شرکتهای غربی تشنه نفت لیبی

به گزارش دویچه وله، در جریان درگیریهای مسلحانه میان مخالفان و نیروهای معمر قذافی، صنعت نفت لیبی به شدت آسیب دیده است. به گفته رئیس شرکت نفتی اتریشی OMV ماهها طول خواهد کشید تا تولید نفت لیبی به سطح قبل از درگیریها برسد.

نفت لیبی، کم اما مرغوب

تا پیش از قیام مسلحانه، لیبی روزانه یک میلیون و 600 هزار بشکه نفت تولید میکرد و با صدور یک میلیون و 300 هزار بشکه، تامین کننده دو درصد از نیاز نفت جهان بود. بخش قابل توجهی از ذخایر نفت و گاز لیبی هنوز کشف نشده است.
 
نفت بیش از 95 درصد درآمد صادراتی لیبی را تامین می‌کند. این رقم در سال 2007 به 97 درصد هم رسید. تا قبل از آغازجنگ داخلی، 38 درصد نفت لیبی به ایتالیا، 15 درصد آن به آلمان، 9 درصد به اسپانیا، 6 درصد به ترکیه، 6 درصد به فرانسه و 5 درصد به آمریکا صادر میشد.

به دلیل مرغوبیت بسیار نفت لیبی،  نه تنها شرکتهای غربی، بلکه حتی روسیه نیز که خود از تولیدکنندگان مهم نفت و گاز جهان است، در سالهای گذشته متوجه اهمیت حضور در بازار نفت این کشور شد. در سال 2008 میلادی ولادیمیر پوتین به طرابلس سفر کرد. در جریان این سفر، میان روسیه و لیبی بر سر بهره برداری از میدانهای نفت و گاز جدید توافقهای مهمی حاصل شد.

یک سال وقت برای بازسازی

"زوددویچه سایتونگ" در گزارشی به نقل از "گرهارد رویس" رئیس شرکت اتریشی او.ام.وی می‌نویسد:« ایستگاههای پمپاژ، ترمینالها و بنادر لیبی به شدت آسیب دیده‌اند. به این دلیل ممکن است یک سال طول بکشد تا تولید نفت لیبی به سطح قبل از درگیریها باز گردد.»

شرکت او.ام.وی همکاری نفتی خود را با لیبی از سال 1985 آغاز کرد و برخی از قراردادهای این شرکت تا سال 2030 اعتبار دارد. این شرکت اتریشی قبلا ده درصد نفت مورد نیاز خود را از لیبی می خرید و ظرف 6 ماه گذشته در نتیجه قطع معاملات خود 200 میلیون یورو زیان دیده است. اما رئیس این شرکت معتقد است که همکاری با لیبی در دوران پس از قذافی نیز ادامه خواهد یافت.

سهم آلمان از نفت لیبی

رئیس شرکت آلمانی وینترزهال نیز، نظری مشابه همکار اتریشی خود دارد. راینر زله رئیس این شرکت به روزنامه هندلزبلات گفته است:«شورای ملی انتقالی لیبی بارها تایید کرده که قراردادهای موجود را محترم خواهد شمرد.»

شرکت وینترزهال آلمان یکی از بزرگترین استخراج کنندگان نفت لیبی است. به گفته رئیس این شرکت، اکنون کشورهائی که در عملیات ناتو مشارکت داشتند، برای رسیدن به سهم بیشتری از نفت لیبی میکوشند. فرانسه و ایتالیا در صدر این کشورها قرار دارند. شرکت انی ایتالیا، قبلا نیز 38 درصد نفت لیبی را می خرید.

امضای اولین قرارداد

هم اکنون شرکت گلنکور به عنوان بزرگترین معامله کننده مواد خام جهان مذاکراتی را با شورای ملی انتقالی لیبی آغاز کرده است. به گزارش خبرگزاری رویترز، گلنکور توانسته است اولین قرارداد را برای حمل نفت لیبی با شورای ملی انتقالی ببندد، اما سخنگوی این شرکت حاضر نشده تاریخ آغاز صدور نفت لیبی را فاش کند.

همچنین هفته گذشته نخستین کشتی‌های حمل نفت شرکتهای گونور روسیه و توتال فرانسه راهی سواحل لیبی شدند.

در این میان ایتالیا می کوشد موقعیت ممتاز خود را در بازار نفت لیبی همچنان حفظ کند. روز شنبه این هفته فرانکو فراتینی وزیرخارجه ایتالیا در یک نشست اقتصادی تصریح کرد که رم به لطف حضور دهها ساله انی در بخش نفت و گاز لیبی، موقعیت خود را به عنوان بزرگترین شریک نفتی لیبی حفظ خواهد کرد.

170 میلیارد دلار دارایی بلوکه شده

بازسازی و توسعه صنعت نفت لیبی، کار دشواری نیست. حکومت جانشین قذافی در صورت آزاد شدن داراییهای توقیف شده لیبی، سرمایه کافی را برای این کار خواهد داشت.

محمود جبرئیل معاون شورای ملی انتقالی لیبی، داراییهای توقیف شده این کشور را حدود 170 میلیارد دلار برآورد کرده است. این مبلغ نزدیک به 5 سال درآمد نفتی لیبی است و با بخش کوچکی از آن می توان آسیب های وارده به تاسیسات نفتی را بازسازی کرد.

در حال حاضر روسیه و چین با حق وتو در شورای امنیت موافق نیستند که این پولها در اختیار مخالفان قرار گیرد. اما ورود شرکتهای روسی به بازار نفت لیبی، می تواند این مانع را حدودی برطرف کند البته باید چین هم در این میان سهمی داشته باشد.