حس لامسه در افراد نابینا قوی‌تر است

در این تحقیق 28 فرد نابینا با درجات متفاوت مهارتی در خواندن خط بریل و 55 فرد بالغ با بینایی نرمال به منظور آزمایش درجه حساسیت لمس روی شش انگشت و همچنین 2 طرف لب پایین شرکت داشتند.

استدلال محققان این است اگر وابستگی روزانه به حس لامسه باعث افزایش حساسیت لامسه‌ای می‌شود، بنابراین افراد نابینا باید نسبت به افراد بینا در تمام انگشتان برتری لامسه‌ای داشته باشند و در میان افراد نابینا هم آنهایی که بیشتر کتاب‌های خط بریل می‌خوانند حساسیت بیشتری در انگشتان مورد استفاده در خواندن خط بریل خواهند داشت. اما اگر تنها فقدان بینایی باعث افزایش حساسیت لامسه‌ای می‌شود، پس افراد نابینا باید در تمام اعضای بدن چنین برتری‌ای داشته باشند و اعضایی مانند لب‌ها که در افراد سالم و نابینا تقریبا به یک اندازه استفاده می‌شود حساسیت یکسانی داشته باشد.

پروفسور «دانیل گولدریچ» می‌گوید: در رابطه با این‌که چرا افراد نابینا حس لامسه بهتری دارند همواره 2 ایده با هم در رقابت بوده‌اند. اکنون ما به این نتیجه رسیدیم که در این مورد وابستگی به حس لامسه می‌تواند جواب نزدیک‌تری به این سوال باشد. چرا که در این آزمایش افراد نابینا که ساعت‌های زیادی را به مطالعه خط بریل مشغولند عملکرد بسیار بهتری نسبت به دیگر همتایان و افراد سالم داشتند. در حالی که آزمایش حساسیت لب‌ها نشان داد که عملکرد افراد سالم و نابینا در این عضو تقریبا یکسان است.

در این آزمایش از ماشین مخصوصی که برای آزمایش طراحی شده بود جهت آزمایش حساسیت استفاده شد. شرکت‌کنندگان انگشت خود را روی صفحه‌ای بدون حرکت قرار می‌دادند که سوراخ‌هایی در آن قرار داشت. پس از این زیر این صفحه میله‌هایی به نوک انگشتان فرد چسبانده می‌شد که هر کدام طرح و نقش خاص خود را داشت. سپس از فرد سوال می‌شد که طرح یا نقش روی میله چه بوده است. این آزمایش برای لب‌ها هم اجرا شد. نتایج حاکی از آن بود که نه تنها افراد نابینا عملکرد بهتری نسبت به افراد سالم داشتند بلکه در میان افراد نابینا آنهایی که تبحر زیادی در خواندن خط بریل داشتند از سایرین بهتر بودند.

نتایج این آزمایش می‌تواند به چگونگی ارتقای حس لامسه در افراد کمک کند که می‌تواند کاربردهای مختلفی در زندگی آینده آنها داشته باشد.