سیاست های عربستان برای کاهش بهای نفت

عربستان سعودی از جمله برترین کشورتولید کننده نفت در جهان است. این کشور تنها عضو اوپک محسوب می شود که قدرت مازاد تولید دارد. این کشور که عضو کلیدی و اصلی اوپک است
کد خبر: ۴۳۵۳۰
می تواند هر زمان که به نفع اش باشد بهای نفت را در بازارهای جهانی کاهش دهد.
طی یکی دوماهه اخیر،اوپک و به ویژه عربستان سعودی به واسطه بهای بالای نفت، از سوی سیاستمداران غربی بارها مورد سرزنش قرارگرفته اند.
از این رو عربستان چنین نتیجه گرفته است که ناچار به مداخله برای رفع تنش از بازار نفت است.
مطلب حاضر با بررسی این فعالیت ها در پی این حقیقت است که آیا اقدام عربستان با موفقیت روبه رو می شود و آیا این کشورمی تواند بهای نفت را در سطح جهانی کاهش دهد؛
مدتی است که عرضه نفت و گزینه های پیش روی تولید کنندگان و مصرف کنندگان به یکی از مهمترین خبرهای روز و اقتصاد جهان تبدیل شده است.
با این که در حال حاضر، چنین به نظر می آید که عربستان و برخی دیگراز هم پیمانان وی در اوپک خواهان بهای 40 دلار در هر بشکه نیستند، با این حال از شواهد چنین بر می آید که عربستان و دیگر اعضای اوپک از این که بهای سبد نفتی این سازمان طی چند سال اخیر از مرز 22 تا 28 دلار فراتر رفته است، چندان ناراحت نبوده و در واقع، همیشه به دنبال راهی برای توجیه منطقی این افزایش بها بوده اند.
اطلاعات اخیر در مورد عوامل بنیادین بازار نفت، به رغم نارضایتی برخی از اعضای اوپک، نشان داد که این اقدام عربستان با موفقیت روبه رو خواهد شد.
در واقع از نظر تحلیلگران، بزرگترین خطر برای عربستان و اوپک، امتناع از صدور نفت به بازارهای جهانی است که می تواند موقعیتی را به وجود آورد که بر آن اساس، هم به عوامل بنیادین بازار لطمه وارد شود و هم این مساله در آینده ای نه چندان دور، شرایط را به گونه ای تغییر دهد که بهای نفت حتی به کمتر از بهای سبد نفتی اوپک کاهش یابد.
اوپک در اجلاس بیروت تصمیم گرفت در 2 مرحله، سقف تولید خود را بدون احتساب عراق افزایش دهد. براساس بیانیه رسمی اوپک، سقف تولید این سازمان که تاکنون روزانه 5/23 میلیون بشکه بود از اول ماه ژوئیه(11 تیر) به 5/25 میلیون بشکه در روز و از اول ماه آگوست (11 مرداد) به 26 میلیون بشکه در روز افزایش خواهد یافت.


تصورات در برابر حقایق
برخی تحلیلگران بر این اعتقادند که تصمیم اتخاذ شده در اجس بیروت، واقعا آن چیزی نیست که به نظرمی آید.
تصمیم اوپک در خصوص افزایش سقف تولید سازمان به میزان 2 میلیون بشکه در روز در ماه ژوئیه، در بطن خود حتی یک بشکه نیز به نفت موجود در بازار اضافه نکرد، زیرا 10 عضو اوپک بدون احتساب عراق، سهمیه توافقی سازمان در ماه آوریل (فروردین - اردیبهشت) را رعایت نکردند.
این در حالی است که بر اساس آمار ارائه شده،10 عضو اوپک نه تنها بیش از سهمیه تعیین شده خود در ماه های آوریل و می، نفت تولید نکردند، بلکه میزان تولید آنها در این دو ماه حتی بیشتر از سهمیه در نظر گرفته شده بوده است.
در واقع برای چند ماه، اوپک به واسطه افزایش رشد تقاضا در دنیا، سهمیه تولید اعضا را نادیده گرفت و به این ترتیب از افزایش بیشتر بهای نفت جلوگیری به عمل آورد.
به این ترتیب، زمانی که اعضای اوپک در بیروت به دنبال یافتن راهی برای کاهش بهای نفت در بازارهای جهانی بودند، تنها ظرفیت مازاد بسیار کمی در سیستم سهمیه بندی سازمان موجود بود.
بعلاوه برخی از این ظرفیت های مازاد با نوع تقاضای جهانی هماهنگی نداشت به عنوان مثال برخی از این مازاد تولیدها به سوختهای سنگین با میزان سولفور بالا مربوط است که توان پالایشی زیادی را برای تبدیل شدن به بنزین مرغوب می طلبد.
نکته ای که بسیاری از پایشگاه های امریکا از آن محرومند.


دلایل افزایش ناگهانی بهای نفت در سال 2004
طی یکی دو ماهه اخیر، اوپک و بویژه عربستان سعودی به واسطه بهای بالای نفت توسط برخی از سیاستمداران غربی بارها مورد سرزنش قرار گرفته اند.
اما سوال اصلی این است که آیا اوپک واقعا مستحق چنین سرزنشی بوده است؛
با توجه به شرایط فعلی بازار می توان گفت که دیل زیادی برای افزایش بهای نفت وجود دارد و حذف یکی از آنها، الزاما ما را به سوی آغاز روند کاهش بهای بنزین در امریکا - که موجبات این همه جنجال را به وجود آورده است - هدایت نمی کند.
با این حال، به عقیده برخی تحلیلگران، دلایل زیر از مهمترین دیل افزایش بهای نفت در بازارهای جهانی از ابتدای سال 2004 محسوب می شوند:


عوامل بنیادین بازار
به عنوان مثال، رشد عرضه جهانی نفت با رشد ناخواسته تقاضای این ماده سوختی در جهان، هماهنگی ندارد.
عرضه محدود بنزین در بازار امریکا، ترس از امکان قطع عرضه نفت از سوی بسیاری از اعضای اوپک و احتکارگران نفتی که با احتکار این ماده سوختی بشدت به افزایش بهای نفت دامن زده اند.
در واقع اگر بخواهیم تنها به عوامل بنیادین بازار تکیه کنیم، می توانیم چنین نتیجه بگیریم که تصمیم عربستان مبنی بر افزایش تولید خود تا بیش از 9 میلیون بشکه در روز، فشار بر بازار نفت را اندکی کاهش داد.
بدین ترتیب، بهای نفت پس از اجلاس بیروت، تا 4 دلار هر بشکه کاهش یافت.
چنانچه تصور کنیم در عرضه نفت هیچ کشوری خللی ایجاد نمی شود، اوپک می تواند 29 میلیون بشکه در روز در ماه ژوئیه (تیر ماه) تولید داشته باشد که به این ترتیب بهای نفت را به میزان قابل توجهی کاهش خواهد داد.


عوامل سیاسی و ژئوپلیتیکی
شواهد نشان می دهد که در صورت نبود تنشهای سیاسی در کشورهای بزرگ تولید کننده، بهای نفت به میزان قابل توجهی کمتر از بهای فعلی آن خواهد بود.
گزارش ها نشان می دهد که ترس از قطع عرضه نفت از سوی ونزوئلا، نیجریه و بویژه کشورهای حوزه خلیج فارس واقعی است و این موضوع منجر به پرداخت حق بیمه احتمال خطر برای هر بشکه نفت به میزان 5 تا 8 دلار شده است.
تولید نفت ونزوئلا به علت 2 ماه اعتصاب بی وقفه در این کشور که از ماه دسامبر(آذر ماه) گذشته آغاز شد، به 200 هزار بشکه در روز کاهش یافت.
دولت کاراکاس با اخراج 17 هزار نفر از 40 هزار کارمندان صنعت نفت، بتدریج پایشگاه ها را به راه انداخت.
ونزوئلا نیمی از درآمد دولتی و 80 درصد درآمد ارزی خود را از محل صادرات نفت تامین می کند.
وزیر انرژی ونزوئلا، اظهار کرد که اکنون این کشور 3/2 میلیون بشکه نفت خام در روز تولید می کند که به نسبت اواخر ماه مارس (اوایل فروردین) با 3/1 میلیون بشکه در روز، رشد نسبی و آرامی داشته است.
ونزوئلا هشتمین کشور تولید کننده و پنجمین کشور صادر کننده نفت در جهان است. این کشور تنها کشور عضو اوپک از منطقه امریکای لاتین به شمار می رود.
اوپک سهمیه این کشور را 2/8 میلیون بشکه در روز تعیین کرده است.انجام عملیات خرابکارانه در خط لوله ها و دیگر تاسیسات نفتی عراق باعث قطع عرضه نفت به پایشگاه های مرکزی این کشور شده است و این به نوبه خود، صادرات این کشور را از ابتدای جنگ امریکا علیه عراق، با مشکل مواجه کرده است.
آخرین موج حملات خرابکارانه به تاسیسات نفتی عربستان و کارکنان نفتی غربی مشغول به کار در این کشور و نیز مدیران اجرایی این شرکتها در ریاض، جده، ینبع، و الخبر به ترس از قطع عرضه نفت از این کشور دامن زده و در واقع، امنیت نفتی در عربستان را به خطر انداخته است.
به این دیل باید اقدام محتکران نفتی در خرید قراردادهای نفتی ماههای آتی را نیز افزود که علاوه بر دامن زدن به نوسانات بهای نفت در بازارهای جهانی، روند سیر صعودی آن را تسریع کرده است.


پیش بینی بهای آتی نفت در بازار های جهانی
اقدام اخیر عربستان و برخی دیگر از اعضای اوپک مبنی بر افزایش سقف تولید سازمان، بهای نفت را اندکی کاهش داد; اما بهای نفت در حال حاضر همچنان حدود 10 دلار بیش از بهای سبد نفتی اوپک (22 تا 82 در هر بشکه)است.
چنانچه عربستان با تمام ظرفیت خود به تولید بیش از 9 میلیون بشکه در روز از ماه آگوست (مرداد ماه) ادامه دهد، اوپک - با احتساب عراق - در این ماه بیش از 29 میلیون بشکه در روز تولید خواهد داشت.
در چنین حالتی ذخایر سوخت کشورها بازسازی شده و این موضوع، کاهش بهای نفت را به دنبال خواهد داشت. به این خبر می توان خبر افزایش ذخایر نفت و بنزین امریکا را نیز افزود که تاثیری شگرف بر کاهش بهای نفت در بازارهای جهانی خواهد داشت.
این نکته را نباید از نظر دور داشت که در بازار نفتی که از ظرفیت مازاد اندکی برخوردار است، ترس از حملات تروریستی به تاسیسات نفتی عراق و عربستان، خواه پیش از انتقال قدرت به عراقی ها در 30 ژوئن (10 تیر) و خواه پس از آن، معامله گران نفتی را بشدت نگران کرده است.
جنگهای داخلی در نیجریه و بی ثباتی سیاسی در ونزوئلا و ناآرامی های اخیر در خاورمیانه از دیگر عوامل افزایش بهای نفت امسال محسوب می شوند.


آیا بهای بای نفت پایدار خواهد بود؛
زمانی که نگرانی ها در خصوص سیر صعودی بهای نفت اوج گرفت، صندوق بین المللی پول (آی.ام.اف) و او.ئی.سی.دی برای سالهای 2004 و 2005 رشد بالای اقتصادی و نیز روند رو به رشد تقاضای جهانی برای نفت را در سال آتی، پیش بینی کردند.
چنانچه این روند رو به رشد تا سال آینده همچنان ادامه یابد، انتظار می رود تقاضا برای نفت اوپک در سال 2005، یک میلیون بشکه دیگر افزایش یابد.
با این حال، به رغم افزایش ظرفیت تولید اوپک، ظرفیت مازاد تولید برای سال آتی چندان تغییری نخواهد کرد.
اوپک سعی دارد با اعمال مدیریت در عرضه نفت، بهای سبد نفتی سازمان را در آخرین حد محدوده آن، یعنی 28 دلار هر بشکه ثابت نگاه دارد.
چنین به نظر می آید تنشها و درگیری های سیاسی در خاورمیانه که تاثیر بسزایی در روند رو به رشد افزایش بهای نفت داشته است، همچنان ادامه یابد.
در این صورت، بهای جهانی نفت و سیر صعودی یا نزولی آن، غیر قابل پیش بینی خواهد بود و بازار جهانی نفت تا زمانی که ثبات، امنیت و صلح به خاورمیانه بازگردد، همچنان دستخوش نوسانات جدی خواهد بود....
در واقع، صلح روی دیگر سکه ای است که به نگرانی معامله گران نفتی دامن زده است، زیرا از نظر بسیاری از جهانیان، این واژه سه حرفی دست کم در آینده ای نزدیک، مساله ای غیر محتمل به نظر می رسد.

منابع: واشنگتن پست ، دیلی استار و نیوزویک / ژوئن 2004
مترجم:امیرهادی تاج بخش
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها