با یحیی گل‌محمدی ، ملی‌پوش سابق و مربی امروز در لیگ یک

تبانی در لیگ یک بیداد می‌کند

با گذشت 5 سال از جام‌جهانی 2006، هنوز یحیی‌ گل‌محمدی اعتقادی به پنالتی‌ای که داور برای پرتغالی‌ها در دیدار با ایران گرفت، ندارد. او که بازوبند کاپیتانی تیم ملی را بر بازو داشت در نیمه دوم آن مسابقه، کتف مصدوم خود را مقابل فیگو قرار داد تا کاپیتان سرشناس پرتغال با میرزاپور تک به تک نشود، ولی داور حکم به اخراج کاپیتان بشدت صدمه‌دیده ایران داد و یک ضربه پنالتی به نفع حریف گرفت تا آخرین صحنه بازی ملی او چنین رقم بخورد.
کد خبر: ۴۱۰۲۱۹

یحیی که از 17 سالگی با حضور در تیم تراکتورسازی و سپس باشگاه‌های مختلف از جمله پرسپولیس، پرسابقه‌ترین بازیکن باشگاهی ایران محسوب می‌شد بعد از خداحافظی از پیش اعلام شده‌اش با تیم ملی در جام‌جهانی، مدتی هم در لیگ بازی کرد و در حالی که تا 37 سالگی شاخص‌ترین مدافع لیگ محسوب می‌شد، هدایت تیم صبا را به عهده گرفت و به عنوان مربی، این تیم را به لیگ قهرمانان آسیا رساند.

او سال بعد از آن، هدایت تیم تربیت یزد را به عهده گرفت، ولی تیمش در آخرین روز رقابت‌های لیگ یک از صعود به لیگ برتر بازماند.

فصل پیش نیز این مربی تحصیلکرده به عنوان سرمربی تیم نساجی مازندران، روزهای خوبی را با آن تیم ریشه‌دار شمالی سپری کرد، ولی در نهایت، نساجی هم به لیگ برتر نرسید تا زمزمه‌های انحلال این باشگاه پرطرفدار ولی بی‌امکانات، به گوش برسد.

گفت‌وگو با فردی که بیش از 20 سال سابقه بازی در لیگ و 3 سال مربیگری در فوتبال ایران را دارد حاوی نکات جالبی برای علاقه‌مندان است.

برخلاف 3 سال پیش که در ابتدای راه مربیگری، صبا را به لیگ قهرمانان آسیا رساندید، طی 2 سال گذشته در آخرین قدم‌ها از صعود تربیت یزد و نساجی مازندران به لیگ برتر بازماندید، آنچنان که مالک باشگاه مازندرانی تصمیم به انصراف گرفت...!

پرهام به عنوان مالک باشگاه نساجی، تلاش و هزینه زیادی برای موفقیت این تیم صرف کرده بود، ولی متاسفانه از حمایت‌های کافی مسوولان استانی و اداره کل تربیت بدنی بهره‌ای نبرد و نساجی رنج زیادی از بابت در اختیار نداشتن زمین و امکانات متحمل شد. حتی با گذشت 3 سال، حاضر نشدند سند باشگاه را به نام وی منتقل کنند تا جایی که او تصمیم به انصراف از اداره باشگاه گرفت و با این اوضاع، فکر می‌کنم نساجی که تا مدتی پیش در آستانه صعود به لیگ برتر قرار داشت، اکنون در آستانه انحلال قرار گرفته است.

چه مشکلاتی پیش‌روی تیم‌های خوب و سالم لیگ یک وجود دارد که آنها را عمدتا از صعود بازمی‌دارد؟

لیگ یک، معدن بازیکنان جوان و پرانگیزه است، ولی شرایط ویژه سختی نیز بر رقابت‌های آن حکمفرماست، از جمله نبود امکانات و سختی زیاد رفت و آمدها با توجه به فاصله‌های طولانی شهرهای کشور. ولی مشکل خیلی بزرگ‌تر، نظارت بسیار ضعیف فدراسیون روی عواملی چون داوری‌هاست. به همین دلیل زد و بندهای خیلی زیادی بویژه در بازی‌های هفته‌های آخر لیگ یک وجود دارد و تمام تلاش خیلی از تیم‌ها برای خرید بازیکن تیم مقابل و داور، مصروف می‌شود. نساجی امسال در 5 بازی فقط از داوری ضربه خورد. واقعا تبانی در لیگ یک بیداد می‌کند، با این حال در قیاس با 2 سال پیش، این مسابقه‌ها روند بهتری پیدا کرده است و این جای امید را به وجود آورده است تا در آینده، نظارت بیشتری روی این لیگ صورت بگیرد و شرایط قابل تحملی به وجود آید.

با چه مکانیسمی این نظارت افزایش پیدا خواهد کرد‌؟

فقط رسانه‌ها می‌توانند راهگشای این مشکل شوند. اگر لیگ یک هم مثل لیگ برتر زیر ذره‌بین رسانه‌ای قرار گیرد و روی داوری‌ها و حواشی آن بحث و تبادل نظر صورت گیرد، زمینه نظارت مناسب فدراسیون روی این مسابقه‌ها به وجود می‌آید و رقابت‌ها شکل سالم‌تری به خود می‌گیرد.

برای ادامه کار، چه تصمیمی گرفته‌اید؟!

چند پیشنهاد از تیم‌های لیگ دسته اول و یک پیشنهاد از لیگ برتر در دست دارم که بزودی مذاکراتم به ثمر می‌رسد و کار را ‌ برای فصل بعد آغاز می‌کنم. البته صلاح نیست الان نامی از تیمی ببرم، ولی شاید تا لحظه چاپ این گفت‌وگو، باشگاه بعدی‌ام اعلام شده باشد.

لیگ برتر را در مقایسه با گذشته چگونه می‌بینید. چه نقایص و کاستی‌هایی در لیگ دهم مشاهده کردید که باید در لیگ یازدهم رفع یا اصلاح شود؟

البته به دلیل دوری 2 ساله‌ام از لیگ برتر، شاید اطلاعاتم از آن، شکل جامعی نداشته باشد ولی مشخصا این لیگ از نظم بیشتری نسبت به سال‌های گذشته برخوردار شده است. ضعف امکانات ورزشگاه‌ها و کاهش استقبال تماشاگران از اشکالات مهم لیگ ماست. دلیل عمده کاهش تماشاچی را در گران‌شدن بلیت‌ها و نحوه ارائه خدمات رفاهی به آنها می‌دانم.

با توجه به بهبود سال به سال شکل برگزاری لیگ، برای کاهش چنین مشکلاتی در لیگ یازدهم امیدواری‌هایی وجود دارد، ولی یک بحث حاشیه‌ای، این مسابقه‌ها را شدیدا به چالش کشانده است و آن، موضوع سقف قرارداد بازیکنان و مربیان است. به این ترتیب که باشگاه‌های زیادی اکنون دچار تردید و تزلزل شده‌اند چون اگر بخواهند با بازیکنان خوبی تیمشان را ببندند باید به هر یک از آنها 600 تا 700 میلیون پرداخت کنند در حالی که مبلغ 300 تا 400 میلیون به عنوان سقف قراردادها در نظر گرفته شده است. چنین سقف قراردادی، معضل بزرگی شده چون یا همه باید آن را اجرا کنند یا هیچ تیمی نباید وادار به اجرای آن شود.

یعنی موافقت یا مخالفت شما با سقف قراردادها نسبی است؟

دقیقا همین طور است. معتقدم اگر فدراسیون قدرت دارد که در این مورد نظارت دقیقی روی همه باشگاه‌ها به عمل آورد این کار را اجرا کند ولی اگر نمی‌تواند نظارت کند‌ باید این مصوبه را ملغی کند. باید در این زمینه هر چه سریع‌تر تعاملی بین باشگاه‌ها و فدراسیون به وجود آید تا چنین معضلی رفع شود.

شما سال‌ها در پرسپولیس بازی کرده اید؛ روند بازی‌های این تیم را چگونه دیدید؟

گل‌محمدی: درحالی که کمتر کسی تصورش را می‌کرد، در جام حذفی پرسپولیس کار خیلی سختی را ممکن کرد و با ارائه بازی های خوب قهرمان شدتا هواداران پر تعدادش را شادمان کند ‌از این جهت به دایی تبریک می‌گویم

واقعیت این است که ناهماهنگی کاشانی و دایی ضربه زیادی به پرسپولیس فصل پیش زد و این تیم، مملو از فراز و نشیب بود. یک هفته، براحتی برنده می‌شد و هفته بعد بسادگی می‌باخت و به این ترتیب نه‌تنها در لیگ برتر به طور باید و شاید نتیجه نگرفت بلکه در لیگ قهرمانان آسیا هم ضعیف ظاهر شد. در چنین شرایطی و در حالی که کمتر کسی تصورش را می‌کرد در جام حذفی، پرسپولیس کار خیلی سختی را ممکن کرد و با ارائه بازی‌های خوب، قهرمان جام حذفی شد تا هواداران پرتعدادش را شادمان کند. تمرکز خوب و انگیزه و تلاش بالای پرسپولیس در مسیر موفقیت در جام حذفی، تحسین‌برانگیز بود و من از این جهت به دایی تبریک می‌گویم.

به عنوان بازیکنی که سال‌های طولانی با کریم باقری همبازی بوده‌اید و بعضا یا شما ذخیره او یا او ذخیره شما در تیم ملی، پرسپولیس و تراکتورسازی بوده‌اید چه نقشی برایش در قهرمانی اخیر پرسپولیس قائلید؟

کریم، بازیکن بزرگی در ابعاد فنی و شخصیتی است. اتفاق‌هایی که امسال برای او رخ داد هم نشان از همین واقعیت داشت. او بحث رفاقت را کاملا از حرفه‌ای‌گری جدا دانست و جدایی‌اش از پرسپولیس به دلیل بازی گرفته نشدن را مجزا از رفاقت دیرینه‌اش با دایی و دوستی با دیگر بازیکنان این تیم کرد. او تیم را در شرایط حساس کنار نگذاشت و نقش مهمی در تحکیم روحی پرسپولیس برای قهرمانی در جام حذفی ایفا کرد. به عنوان یک هوادار پرسپولیس از این حرکت قابل ستایش کریم که زمینه‌ساز خوشحالی همه هواداران این باشگاه شد، تشکر می‌کنم.

فکر می‌کنید باقری اکنون در 38 سالگی هنوز قادر به ادامه بازی است یا باید به عنوان مربی، مدیر یا... فوتبال را دنبال کند؟

این که بازیکن تا چه سنی بتواند بازی کند به شرایط جسمی و روحی او بستگی دارد. در مورد کریم هم خود او شرایطش را بهتر از هر کس دیگری می‌داند و همه چیز بستگی به انتخاب خودش دارد ولی به نظرم او هنوز تا 40 سالگی می‌تواند بازیکن مفیدی باشد.

آینده باشگاه پرسپولیس را با توجه به تغییر در ساختار نظام ورزش و جایگزینی وزارت ورزش و جوانان به جای سازمان تربیت بدنی چگونه ارزیابی می‌کنید؟

یکی از دغدغه‌هایی که از چند سال پیش آن را دنبال می‌کردم تشکیل وزارت ورزش بود. به هر حال باید در زمینه‌هایی به عوامل موفقیت کشورهای پیشرفته توجه کنیم و الگوهای هدفمندی از آنها بگیریم. واقعیت این است که اگر به ساختار اداری مدیریت 15 کشور برتر جهان ورزش نگاهی بیندازیم تقریبا در همه آن کشورها، تشکیلات وزارت ورزش را می‌یابیم. با این وصف، تشکیل وزارت ورزش و جوانان یکی از دستاوردهای بزرگ ما محسوب می‌شود. تشکیل چنین وزارتی می‌تواند در برنامه‌ریزی‌ها، تمرکز بیشتری روی توسعه ورزش به وجود آورد وهمچنین امکانات و بودجه قوی‌تری را برای آن به ارمغان بیاورد.

از این منظر، چنین تحولی نقشی حیاتی پیدا می‌کند ولی در عین حال این که چه کسی تصدی پست این وزارت را برعهده گیرد هم نقشی تعیین‌کننده در ضریب موفقیتش ایفا خواهد کرد. حتما باید فردی به عنوان وزیر ورزش منصوب شود که ورزشی باشد و به امور ورزش و ورزشکاران اشرف داشته باشد. به هر حال آینده پرسپولیس و استقلال به عنوان 2 باشگاه پرهوادار ورزش ایران، بستگی زیادی به دیدگاه و سیاست‌های وزارت ورزش و مشخصا وزیر آن خواهد داشت. امیدوارم که در آینده بر خلاف گذشته، توجه بیشتری به موفقیت‌های واقعی این دو باشگاه شود و سرانجام کار دشوار جدا شدن بحث سیاست از ورزش به ثمر برسد. به این ترتیب که این باشگاه‌ها با نظارت دولت به بخش خصوصی واگذار شوند تا آینده حرفه‌ای آنها تضمین شود.

چه ارزیابی ای‌از شرایط تیم ملی با حضور کارلوس کرش دارید؟

صبر و حوصله زیاد در روبه‌رویی با سیاست‌های کاری کرش اهمیت زیادی دارد و ما نباید در کوتاه‌مدت از او به عنوان یک مربی، خواهان نتیجه باشیم. اصولا برخورداری از یک مربی بزرگ خارجی، تضمین بر موفقیت کامل نیست ولی در عین حال برنامه‌ریزی حرفه‌ای چنین مربی ای، نقش بسیار موثری در توسعه فوتبال ملی کشور ما خواهد داشت. باید بدانیم کرش به خوبی کار خود را بلد است و باید به او فرصت و امکانات کافی بدهیم تا ماحصل برنامه‌هایش، فوتبال ملی ما را به نمو برساند و از سقف موجودش جدا کند.

چقدر به صعود تیم امید، امیدوارید؟

در مقطع فعلی، بازیکنان خیلی خوبی مثل مسلمان و حاج‌صفی در تیم امید بازی می‌کنند با این حال، کار علیرضا منصوریان واقعا دشوار است. او مربی جوانی است که تجربه چندانی در مربیگری ندارد بنابراین باید حمایت خوبی از او و بازیکنانش بشود تا از دیدارهای دشوار با عراق موفق خارج شوند. منصوریان باید از تجربه‌های کرش استفاده زیادی کند و اجازه نظارت خوبی به او بدهد.

مجید عباسقلی 
گروه ورزش

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها