمه یک سیستم غیرمتمرکز است مشکل شود. در شرایط سخت سیاسی کنونی هم چنین سازشکاریهایی بیش از همیشه لازم است، اما فعلا واقعیت این است که منافع حزبی (مخصوصا کثافتکاریهای حزب جمهوریخواه در جریان بدهیها) بر منافع ملی (اگر بشود چنین منافعی را تعریف کرد) مقدم است.
متناقض بودن افکار مردم هم مشکل مضاعف است. آنگونه که نظرسنجیها نشان میدهد اکثر مردم میخواهند که دولت کسر بودجه خود را کاهش دهد. ولی در عین حال اکثریت نمیخواهد که مالیات زیادتری بپردازد و نمیخواهد از خیر برنامههای رفاهی هم بگذرد. همین مساله تصمیمگیری را بسیار سخت میکند.
منبع: اقتصاددانه
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم