تهدید اکوسیستم دریای مازندران با ساخت جزیره مصنوعی ترکمنستان

به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی، به گفته یک عضو هیات علمی دانشگاه تهران، موجودات دریایی بشدت تحت تاثیر اختلالات ایجاد شده در اثر جزیره‌سازی قرار می‌گیرند که این موضوع، می‌تواند آسیب‌های جدی را به آنها وارد سازد.

حسن رحیمیان درباره ساخت جزیره مصنوعی ترکمنستان در نزدیکی مرزهای آبی ایران در دریای مازندران گفت: اطلاعات چندانی از این طرح در دست نیست، اما به طور عام درباره طرح‌های جزیره‌سازی در حاشیه دریاها مشکلاتی وجود دارد که باید به آنها توجه کرد.

وی افزود: نخست این‌که در رسوباتی که طی هزاران سال در بستر دریا جمع شده به هم خوردگی ایجاد می‌کنند؛ چراکه اجرای این طرح‌ها باعث ورود مواد زائد بسیاری به دریا از فلزات سنگین گرفته تا آلودگی‌های نفتی ـ که طی هزاران سال در بستر دریا خوابیده‌اند ـ می‌شود.

رحیمیان ادامه داد: موادی که برای خاکریزی و ساخت جزیره‌ها وارد محیط می‌شوند، کدورت آب را بالا برده و بسته به محلی که می‌سازند می‌توانند در جریان‌های آب‌های دریایی اختلال ایجاد کنند.

رحیمیان اضافه کرد: امروزه دیگر ساخت جزایر ساحلی جایگزین جزیره‌سازی شده است و به جای ایجاد جزیره در آب و خشک کردن بخش‌هایی از دریا، آب را به ساحل هدایت می‌کنند که این به مراتب بهتر بوده و باعث افزایش تولید در محیط می‌شود.

وی گفت: مرزهای سرزمینی کشورها براساس آخرین خشکی‌های متعلق به کشور در دریا حساب می‌شود و هنگامی که کشوری جزیره ایجاد می‌کند، یعنی 12 مایل پیشروی می‌کند و این مساله با توجه به منابع نفتی که در خزر به عنوان بزرگ‌ترین دریاچه جهان وجود دارد کمی شائبه سیاسی بودن و توسعه‌طلبی مرزی ترکمنستان را به ذهن متبادر می‌کند.