اکران شبانه

البته تنوع فیلم‌های روی پرده زیاد نیست (مشکلی که در چینش برنامه‌های تلویزیونی هم به چشم می‌خورد) اما تعداد فیلم‌ها و تفاوت موضوع‌هایشان به قدری هست که تقریبا همه مخاطبان می‌توانند فیلم دلخواهشان را (با کمی اغماض و آسان‌گیری) انتخاب کنند. نمایش ناموفق فیلم‌هایی مثل «یوسف پیامبر» (فرج‌الله سلحشور) و «پروانگی» (قاسم جعفری) در کنار نمایش رکوردشکن «ورود آقایان ممنوع» (رامبد جوان) از آن مواردی است که باید با تحلیل و بررسی کارشناسان حوزه سینما، به نقشه راه برای طرح‌های بعدی تبدیل شود و نمایانگر ذائقه و نحوه انتخاب مخاطبان باشد. اما آنچه اهمیتی بنیادی دارد و فراتر از فروش بالای یک فیلم و شکست دیگری است، زنده کردن عادت فرهنگی «سینما رفتن» در میان خانواده‌هاست که می‌تواند در درازمدت رونق را به سالن‌های سنیما بازگرداند و روی جنبه‌های اقتصادی تولید، پخش و نمایش فیلم در سینمای ایران تأثیر مستقیم بگذارد. ظاهرا اکران ماه مبارک رمضان که زمانی فصل مرده و نیمه‌تعطیل سینماها محسوب می‌شد این روزها به قدری روی سرنوشت تجاری فیلم‌ها مؤثر شده که صاحبان آثار اکران‌شده به هر ترفندی دست می‌زنند تا مخاطبان را به سالن‌ها جذب کنند. اتفاقات جالب و بی سابقه‌ای مثل شیوه‌های تبلیغاتی جدید فیلم‌ها و بلیت‌فروشی ستاره‌ها در گیشه سینماها نشان‌دهنده همین اهمیت است؛ مانند بلیت‌فروشی نیکی کریمی برای فیلم «سوت پایان». گفته می‌شود با اکران فیلم «شش و بش» قرار است محمدرضا گلزار سوپراستار جنجالی سینمای ایران هم به همین ترفند برای فیلم بلیت بفروشد. احتمالا اگر وضعیت همین‌طور پیش برود و این گونه تبلیغ‌ها اثرگذار باشند، باید منتظر حضور ستاره‌ها در آپاراتخانه و بوفه سینماها هم باشیم و عادت کنیم که مثلا فلان سوپراستار مشهور در سالن تاریک برای‌مان چراغ قوه به دست بگیرد و صندلی‌مان را نشان دهد!