دکتر شوانگ ژانگ در گفت‌وگوی اختصاصی با سیب

استفاده ازجلبک‌ها برای تولید هیدروژن

استفاده از هیدروژن به عنوان سوخت آینده در بسیاری از خودروها و سیستم‌های حرکتی، ذهن دانشمندان این عرصه را به خود معطوف کرده است. با توجه به این‌که در آینده‌ای نه‌چندان دور، جهان با بحران فزاینده‌ای موسوم به بحران کمبود انرژی روبه‌رو خواهد شد. جستجو برای یافتن راه‌های تازه به منظور تامین انرژی مورد نیاز بشر به یکی از دغدغه‌های اصلی دانشمندان تبدیل شده است. یکی از این راه‌ها که اتفاقا در چند سال اخیر سرمایه‌گذاری‌های کلانی نیز روی آن انجام شده، استفاده از جلبک‌های دریایی و تبدیل آنها به سوخت‌های پاک و موثر است. دکتر شوانگ ژانگ از دانشگاه MIT یکی از محققانی است که چند سالی است در این زمینه کار می‌کند. وی با همکاری گروهی از محققان این دانشگاه توانسته است راهی موثر برای تبدیل جلبک‌های دریایی به هیدروژن پیدا کند. دکتر ژانگ در گفت‌وگوی اختصاصی با سیب، نکات جالب توجهی در این زمینه مطرح کرده است.
کد خبر: ۴۱۶۰۶۵

چگونه می‌توان از جلبک‌های دریایی یا سایر ارگانیسم‌های مشابهی که در مناطق آبی جهان می‌رویند، به عنوان عاملی در جهت تولید انرژی استفاده کرد؟

در آب‌های سراسر جهان انبوه قابل توجهی از جلبک‌های دریایی زندگی می‌کنند که تا چند سال پیش کمتر کسی به آنها به عنوان شیوه‌ای برای تولید انرژی‌های پاک توجه می‌کرد؛ اما اکنون همه چیز فرق کرده است. همزمان با پیشرفت فناوری‌های نوین، دانشمندان به این توانمندی دست یافته‌اند که از قابلیت طبیعی جلبک‌ها در تولید انرژی استفاده کنند؛ اما این قابلیت چیست؟ اصولا جلبک‌های دریایی می‌توانند با استفاده از انرژی که از تابش نور خورشید به دست می‌آورند، جهت تفکیک مولکول‌های سازنده آب استفاده کنند. بدین ترتیب هیدروژن به عنوان گازی که بشر به دنبال آن است و برنامه‌های زیادی برای استفاده از آن تدارک دیده است، آزاد می‌شود.

به نظر می‌رسد در مقایسه با سایر گازها، به هیدروژن به عنوان یک منبع موثر در تولید انرژی توجه بیشتری می‌شود. چرا؟

در سراسر طبیعت گازهای زیادی وجود دارند که بشر بتدریج به اهمیت و اثرگذاری هریک از آنها پی می‌برد. در میان تمامی این گازها هیدروژن نه‌تنها از حیث وفور بلکه به دلیل قابلیت‌های ارزشمندی که دارد، بیش از سایر گازها مورد توجه دانشمندان قرار دارد.

چرا تاکنون پیشرفت‌های چشمگیری در زمینه استفاده از این گاز به عنوان منبعی پاک برای تولید انرژی حاصل نشده است؟ مشکل خاصی در جهت گسترش آنها وجود داشته است؟

به هر حال این یک نگاه تازه به تولید انرژی آن هم به روشی پاک است. در سال‌های اخیر بحث استفاده از خودروهایی که با استفاده از سوخت هیدروژن حرکت کنند، داغ شده است؛ اما تا چند دهه پیش به این مقوله توجهی نمی‌شد. بشر همواره به دنبال ارائه راهکارهای تازه‌ای است که با استفاده از آن زندگی راحت‌تر شود؛ اما برای دستیابی به این راهکارها، به ابزار و تجهیزات خاصی نیاز است. استفاده از هیدروژن به عنوان منبع سوختی ارزشمند و پاک نیز از این رویه مستثنا نیست. ما به دنبال آن هستیم تا راه‌هایی برای ترغیب هرچه بیشتر جلبک‌های دریایی جهت تولید هیدروژن پیدا کنیم.

می‌گویند در این فرآیند روی آوردن به تکنیک‌های نوین مهندسی زیستی می‌تواند موثرترین راه باشد. نظر شما چیست؟

دقیقا همین طور است. در فرایندی که تحت عنوان مهندسی زیستی از آن یاد می‌شود، تلاش می‌شود تا با دستکاری ساختار جلبک‌ها کاری کرد تا هیدروژن بیشتری آزاد کنند. توجه داشته باشید که این گیاهان دریایی به طور طبیعی این کار را می‌کنند؛ اما این کافی نیست. ترغیب جلبک‌ها برای آزادسازی مقادیر بیشتری از هیدروژن نیازمند استفاده از تکنیک‌های خاصی است. دستکاری ساختاری آنها، بهترین روشی است که تاکنون بشر به آن دست یافته است. ما متوجه شده‌ایم که با دستکاری ساختار پروتئین‌ها در جلبک‌ها می‌توان به این هدف مهم دست یافت.

تحقیقات نشان می‌دهند در ساختار جلبک، گرچه فرآیندهایی برای آزادسازی هیدروژن صورت می‌گیرد؛ اما این‌گونه نیست که جلبک تمایل زیادی به این کار داشته باشد. برای حل این مشکل چه کاری انجام داده‌اید؟

جلبک‌ها به طور طبیعی تمایل خیلی زیادی به تولید هیدروژن ندارند. آنها به طور طبیعی بیشتر به فرآیندهایی تمایل دارند که از بابت آنها قند آزاد می‌شود؛ اما ما برای این‌که بتوانیم از شدت این تمایل بی‌فایده بکاهیم، دستکاری‌های ساختاری در پروتئین جلبک‌ها انجام داده‌ایم. کارهایی که ما انجام داده‌ایم تا حد زیادی موفقیت‌آمیز بوده است.

پروژه تحقیقاتی شما در چه مرحله‌ای قرار دارد و فکر می‌کنید از چه زمانی می‌توان به عنوان یک فناوری کاربردی از آن استفاده کرد؟

ما این پروژه را از 2 سال پیش آغاز کردیم و براساس آنچه که از پیش برنامه‌ریزی کرده بودیم، همه چیز بخوبی پیش رفته است. ما هم‌اکنون مراحل آزمایشگاهی این پروژه را طی می‌کنیم و فکر می‌کنیم تا 5 سال آینده اتفاقات جالب توجهی در این زمینه روی خواهد داد. اهمیت این پروژه بر همگان روشن است. تنها در چند ماه اخیر چند شرکت تحقیقاتی که در این زمینه فعالیت دارند. پیشنهاداتی برای توسعه همکاری‌ها با ما داده‌اند. البته صحبت کردن درباره استفاده تجاری و کلان از این فناوری، کار چندان ساده‌ای نیست. در اینجا صحبت از ایده‌ای است که اگر بتوان آن را در ابعاد کلان انجام داد، تحول گسترده‌ای در رویکرد بشر نسبت به مقوله انرژی ایجاد می‌شود.

فاز بعدی تحقیقات شما شامل چه موارد و مراحلی می‌شود؟

نتایج به دست آمده در مراحل آزمایشگاهی این پروژه فراتر از انتظار ما بوده است و به همین دلیل فکر می‌کنیم در ادامه با دستاوردهای خوبی نیز روبه‌رو خواهیم شد. ما در نظر داریم تا مطالعات خود را درخصوص جلبک‌های سراسر جهان ادامه دهیم، چون این ذهنیت وجود دارد که در مناطق مختلف آبی جهان، جلبک‌هایی با قابلیت‌های متفاوت در زمینه آزادسازی هیدروژن وجود داشته باشند. همین ذهنیت ما را بر آن داشته است تا با جدیت بیشتری فازهای بعدی این پروژه را دنبال کنیم. البته ما به منابع مالی نیز نیاز داریم تا براساس زمان‌بندی صورت گرفته به کارمان ادامه دهیم.

دکتر شوانگ ژانگ در یک نگاه

شوانگ ژانگ در چین چشم به جهان گشوده است. او یکی از هزاران محقق چینی است که در دانشگاه‌های معتبر سراسر جهان به ادامه تحصیل و انجام مطالعات تحقیقاتی ادامه داده است. وی که هم‌اکنون در مرکز مهندسی زیست پزشکی دانشگاه MIT مشغول به تدریس و تحقیق است، مدرک دکتری خود را در رشته زیست شیمی و زیست‌شناسی مولکولی از دانشگاه کالیفرنیا در سانتا باربارا اخذ کرده است. این محقق به عنوان عضوی از جامعه سرطان آمریکا نیز به شمار می‌آید و در نشست‌های این مجمع که همه‌ساله در آمریکا برگزار می‌شود، شرکت کرده و معمولا سخنرانی نیز می‌کند. دکتر ژانگ به غیر از این‌که عمده تمرکز تحقیقاتی و مطالعاتی خود را معطوف به دانشگاه پکن کرده است، با سایر دانشگاه‌های سراسر جهان از جمله چند دانشگاه در چین نیز همکاری می‌کند که مهم‌ترین آنها دانشگاه تسینگوا در پکن است.

مهدی پیرگزی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها